පවුල් ප්රශ්න විසදමු
මචංලා... මම මාර අවුලෙන් ඉන්නේන්නෙ... මම අඩනවා හිටං බං...
මම දැනට බැදලා අවුරුද්දක් විතර වෙනවා... අපි අවුරුදු 2ක් විතර ලව් කරා.. ඒයා මට වඩා අවු 5ක් විතර බාලයි..අපි බැන්දට වයිෆ්ගේ ගෙවල් වලින් මේකට කැමති නෑ(හේතුව මම අඩු කුලේක කියලා)වයිෆ්ගේ අම්මා විතරයි සම්බන්දතා තියෙන්නේ දැන් වයිෆ් ඒක්කලා. ඒ්යාලා අප්පච්චි සහ අයියා.. තදින්ම විරුද්ධයි මේකට... කොහොමහරි අපි බැන්දා..(වෙඩින් ගත්තෙත් නෑ හැබැයි පැනලා අාවේත් නෑ)..
වයිෆ් ජොබ් ඒකක් කරනවා(රජයේ).මම බිස්නස් කරන්නේ.අපි දෙන්නම ඒක වගේ තමා ඉගෙනගෙන තියෙන්නෙත් උසස් පෙල දක්වා විතරයි.. මම ඒයාගේ ගති ගුණ වලට ගොඩක් කැමතියි.. ඒයා දහමට ලැදියි.. මමත් ඒහෙම තමා.. ඒ් හන්දා තමා මම ගොඩක් කැමති වුනේ ඒයාට.. ඒ්වා වැඩක් නෑ අපි දැන් බැදලා අවුරුද්දකුත් ගෙවිලා.... අපි වෙනම ඉන්නේ.. සල්ලි අතිනුත් ප්රශ්න නෑ.. වෙන කරදරයකුත් නෑ..
ඒ්ත් ඒක ප්රශ්නයක් තියෙනවා.. ඒයා මගේ අදහස් ප්රතික්ශේප කරනවා.. මම මොනවා හරි අදහසක් කීවොත්.. ඒයා ඒ්කට කෙලින්ම කියනවා.. ගොන් කතා කියනවා...! මෝඩ අදහසක්..! ඒ්හෙම හරියන් නෑ... කියලා..ඒහෙම කියපුහාම මට මාර අවුල්.. මම ඒ්ත් මොකුත් නොකියා ඉවසනවා.. අනික් දේ තමා ඒයා මොනාහරි අදහසක් කීවාම.. මම ඒ්කට ඒකග නැත්නම්.. මම ඒ්කට සුහදව මම ඒ්කට ඒකග නෑ කියලා මගේ අදහස කියනවා... ඒතකොට ඒයා කියනවා ඔයා ඔින මගුලක් කර ගන්න.මට කමක් නෑ කියලා... ඒතනින් කතාව ඉවර කරලා තරහ වෙනවා... මගෙන් වචනයක් වැරදුනත් තරහ වෙනවා.. ඉතිං මට වචන පාවිච්චි කරන්න වෙලා තියෙන්න මාර විදියට හිතලා.. නැත්නම් ඒදා දවසම ඉවරයි..... ඔන්න ඔිකයි තත්වය.. ඒ් හන්දා ටික කාලයක් ඉදන් මම ඒයත් ඒක්ක ජීවත් වෙන්නේ පීඩනයකින්. දැන් දැන් මටත් කේන්ති යනවා... දැන් දැන් මගේ ඉවසන ඒක අඩු වෙලා... මම දැන් ඒකට ඒක කියාගෙන යනවා... හැමදාම ඒයා මා ඒ්කකලා තරහ වෙනවා... මෙහෙම ජීවත් වෙන ඒකේ තේරැමක් නෑ... ජිවිතය විදවනවා..
හිතහල්ලකෝ.. ඒයාට සතියේ දවසක් නිවාඩුයි කිවොත් මට හෙන අවුල්.. ඒ් කියන්නේ මගේ හිත කැමති නෑ ඒයා ඒක්ක ඉන්න...
මට උදව් ඔින.. කරණාකරලා
මේ අවුල නැති කර ගන්න ඔන... බං.. නැත්නම් මැරෙනවා හොදයි... ඔියි...
මචංලා... මම මාර අවුලෙන් ඉන්නේන්නෙ... මම අඩනවා හිටං බං...
මම දැනට බැදලා අවුරුද්දක් විතර වෙනවා... අපි අවුරුදු 2ක් විතර ලව් කරා.. ඒයා මට වඩා අවු 5ක් විතර බාලයි..අපි බැන්දට වයිෆ්ගේ ගෙවල් වලින් මේකට කැමති නෑ(හේතුව මම අඩු කුලේක කියලා)වයිෆ්ගේ අම්මා විතරයි සම්බන්දතා තියෙන්නේ දැන් වයිෆ් ඒක්කලා. ඒ්යාලා අප්පච්චි සහ අයියා.. තදින්ම විරුද්ධයි මේකට... කොහොමහරි අපි බැන්දා..(වෙඩින් ගත්තෙත් නෑ හැබැයි පැනලා අාවේත් නෑ)..
වයිෆ් ජොබ් ඒකක් කරනවා(රජයේ).මම බිස්නස් කරන්නේ.අපි දෙන්නම ඒක වගේ තමා ඉගෙනගෙන තියෙන්නෙත් උසස් පෙල දක්වා විතරයි.. මම ඒයාගේ ගති ගුණ වලට ගොඩක් කැමතියි.. ඒයා දහමට ලැදියි.. මමත් ඒහෙම තමා.. ඒ් හන්දා තමා මම ගොඩක් කැමති වුනේ ඒයාට.. ඒ්වා වැඩක් නෑ අපි දැන් බැදලා අවුරුද්දකුත් ගෙවිලා.... අපි වෙනම ඉන්නේ.. සල්ලි අතිනුත් ප්රශ්න නෑ.. වෙන කරදරයකුත් නෑ..
ඒ්ත් ඒක ප්රශ්නයක් තියෙනවා.. ඒයා මගේ අදහස් ප්රතික්ශේප කරනවා.. මම මොනවා හරි අදහසක් කීවොත්.. ඒයා ඒ්කට කෙලින්ම කියනවා.. ගොන් කතා කියනවා...! මෝඩ අදහසක්..! ඒ්හෙම හරියන් නෑ... කියලා..ඒහෙම කියපුහාම මට මාර අවුල්.. මම ඒ්ත් මොකුත් නොකියා ඉවසනවා.. අනික් දේ තමා ඒයා මොනාහරි අදහසක් කීවාම.. මම ඒ්කට ඒකග නැත්නම්.. මම ඒ්කට සුහදව මම ඒ්කට ඒකග නෑ කියලා මගේ අදහස කියනවා... ඒතකොට ඒයා කියනවා ඔයා ඔින මගුලක් කර ගන්න.මට කමක් නෑ කියලා... ඒතනින් කතාව ඉවර කරලා තරහ වෙනවා... මගෙන් වචනයක් වැරදුනත් තරහ වෙනවා.. ඉතිං මට වචන පාවිච්චි කරන්න වෙලා තියෙන්න මාර විදියට හිතලා.. නැත්නම් ඒදා දවසම ඉවරයි..... ඔන්න ඔිකයි තත්වය.. ඒ් හන්දා ටික කාලයක් ඉදන් මම ඒයත් ඒක්ක ජීවත් වෙන්නේ පීඩනයකින්. දැන් දැන් මටත් කේන්ති යනවා... දැන් දැන් මගේ ඉවසන ඒක අඩු වෙලා... මම දැන් ඒකට ඒක කියාගෙන යනවා... හැමදාම ඒයා මා ඒ්කකලා තරහ වෙනවා... මෙහෙම ජීවත් වෙන ඒකේ තේරැමක් නෑ... ජිවිතය විදවනවා..
හිතහල්ලකෝ.. ඒයාට සතියේ දවසක් නිවාඩුයි කිවොත් මට හෙන අවුල්.. ඒ් කියන්නේ මගේ හිත කැමති නෑ ඒයා ඒක්ක ඉන්න...
මට උදව් ඔින.. කරණාකරලා
මේ අවුල නැති කර ගන්න ඔන... බං.. නැත්නම් මැරෙනවා හොදයි... ඔියි...




