පෙර මේ ලක්දිව රුහුණු රට “දීඝාවුක” නම් චෛත්යයට කොඩියක් කොට පිදූ වස්ත්රයක් සුළඟින් කැඩී ගොස් එක් කුඹුරකට වැටුණේ ය. ඒ වස්ත්රයේ කොනක චෛත්යයට පුදන ලද බව ද ලියා තිබුණේ ය. කෙත් හිමියා කෙත බලා ඇවිදිනුයේ ඒ වස්ත්රය දැක එය ගෙන චෛත්යයට පිදූ දෙයක් බව දැන දැන ම අකුරු ලියා තිබූ කොන ඉරා දමා පොරවා ගත්තේ ය. පසු කලෙක හේ කාලක්රියා කොට ඒ පව නිසා ගිනියම් වූ යපටින් වෙළුණු ශරීරයක් ඇති ප්රේතයෙක් විය.
ඔහුගේ ශරීරය නිරන්තරයෙන් දැවෙන්නේ ය. ඔහුට හිඳගන්නට ද නිදන්නට ද නුපුළුවන. ඉතා අමාරුවෙන් තැනකින් තැනකට යෑම පමණක් ඔහුට කළ හැකි ය. එක් දවසක් මධ්යම රාත්රියේ දී ඒ ප්රේතයා භික්ෂූන් වහන්සේ කෙනකුන් සමීපයට පැමිණ තමාගේ දුක කියා සිටියේ ය. ඔහුගේ බස් අසා සංවේගයට පත් භික්ෂූන් වහන්සේ “තට මේ දුකින් මිදීමට කුමක් කෙරෙම්දැයි” විචාළහ. “දීඝාවුක නම් චෛත්යරාජයා හට කොඩි දහසක් පිදුව හොත් මේ දුකින් මිදිය හැකි ය.” යි ප්රේතයා කීය.
තෙරුන් වහන්සේ පසු දින ප්රේතයා කෙරෙහි මහත් අනුකම්පාවෙන් වස්ත්ර සොයා කොඩි පනසක් කොට චෛත්යරාජයාට පුදා පින් පැමිණවූහ. එ දින රාත්රියේ ප්රේතයා පැමිණ හිසින් අටඟුලක් පමණ යපටින් මිදුණනු බව තෙරුන් වහන්සේට සැල කෙළේ ය. තෙරුන් වහන්සේ දෙවන දිනයෙහි කොඩි පනසක් පුදා ප්රේතයාට පින් පැමිණවූහ. එයින් තවත් අටඟුලක් ප්රේතයාගේ ශරීරය යපටින් මිදිණ. මෙසේ තෙරුන් වහන්සේ දිනෙන් දින වස්ත්ර සොයා චෛත්යයට කොඩි පුදමින් දහස සම්පූර්ණ කළ සේක. කොඩි දහස සම්පූර්ණ වූ කල්හි ප්රේතයා සම්පූර්ණයෙන් යපටින් මිදී සැපවත් විය.
"බෞද්ධයාගේ අත්පොත" - රේරුකානේ චන්දවිමල මහා ස්ථවිර
https://pitaka.lk/books/bauddhayage-athpotha/6-7.html
ඔහුගේ ශරීරය නිරන්තරයෙන් දැවෙන්නේ ය. ඔහුට හිඳගන්නට ද නිදන්නට ද නුපුළුවන. ඉතා අමාරුවෙන් තැනකින් තැනකට යෑම පමණක් ඔහුට කළ හැකි ය. එක් දවසක් මධ්යම රාත්රියේ දී ඒ ප්රේතයා භික්ෂූන් වහන්සේ කෙනකුන් සමීපයට පැමිණ තමාගේ දුක කියා සිටියේ ය. ඔහුගේ බස් අසා සංවේගයට පත් භික්ෂූන් වහන්සේ “තට මේ දුකින් මිදීමට කුමක් කෙරෙම්දැයි” විචාළහ. “දීඝාවුක නම් චෛත්යරාජයා හට කොඩි දහසක් පිදුව හොත් මේ දුකින් මිදිය හැකි ය.” යි ප්රේතයා කීය.
තෙරුන් වහන්සේ පසු දින ප්රේතයා කෙරෙහි මහත් අනුකම්පාවෙන් වස්ත්ර සොයා කොඩි පනසක් කොට චෛත්යරාජයාට පුදා පින් පැමිණවූහ. එ දින රාත්රියේ ප්රේතයා පැමිණ හිසින් අටඟුලක් පමණ යපටින් මිදුණනු බව තෙරුන් වහන්සේට සැල කෙළේ ය. තෙරුන් වහන්සේ දෙවන දිනයෙහි කොඩි පනසක් පුදා ප්රේතයාට පින් පැමිණවූහ. එයින් තවත් අටඟුලක් ප්රේතයාගේ ශරීරය යපටින් මිදිණ. මෙසේ තෙරුන් වහන්සේ දිනෙන් දින වස්ත්ර සොයා චෛත්යයට කොඩි පුදමින් දහස සම්පූර්ණ කළ සේක. කොඩි දහස සම්පූර්ණ වූ කල්හි ප්රේතයා සම්පූර්ණයෙන් යපටින් මිදී සැපවත් විය.
"බෞද්ධයාගේ අත්පොත" - රේරුකානේ චන්දවිමල මහා ස්ථවිර
https://pitaka.lk/books/bauddhayage-athpotha/6-7.html
