අමො අමෝ හේන් පැලේ පාලුවට ආතල් එකක් ගන්න කොට බඩට ආපු dependent visa පොන්නයා![]()
![]()
කක් තාරක කොහොමද මට පුක දෙන්නේ….
අමො අමෝ හේන් පැලේ පාලුවට ආතල් එකක් ගන්න කොට බඩට ආපු dependent visa පොන්නයා![]()
![]()
Gani : Langata Warren awurdu 32k wenawa neh Kasada Bandalasubtitles please![]()
මම බුල්ට කෝල් කරනව
අපි හොට්වයිෆ්ට හුකනව
හොට්වයිප්ගෙ පුක පැලුනම අපි උබට පුකේ අරිනව..
කක් තාරක කොහොමද...
පුක බේරන්නේ...
කතාවෙන් නම් @Nidarshana_k ලාගේ පැත්තේ කපල් එකක් වගෙයි![]()
Paw ae miniha apayaka jiwath wenne
welle set ekak wage![]()
අඩුකුලේ අඩුකුලේ![]()
dakkune adukule wage
අපේ තාත්තා ගාළු දිස්ත්රික්කයේ බලපිටියේ හාලී මිනිහෙක්. එහෙම තමයි මටත් මුතුමුණි හා ද සිල්වා වාසගම් නමට ආවේ. අපේ තාත්තාට හිමින් කතාකරන්න බැහැ. හිමින් කතාකලත් කතාකරන්නෙ හයියෙන්. අපි බල මාළු කන්න පුරුදු වුණේ තාත්තා නිසා. තාත්තා හරිම නිර්ව්යාජ මිනිහෙක්. තාත්තා පොඩ්ඩක් බිවුවොත් එදාට මුළු ගමම දන්නවා අපේ ගෙදර වෙන්නේ මොකක්ද කියලා.
අපි ජිවත් වුණේ පානදුර. කළු ගගෙන් මෙගොඩ. එහා පැත්ත අපි කියන්නේ වැල්ල කියලා. හරියටම කිවුවොත් කොළඹ ඉදන් පානදුර පැත්තට එනකොට මොරටුවෙන් පාර බෙදෙනවා. එක පාරක් පරණ ගාළු පාර. අනික අළුත් ගාළු පාර. අපි යන්නේ පරණ ගාළු පාරේ. එගොඩඋයන, කොරළවැල්ල වගේ ගම්වලට යන්නේ අළුත් ගාළු පාරෙන්. අපි ඒ පැත්තට වැල්ල කියලා කියනවා. ඒ මිනිස්සුන්ට කියන්නේ වැල්ලේ මිනිස්සු කියලා.
පෘතුගීසී ආක්රමණය වූ විට අපි ඉන්න මුහුදුබඩ පළාත් තමයි ඔවුන්ට යටත් වුණේ. ඒ නිසා ඔය වැල්ලේ ඉන්න බොහෝ මිනිස්සු කතෝලික හෝ ක්රිස්තියානි වෙනවා. ඒ මිනිස්සුන්ගේ තියෙන්නේ වෙනම සංස්කෘතියක්. ඇත්තටම පෘතුගීසි මහා දරුණු පාලකයින් වුණා. ඔවුන් ඔවුන්ගේ ආගම, සංස්කෘතිය මුහුදුබඩ පළාත්වල මිනිස්සුන්ට බලෙන් පැටවෙවුවා. පෘතුගීසින්ගේ අවි බලය සමග ඒ මිනිස්සුන්ට වෙන විකල්පයක් තිබුණේ නැහැ. අනික ඒ මිනිස්සු වෙනුවෙන් යුද්ධ කරන්න තරම් හයියක් රටේ රජුට හයියක් තිබුණේ නැහැ. ඉතින් මුහුදුබඩ පළාත්වල බොහෝ මිනිස්සුන්ට පෘතුගීසි වාසගම් ලැබුණා. පෘතුගීසි සංස්කෘතිය හා ඔවුන්ගේ ආගම එම ප්රදේශවල ව්යාප්ත වුණා.
වැල්ලේ මිනිස්සු එකිනෙකා එක්ක රණ්ඩු කරනවා. හැබැයි උන්ගේ එකෙක්ට පිටින් ප්රශ්ණයක් ආවොත් ගමම එනවා. ආයි පිට එකාට බේරිල්ලක් නැහැ. ඔය පැතිවල ඇක්සිඩන්ට් එකක් වුණොත් නවත්වන්නම් එපා පුතෝ. කෙලින්ම යමන් පොලීසියට. එහෙම නොවන්න උබේ ජීවිතය ඉවරයි. පොඩි කාලේ අහලා තියෙනවා, වැල්ලේ මිනිස්සු හයියෙන් කතාකරන්නේ මුහුදු සද්දය නිසා කියලා. ඒක පුරුදු වෙලා නිසා කියලා.
මේ කතාව කියන්න හේතු වුණේ පහත තියෙන ෆොටෝ එකට අදාළ විඩියෝව නිසා. එහි සිටින කාන්තාව තම ස්වාමි පුරුෂයාට කතාකරන විදිය ගැන සමහරුන් විවේචන කරන නිසයි මේ පෝස්ට් එක දාන්නේ. ඔවුන් ගැන හිතන්නේ ඔවුන්ගේ වචනවලින්, කතාවලින්, හැසිරීම්වලින්. හැබැයි ඒ විදියට මිනිස්සු ජජ් කරන එක වැරදියි. දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ඔවුන්ට අනන්ය වූ සංස්කෘතියක්, ක්රමයක් එම ප්රදේශවල තියෙනවා. ඒවා තේරුම්ගැනීමයි වැදගත් වෙන්නේ!
අපේ තාත්තා ගාළු දිස්ත්රික්කයේ බලපිටියේ හාලී මිනිහෙක්. එහෙම තමයි මටත් මුතුමුණි හා ද සිල්වා වාසගම් නමට ආවේ. අපේ තාත්තාට හිමින් කතාකරන්න බැහැ. හිමින් කතාකලත් කතාකරන්නෙ හයියෙන්. අපි බල මාළු කන්න පුරුදු වුණේ තාත්තා නිසා. තාත්තා හරිම නිර්ව්යාජ මිනිහෙක්. තාත්තා පොඩ්ඩක් බිවුවොත් එදාට මුළු ගමම දන්නවා අපේ ගෙදර වෙන්නේ මොකක්ද කියලා.
අපි ජිවත් වුණේ පානදුර. කළු ගගෙන් මෙගොඩ. එහා පැත්ත අපි කියන්නේ වැල්ල කියලා. හරියටම කිවුවොත් කොළඹ ඉදන් පානදුර පැත්තට එනකොට මොරටුවෙන් පාර බෙදෙනවා. එක පාරක් පරණ ගාළු පාර. අනික අළුත් ගාළු පාර. අපි යන්නේ පරණ ගාළු පාරේ. එගොඩඋයන, කොරළවැල්ල වගේ ගම්වලට යන්නේ අළුත් ගාළු පාරෙන්. අපි ඒ පැත්තට වැල්ල කියලා කියනවා. ඒ මිනිස්සුන්ට කියන්නේ වැල්ලේ මිනිස්සු කියලා.
පෘතුගීසී ආක්රමණය වූ විට අපි ඉන්න මුහුදුබඩ පළාත් තමයි ඔවුන්ට යටත් වුණේ. ඒ නිසා ඔය වැල්ලේ ඉන්න බොහෝ මිනිස්සු කතෝලික හෝ ක්රිස්තියානි වෙනවා. ඒ මිනිස්සුන්ගේ තියෙන්නේ වෙනම සංස්කෘතියක්. ඇත්තටම පෘතුගීසි මහා දරුණු පාලකයින් වුණා. ඔවුන් ඔවුන්ගේ ආගම, සංස්කෘතිය මුහුදුබඩ පළාත්වල මිනිස්සුන්ට බලෙන් පැටවෙවුවා. පෘතුගීසින්ගේ අවි බලය සමග ඒ මිනිස්සුන්ට වෙන විකල්පයක් තිබුණේ නැහැ. අනික ඒ මිනිස්සු වෙනුවෙන් යුද්ධ කරන්න තරම් හයියක් රටේ රජුට හයියක් තිබුණේ නැහැ. ඉතින් මුහුදුබඩ පළාත්වල බොහෝ මිනිස්සුන්ට පෘතුගීසි වාසගම් ලැබුණා. පෘතුගීසි සංස්කෘතිය හා ඔවුන්ගේ ආගම එම ප්රදේශවල ව්යාප්ත වුණා.
වැල්ලේ මිනිස්සු එකිනෙකා එක්ක රණ්ඩු කරනවා. හැබැයි උන්ගේ එකෙක්ට පිටින් ප්රශ්ණයක් ආවොත් ගමම එනවා. ආයි පිට එකාට බේරිල්ලක් නැහැ. ඔය පැතිවල ඇක්සිඩන්ට් එකක් වුණොත් නවත්වන්නම් එපා පුතෝ. කෙලින්ම යමන් පොලීසියට. එහෙම නොවන්න උබේ ජීවිතය ඉවරයි. පොඩි කාලේ අහලා තියෙනවා, වැල්ලේ මිනිස්සු හයියෙන් කතාකරන්නේ මුහුදු සද්දය නිසා කියලා. ඒක පුරුදු වෙලා නිසා කියලා.
මේ කතාව කියන්න හේතු වුණේ පහත තියෙන ෆොටෝ එකට අදාළ විඩියෝව නිසා. එහි සිටින කාන්තාව තම ස්වාමි පුරුෂයාට කතාකරන විදිය ගැන සමහරුන් විවේචන කරන නිසයි මේ පෝස්ට් එක දාන්නේ. ඔවුන් ගැන හිතන්නේ ඔවුන්ගේ වචනවලින්, කතාවලින්, හැසිරීම්වලින්. හැබැයි ඒ විදියට මිනිස්සු ජජ් කරන එක වැරදියි. දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ඔවුන්ට අනන්ය වූ සංස්කෘතියක්, ක්රමයක් එම ප්රදේශවල තියෙනවා. ඒවා තේරුම්ගැනීමයි වැදගත් වෙන්නේ!
අපේ තාත්තා ගාළු දිස්ත්රික්කයේ බලපිටියේ හාලී මිනිහෙක්. එහෙම තමයි මටත් මුතුමුණි හා ද සිල්වා වාසගම් නමට ආවේ. අපේ තාත්තාට හිමින් කතාකරන්න බැහැ. හිමින් කතාකලත් කතාකරන්නෙ හයියෙන්. අපි බල මාළු කන්න පුරුදු වුණේ තාත්තා නිසා. තාත්තා හරිම නිර්ව්යාජ මිනිහෙක්. තාත්තා පොඩ්ඩක් බිවුවොත් එදාට මුළු ගමම දන්නවා අපේ ගෙදර වෙන්නේ මොකක්ද කියලා.
අපි ජිවත් වුණේ පානදුර. කළු ගගෙන් මෙගොඩ. එහා පැත්ත අපි කියන්නේ වැල්ල කියලා. හරියටම කිවුවොත් කොළඹ ඉදන් පානදුර පැත්තට එනකොට මොරටුවෙන් පාර බෙදෙනවා. එක පාරක් පරණ ගාළු පාර. අනික අළුත් ගාළු පාර. අපි යන්නේ පරණ ගාළු පාරේ. එගොඩඋයන, කොරළවැල්ල වගේ ගම්වලට යන්නේ අළුත් ගාළු පාරෙන්. අපි ඒ පැත්තට වැල්ල කියලා කියනවා. ඒ මිනිස්සුන්ට කියන්නේ වැල්ලේ මිනිස්සු කියලා.
පෘතුගීසී ආක්රමණය වූ විට අපි ඉන්න මුහුදුබඩ පළාත් තමයි ඔවුන්ට යටත් වුණේ. ඒ නිසා ඔය වැල්ලේ ඉන්න බොහෝ මිනිස්සු කතෝලික හෝ ක්රිස්තියානි වෙනවා. ඒ මිනිස්සුන්ගේ තියෙන්නේ වෙනම සංස්කෘතියක්. ඇත්තටම පෘතුගීසි මහා දරුණු පාලකයින් වුණා. ඔවුන් ඔවුන්ගේ ආගම, සංස්කෘතිය මුහුදුබඩ පළාත්වල මිනිස්සුන්ට බලෙන් පැටවෙවුවා. පෘතුගීසින්ගේ අවි බලය සමග ඒ මිනිස්සුන්ට වෙන විකල්පයක් තිබුණේ නැහැ. අනික ඒ මිනිස්සු වෙනුවෙන් යුද්ධ කරන්න තරම් හයියක් රටේ රජුට හයියක් තිබුණේ නැහැ. ඉතින් මුහුදුබඩ පළාත්වල බොහෝ මිනිස්සුන්ට පෘතුගීසි වාසගම් ලැබුණා. පෘතුගීසි සංස්කෘතිය හා ඔවුන්ගේ ආගම එම ප්රදේශවල ව්යාප්ත වුණා.
වැල්ලේ මිනිස්සු එකිනෙකා එක්ක රණ්ඩු කරනවා. හැබැයි උන්ගේ එකෙක්ට පිටින් ප්රශ්ණයක් ආවොත් ගමම එනවා. ආයි පිට එකාට බේරිල්ලක් නැහැ. ඔය පැතිවල ඇක්සිඩන්ට් එකක් වුණොත් නවත්වන්නම් එපා පුතෝ. කෙලින්ම යමන් පොලීසියට. එහෙම නොවන්න උබේ ජීවිතය ඉවරයි. පොඩි කාලේ අහලා තියෙනවා, වැල්ලේ මිනිස්සු හයියෙන් කතාකරන්නේ මුහුදු සද්දය නිසා කියලා. ඒක පුරුදු වෙලා නිසා කියලා.
මේ කතාව කියන්න හේතු වුණේ පහත තියෙන ෆොටෝ එකට අදාළ විඩියෝව නිසා. එහි සිටින කාන්තාව තම ස්වාමි පුරුෂයාට කතාකරන විදිය ගැන සමහරුන් විවේචන කරන නිසයි මේ පෝස්ට් එක දාන්නේ. ඔවුන් ගැන හිතන්නේ ඔවුන්ගේ වචනවලින්, කතාවලින්, හැසිරීම්වලින්. හැබැයි ඒ විදියට මිනිස්සු ජජ් කරන එක වැරදියි. දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ඔවුන්ට අනන්ය වූ සංස්කෘතියක්, ක්රමයක් එම ප්රදේශවල තියෙනවා. ඒවා තේරුම්ගැනීමයි වැදගත් වෙන්නේ!