මට දැනගන්න ඕනේ, දැන් මම හැමදාම මෛත්රී භාවනාව සහ අනපන සති භාවනාව කරනවානම්, මට කිසිම අනතුරක් වෙන්නේ නෑ නේද ??
මොකද මම ධර්මයේ හැසිරෙන නිසා?
මොකද මම ධර්මයේ හැසිරෙන නිසා? 
Latest ads
-
Premium Land with House for Sale- anil1961
- Updated:
-
AWS Certified Solutions Architect-Associate + AWS Certified Cloud Practitioner- Sanjeewani95
- Updated:
-
🚀 එක පැකේජ් එකයි - මාසෙටම Unlimited Internet! 🌐- sayuru bandara
- Updated:
-
🎬 CapCut Pro 1 Month Access! LKR 600- sayuru bandara
- Updated:
-
🚀 Google One AI PRO Plan (Gemini Pro Activation) – 18 Months Access! LKR 2200- sayuru bandara
- Updated:
බුදු හාමුදුරුවෝ කියපු දේවල් technically දකිමු
- Thread starter Damith Kariyawasam
- Start date
Alla-hukak-bar
mey mokadda meyke thayruma kata hari kiyanna puluwanda karuna karala..???
Alla= kiyanne Athe Alla angilipahak ekka thiyenne A'kata..
Huka = kiyanne ane manda boudda kunuharapayakda koheda sinhala aya kiyanawa ahala thiyenawa mama kalin
K =meyka english akurakne ithin..
Bar = kiyanne boudda aluth awruddata sinhala bouddaya awrudda samaranna set wena bar ekata thawa widiyakata kiyanawanam Suramere majja pamadhattana weramani sikkapadan samadiyami kiyana padey kudu pattam karanna boudda rajayakin balaya deela licence deela thiyena thana.
Alla= kiyanne Athe Alla angilipahak ekka thiyenne A'kata..
Huka = kiyanne ane manda boudda kunuharapayakda koheda sinhala aya kiyanawa ahala thiyenawa mama kalin
K =meyka english akurakne ithin..
Bar = kiyanne boudda aluth awruddata sinhala bouddaya awrudda samaranna set wena bar ekata thawa widiyakata kiyanawanam Suramere majja pamadhattana weramani sikkapadan samadiyami kiyana padey kudu pattam karanna boudda rajayakin balaya deela licence deela thiyena thana.
@ gazaly,
me wage thread ekak balana ekath loku deyak
අයියෝ... මෙහෙම හිතුවම නිකම් joke එකක් වගේ නේ... දැන් ඔයා 'මම මයිත්රී භාවනා කරන හන්ද මට අනතුරක් වෙන එකක් නැහැ' කියල මහපාරට පැන්න කියමු. එතැනදී අනතුරක් නොවුනොත් එක්කෝ curfew දාපු දවසක, නැත්නම් හොඳ කල්පනාවෙන් වාහන එලවන එවුන් හන්ද! මයිත්රී භාවනාවේ යෙදිච්ච එක පිහිටට එන්නේ තමන් පාඩුවේ පාරක ඇවිදන් යනකොට වංගු කෙලින්කරගෙන, කඩාගන බිඳගන, වහනයක් එලවාගෙන ආව අංතියන එකෙක් තමාව තලාගෙන ගියොත්, වගේ වෙලාවට!! මොකද කෙලින්ම දිව්යලෝකෙක නැත්නම් හොඳ ඉස්තරම්ම තැනක! එතැනදී තව හොඳ පින්වත් කල්යාණමිත්රයෝ ආශ්රයට ලැබෙයි! ධර්ම මාර්ගය දියුණුකරගන්න උපකාරත් ලැබෙයි. ඒත් හැබැයි මයිත්රී කලයුත්තේ 'ඒක පුත්ත මනු රක්ඛේ...' quality එකෙන්! ඉස්තරම්ම විදියට! හොරට කලොත් ප්රතිඵලත් ඔයාට හොර කරයි!! මන් කියන්නම් හොඳම වැඩේ... ආනාපානසතිය දියුණුකරලා, ධ්යාන මට්ටමකට එන්න try කරන්නකෝ... හිත lockdown කරලා අතහැරලා ඉන්න පුළුවන් ගනනට ආවම, මේ සකස්වෙලා තියන ඒවායේ අනිත්ය තාවය, පටිච්චසමුප්පාදය ගැනම නිතර නිතර ණුවනින් මෙනෙහි කරන්න. මම දාන්නම් හොඳ sprit වගේ tips & tricks ටිකකුත්!! definitely මේ වැඩේ complete කරන්න පුළුවන්!
aththamayi!! mage 'technical jargon' eka technical kenekge udaw aragena hari therumganna puluwan nam, kattiyata allah kiyala oya hayiyen allagena holla holla inna eka nikamma nikam pussak bawa peneyi!!
අපි හැමෝම මේ ලොකෙට ගෙනාපු ආයුෂ ප්රමාණයක් තියෙනවා. අපි හිතමු මම ගෙනාපු ආයුෂ ප්රමාණය අවුරුදු අසුවයි කියල. ඒ කාලය අතරතුර මම කොහොම හරි ජීවත් වෙනව. දුක් විඳ විඳ හරි ජීවත් වෙනවා. මගේ නෑදෑ වෙන සීය කෙනෙක් එක පාරක් අවුරුදු 46 විතර වෙද්දී heart attack හැදිලා මැරෙන්න ඔන්න මෙන්න කියල තියෙද්දී ආයේ ජීවත් වුන . අයෙත් තව පාරක් 57 විතර heart attack එකක් හැදිලා අයෙත් මැරෙන්නේ නැතිව බේරුනා. ඔහොම ඉඳල ඉඳල අවුරුදු 80 වෙනකොට ඇදෙන් වත් නැගිටින්න බැරුව මැරුණා. ඕං දැක්ක නේද තමන් ගෙනාපු ආයුෂ ඉවරවෙනකම් ගලේ ගගහලවත් මරන්න බැරි බව . මෙච්චර බෝම්බ පිපුරුණ රටේ ඇයි ඔයා බෝම්බයකට අහුවුනේ නැත්තේ. ඒ මොකද ඔයාට තව ජීවත් වෙන්න ආයුෂ තියෙනවා. අර ජයලාල් රෝහණ කියල අර ඉසුරු යෝගයේ හිටපු නළුවා, එයා nolimit එක දිහාවට පාර පනින්න ගිහින් ආයේ බෑ හිතිලා cross කරන්නේ නැතිව ඉඳලා. ටිකවෙලාවකින් nolimit එකේ බෝම්බයක් පිපුරුවා. හැමදාම එතනින් cross කරන මිනිහ ඇයි එදා cross කරේ නැත්තේ. ඒ මොකද එයාගේ ආයුෂ තව තියෙනවා.
මම පොඩ්ඩක් adjust කරන්නද? ඇත්තටම 'මේ ලෝකෙට' ගෙනාපු ආයුෂ කල්ප වලින් තමයි ගණන් බැලෙන්නේ... මේ මනුස්ස ජීවිතයක දැන් ආයුෂ 50-60 max උනාට, දැනටත් පෙරේත ආත්මයක් ලැබුවොත් අවුරුදු 20,000-30,000 ගණන් ආයුෂ තියනවලු... නිරයට ගියොත් කල්ප ගණන් ආයුෂ තියනවලු... ඉතින් දීර්ඝායු ලබන්න ආසනම් එහෙ යන්න!
මේ... මේක මේ තව තව යන්නවත්, මෙතන පැල්බැඳගෙන ඉන්නවත් සුදුසු එකක් නෙවෙයි... හැබැයි break ගහනවානම් කල්දදා ඉන්නත් එපා! visa වලින් තව කොච්චරක් කල් ඉතුරුවෙලා තියනවද කියල දන්නේ නැහැනේ... මොකෝ renew කරන්නයි කියලද?
ඉඩ තියෙන තියන විදියට compose කරලා තමයි මේ ටිකේ posts දැම්මේ. ඉතින් චුට්ටක් මේ උදාහරණ ලියන්න පරක්කු උනා. මේ... දැන් ඇත්තටම අපිට වෙලා තියෙන්නේ මොකද්ද, කරගන්න ඕනේ මොකද්ද කියල හිතල බලන්න. අපි අහල, දැකල හුරුපුරුදු කතන්දරයක් නෙවෙයි නේ මේ අහන්න ලැබුණේ. ඒත් විස්තර දැනගත්තම මාර upset case එකක්! අන්ත දෙකක කතන්දරයක්! එක පැත්තක් හොඳයි, ලස්සනයි, සැපයි වගේ පේනවා! ඒත් ඒ පැත්තට යන්න යන්න අවුලෙන් අවුලටම පත්වෙනවා. අනික් පැත්ත හරිම boring! ඒත් ඒ පැත්තට ගියොත් විතරයි පූර්ණ නිදහසක් ලබන්න පුළුවන් වෙන්නේ! දැන් ඕනෙම කෙනෙක් මේ ජීවිත වල ඇත්ත කතාන්දරය දැනගෙන, ඒගැන කල්පනා කරලා කරලා පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ හරි තේරුම්ගත්තා නම්, කිසිකෙනෙක් කමතිවෙන්නේ නැහැ නේද තවතවත් කරදර වලටම පැටලෙන්න. මොකද මේ අපි පිළිගත්තු, සතුටින් බදාගත්තු, හැම දේකම ආශ්වාදය හරි ටිකයි! නමුත් ආදීනව මහා බරපතලයි! නේ. ඉතින් මේක තේරුණු උදවිය ගොඩයන්න තමයි උත්සහ කරන්නේ. ඒත් රස කෑමක් දැක්ක, මතක් වෙච්ච ගමන්, ලස්සන දෙයක් දැක්ක ගමන්, හිත හිතා ඉන්න වෙන්නේ නැහැ, හිත ඒවාට ඇදීල යනව! අන්න... මගේ මගේ කියල හිතාගෙන හිටපු තමන්ගේම 'හිත' තමන්ව කන්න හදනවා! කොච්චර හිත දැඩි කරන්, උවමනාවෙන් පාලනය කරන්, සංවර කරන්, තියන් හිටියත් මේ 'හිත' වත්, ලැබිල තියන වෙන එකක්වත්, අපේ වසඟයේ පවත්වන්න, අපිට ඕනේ ඕනේ විදියට පවත්වන්න පුළුවන් දේවල් නෙවෙයි නේ... ඒ උනාට අනතුරේ බරපතලකම දන්නා හන්ද සුළුවෙන් හිතල නිකම් ඉන්නත් බැහැ! ඉතින් කොහොමද මේ ප්රශ්නේ විසඳන්නේ??
හැබැයි ඉතින් ලෝකේ පෙරලගෙන හොයන්න දෙයක් නැහැ! බුදුහාමුදුරුවෝ අපිට හොයන්න ඉතුරු කරල නැහැ... ඔය පණ්ඩිත කම් නවත්වල, කරන්න කියපු දේ කරන්නය කිය කියා කිව්වේ ඒකනේ... මේ අවුලේ සුලමුල හොඳටම පැහැදිලිකරලා දීල නේ තියෙන්නේ. අවිද්යාව තමයි මේ සේරගේම මුල!! සක්ඛායදිට්ඨිය කියල අඳුන්වල දීපු, මේ සතරමහා ධාතුන්ගෙන් සකස්වෙච්ච එකටයි, ඒකෙ වැඩකෑල්ලටයි රැවටිච්ච රැවටිල්ල උඩ ආත්මය කියල එකක් තියනවා කියල හිතාගෙන, ඒක පවත්වන්න උවමනා උනා (විභව තණ්හා), ඊළඟට ඉපදෙන්නයි (භව තණ්හා) ඉපදිලා මේ ධාතු set එකට තව තව සැප දෙන්නයි (කාම තණ්හා) උවමනාවක් ඇති උනා. ඔය තණ්හා තුන් කට්ටුව ආයේ ආයේ ඉපදීම සිදුවෙන්න, මේ අවුල දිගින් දිගට පවතින්න හේතු උනා. දැන් කරුණු හරියට තේරුම් ගත්තනම්, කොහොමහරි try කරලා ඔය අවිද්යාව කියන foundation එක කඩල බිඳලා දැම්මොත් එතනින් මේ සේරම අවුල් ඉවරයි!! ඒකෙ ආයේ ආයේ හිතන්න දෙයක් නැහැ! ඔය උදවිය හැමෝගෙම අභ්යන්තරයේ සිද්ධවෙවී තියෙන්නේ මේ හුට්ටප්පරය තමයි, එකපාරට පෙනෙන්නේ, තේරෙන්නේ නැති උනාට! ඇත්තටම වෙන වෙන මනස්ගාත හිත හිතා වටේ යන්නේ නැතුව, හරියට ඉලක්කෙටම කල්පණා කළා නම්, වේලපහින්ම මේවා තේරෙන්නත් ඉඩ තිබුන! දැන් තව දුරටත් ගැඹුරට කල්පණා කළා නම්, මේ මූලික හේතුව හිතේ තියන ප්රශ්ණයක් කියන්නෙත්, මනසට එන අරමුණු වැරදියට අඳුනගත්ත හන්දයි මේ සේරම උනේ කියල තේරෙන්න ඕනේ. ඉතින්, අර කලින් වතාවේදී කිව්වා වගේ සංඥාව (අඳුනගැනීම) කියන highspeed process එක, නිවැරදි ආකාරයට වෙනස්වෙලා යන්න, "විසංඛාර ගතං චිත්තං..." වෙන්න මොනවහරි කරන්න පුළුවන් උනා නම්, අන්න ඒක තමයි විසඳුම!!! පැහැදිලිද??
මෙන්න මේ පොඩි උදාහරණ ටික චුට්ටක් බලන්න. දැන් ඔය ආසම කෑමක් ගැන හිතන්න. හිතනකොටත් කටට කෙල උනනවා... ඒවමයි ඕනේ, කොච්ච්ච්ර කෑවත් මදි, දැක්කගමන් කන්න ඕනෙවෙනවා. කොච්චර කලත් control නැහැ. දැන් දවසක් හම්බවෙච්ච ඔය කෑම ජාතිය කාල, ලෝක ලෙඩක් උනා කියමු! සුමාන 2 ක් විතර වැසිකිලියේ පදින්චිවෙන්න උනා... පායනකොට ගුණ නැතිඋනා... කියල හිතමු! ඊට පස්සේ ආයේ අර කෑම ජාතිය මතක් උනාම, දැක්කම කොහොමද? කන්න හිතෙනවද? හිත ඇදීල යනවද?? ආයි හිතමු ලස්සන මලක් දැක්කොත් අල්ලන්න, ඉඹින්න පුරුදුවෙලා ඉන්නවා කියල. මේකත් අර කලින් වගේ දන්නෙම නැතුව මලක් දැක්ක ගමන් සිද්ධ වෙනවා, වලක්වගන්නම අමාරුයි... ඔන්න ඉතින් දවසක් එහෙම කරද්දී, පොඩි මොකෙක් හරි විස සතෙක් ඉඳල ඇන්න කියමු 'නිල් වෙන්න'. නැත්නම් නහය අස්සට ගිහිල්ල මහා ජරමරයක් වෙනවා කියමු! ඔය සිදුවීමට පස්සේ මලක් හරි ගොඩක් හරි දැක්කම මොකක් වෙයිද? ප්රශ්ණේ විසඳිලා වගේ නේද? තව මෙහෙමත් එකක් හිතමු... නිකම් නෝන්ජල් පහේ කෙනෙක් දැක්ක ගමන් චණ්ඩියා වෙන, 'අයිය part' දාන කෙනෙක් කියමු. මේ පුරුද්දටත් බොහොම දරුණුවට ඇබ්බැහි වෙලා, තැන නොතැන, කාගේ කවුද බැලිල්ලක් නැහැ කියමු. දවසක් ඔහොම එක්කෙනෙකුට 'කෝචෝක්' කරන්න ගිහිල්ල, උතුර දකුණ මාරුවෙන්න හොඳට කාලා, සුමාන ගණනක් ඇඳේ ඉන්න උනා කියමු. ඊළඟට ආයි එහෙම අය දැක්කට නලියන එකක් නැහැනේද? ලෙඩේ සනීප වෙයි! හොඳටම පැහැදිලියිනේද කොච්චර තදබලවිදියට තියන පුරුද්දක් උනත් තදබල විදියට විඳින අත්දැකීමකින් එහෙම්පිටින්ම වෙනස්වෙලා යනබව? ඉතින් දැන් මේ අපිට වෙලා තියන අවුලටත් මූලික හේතුව වෙලා තියෙන්නේ මම කියල නිත්ය, ස්ථිර කෙනෙක් ඉන්නවා, මගේ ආත්මය කියල නිත්ය දෙයක් තියනවා කියල ආපු පුරුද්ද නේ... ඉතින් මේ අසනීපෙ හොඳ වෙන්න, මම මගේ කතාවක් මෙතන නැතිබව බඩ-කට පුරා විඳින්න හදල දෙන්න ඕනේ! ඊටපස්සේ කාමාශ්රව, භාවාශ්රාව, අවිජ්ජාශ්රව සේරම ඇපත් නැතුව vanish වෙලා යනවා! හරියට multi barrel ප්රහාරයක් වැදුන වගේ, මොකුත් හොයාගන්නවත් නැතුව යනවා! ඊළඟට ආයේ මොකුත් කරන්න දෙයක් නැහැ!! අපි උත්සහ කලත්, නොකලත්, හිත අකුසල් චේතනාවල පිහිටන්නේ නැහැ!! සංස්ඛාර හැදෙන ස්වභාවය නැතුව යනවා. ඊට පස්සේ හරි සැහැල්ලුයි! සැනසිල්ල වචනයෙන් කියල නිමකරන බැහැ!!
හැබැයි ඉතින් ලෝකේ පෙරලගෙන හොයන්න දෙයක් නැහැ! බුදුහාමුදුරුවෝ අපිට හොයන්න ඉතුරු කරල නැහැ... ඔය පණ්ඩිත කම් නවත්වල, කරන්න කියපු දේ කරන්නය කිය කියා කිව්වේ ඒකනේ... මේ අවුලේ සුලමුල හොඳටම පැහැදිලිකරලා දීල නේ තියෙන්නේ. අවිද්යාව තමයි මේ සේරගේම මුල!! සක්ඛායදිට්ඨිය කියල අඳුන්වල දීපු, මේ සතරමහා ධාතුන්ගෙන් සකස්වෙච්ච එකටයි, ඒකෙ වැඩකෑල්ලටයි රැවටිච්ච රැවටිල්ල උඩ ආත්මය කියල එකක් තියනවා කියල හිතාගෙන, ඒක පවත්වන්න උවමනා උනා (විභව තණ්හා), ඊළඟට ඉපදෙන්නයි (භව තණ්හා) ඉපදිලා මේ ධාතු set එකට තව තව සැප දෙන්නයි (කාම තණ්හා) උවමනාවක් ඇති උනා. ඔය තණ්හා තුන් කට්ටුව ආයේ ආයේ ඉපදීම සිදුවෙන්න, මේ අවුල දිගින් දිගට පවතින්න හේතු උනා. දැන් කරුණු හරියට තේරුම් ගත්තනම්, කොහොමහරි try කරලා ඔය අවිද්යාව කියන foundation එක කඩල බිඳලා දැම්මොත් එතනින් මේ සේරම අවුල් ඉවරයි!! ඒකෙ ආයේ ආයේ හිතන්න දෙයක් නැහැ! ඔය උදවිය හැමෝගෙම අභ්යන්තරයේ සිද්ධවෙවී තියෙන්නේ මේ හුට්ටප්පරය තමයි, එකපාරට පෙනෙන්නේ, තේරෙන්නේ නැති උනාට! ඇත්තටම වෙන වෙන මනස්ගාත හිත හිතා වටේ යන්නේ නැතුව, හරියට ඉලක්කෙටම කල්පණා කළා නම්, වේලපහින්ම මේවා තේරෙන්නත් ඉඩ තිබුන! දැන් තව දුරටත් ගැඹුරට කල්පණා කළා නම්, මේ මූලික හේතුව හිතේ තියන ප්රශ්ණයක් කියන්නෙත්, මනසට එන අරමුණු වැරදියට අඳුනගත්ත හන්දයි මේ සේරම උනේ කියල තේරෙන්න ඕනේ. ඉතින්, අර කලින් වතාවේදී කිව්වා වගේ සංඥාව (අඳුනගැනීම) කියන highspeed process එක, නිවැරදි ආකාරයට වෙනස්වෙලා යන්න, "විසංඛාර ගතං චිත්තං..." වෙන්න මොනවහරි කරන්න පුළුවන් උනා නම්, අන්න ඒක තමයි විසඳුම!!! පැහැදිලිද??
මෙන්න මේ පොඩි උදාහරණ ටික චුට්ටක් බලන්න. දැන් ඔය ආසම කෑමක් ගැන හිතන්න. හිතනකොටත් කටට කෙල උනනවා... ඒවමයි ඕනේ, කොච්ච්ච්ර කෑවත් මදි, දැක්කගමන් කන්න ඕනෙවෙනවා. කොච්චර කලත් control නැහැ. දැන් දවසක් හම්බවෙච්ච ඔය කෑම ජාතිය කාල, ලෝක ලෙඩක් උනා කියමු! සුමාන 2 ක් විතර වැසිකිලියේ පදින්චිවෙන්න උනා... පායනකොට ගුණ නැතිඋනා... කියල හිතමු! ඊට පස්සේ ආයේ අර කෑම ජාතිය මතක් උනාම, දැක්කම කොහොමද? කන්න හිතෙනවද? හිත ඇදීල යනවද?? ආයි හිතමු ලස්සන මලක් දැක්කොත් අල්ලන්න, ඉඹින්න පුරුදුවෙලා ඉන්නවා කියල. මේකත් අර කලින් වගේ දන්නෙම නැතුව මලක් දැක්ක ගමන් සිද්ධ වෙනවා, වලක්වගන්නම අමාරුයි... ඔන්න ඉතින් දවසක් එහෙම කරද්දී, පොඩි මොකෙක් හරි විස සතෙක් ඉඳල ඇන්න කියමු 'නිල් වෙන්න'. නැත්නම් නහය අස්සට ගිහිල්ල මහා ජරමරයක් වෙනවා කියමු! ඔය සිදුවීමට පස්සේ මලක් හරි ගොඩක් හරි දැක්කම මොකක් වෙයිද? ප්රශ්ණේ විසඳිලා වගේ නේද? තව මෙහෙමත් එකක් හිතමු... නිකම් නෝන්ජල් පහේ කෙනෙක් දැක්ක ගමන් චණ්ඩියා වෙන, 'අයිය part' දාන කෙනෙක් කියමු. මේ පුරුද්දටත් බොහොම දරුණුවට ඇබ්බැහි වෙලා, තැන නොතැන, කාගේ කවුද බැලිල්ලක් නැහැ කියමු. දවසක් ඔහොම එක්කෙනෙකුට 'කෝචෝක්' කරන්න ගිහිල්ල, උතුර දකුණ මාරුවෙන්න හොඳට කාලා, සුමාන ගණනක් ඇඳේ ඉන්න උනා කියමු. ඊළඟට ආයි එහෙම අය දැක්කට නලියන එකක් නැහැනේද? ලෙඩේ සනීප වෙයි! හොඳටම පැහැදිලියිනේද කොච්චර තදබලවිදියට තියන පුරුද්දක් උනත් තදබල විදියට විඳින අත්දැකීමකින් එහෙම්පිටින්ම වෙනස්වෙලා යනබව? ඉතින් දැන් මේ අපිට වෙලා තියන අවුලටත් මූලික හේතුව වෙලා තියෙන්නේ මම කියල නිත්ය, ස්ථිර කෙනෙක් ඉන්නවා, මගේ ආත්මය කියල නිත්ය දෙයක් තියනවා කියල ආපු පුරුද්ද නේ... ඉතින් මේ අසනීපෙ හොඳ වෙන්න, මම මගේ කතාවක් මෙතන නැතිබව බඩ-කට පුරා විඳින්න හදල දෙන්න ඕනේ! ඊටපස්සේ කාමාශ්රව, භාවාශ්රාව, අවිජ්ජාශ්රව සේරම ඇපත් නැතුව vanish වෙලා යනවා! හරියට multi barrel ප්රහාරයක් වැදුන වගේ, මොකුත් හොයාගන්නවත් නැතුව යනවා! ඊළඟට ආයේ මොකුත් කරන්න දෙයක් නැහැ!! අපි උත්සහ කලත්, නොකලත්, හිත අකුසල් චේතනාවල පිහිටන්නේ නැහැ!! සංස්ඛාර හැදෙන ස්වභාවය නැතුව යනවා. ඊට පස්සේ හරි සැහැල්ලුයි! සැනසිල්ල වචනයෙන් කියල නිමකරන බැහැ!!
මේ අලුත් විස්තර මොනවා දැනගත්තත්, ඒවා කියවන බලන වෙලාවේදී, 'අම්මප ඇත්ත නේන්නම්...' කියල හිතුනත්, ආයේ ටිකකින් බලනකොට ඒ දැනගත්තු කතන්දර මතක නැහැ නේද? ආයේ පරණ පුරුදු විදියටම වැඩටික කෙරීගන කෙරීගන යනවා... කොච්චර පාරට ඇදල ගත්තත් ගොනා කනුවටම බහිනවා! තාම හිත යොමුකරලා උත්සහ කරලා කරන දේයි, හිත ඒකෙ පුරුද්දෙන් කෙරෙන දේයි තියෙන්නේ දෙපැත්තට නේ... ඇත්ත දැකල, මේකතමයි ඇත්ත, මේකතමයි හරි කියල අවධානයෙන් හරි දිශාවට හැරිලා යන්න ගත්තට, අවධානයෙන්ම යනකම් හරි, අවධානය පොඩ්ඩකට හරි බිඳුනොත් අනික් පැත්තට ඇදීල යනවා. වැරදි පාරටම හැරෙනවා. මං කිව්වේ, හිත ඇතුලේ කඹ ඇදිල්ලක් කියල... කල්ප ගණනක අවිද්යාසහගත මතකයකින් ඔයිට වඩා දෙයක් ඇත්තටම බලාපොරොත්තුවෙන්න බැහැ! බුදුහාමුදුරුවෝ පියවරෙන් පියවර ගොඩට එන්න සේරම කියල දීල තියෙන්නේ ඒකයි! අහල ඇති නේද? සතර සතිපට්ඨානය, සතර සම්යක්ප්රධාන වීර්යය, සතර ඉර්දිපාද, පංචෙන්ද්රිය, පංචබල, සප්ත බෝජ්ජංග ධර්ම, ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය කියල අංග 37 කින් (සත් තිස් බෝධිපාක්ෂික ධර්ම) මේ පාර පෙන්වල දුන්න? කියල තියෙන ඔය හැම එකකින්ම පාර පෙන්වුයේ මෙතනට එන්න! ඉතින් පුළුවන් උපරිමයෙන් බුදුරජාණන්වහන්සේ උගන්වපු සත්ය හිතේ ධාරණය කරගන, ඒවම කල්පණා කර කර, තේරුම්ගන්න දඟලල, හරිපැත්තට තියන බලය වැඩිකරගන්න!! කොච්චර අමාරු උනත් අතහරින්න එපා!! මේක ඉවරයක් නැතුව, සීමාවක් නැතුව කරන්න වෙනවා කියලත් නැහැ! පුද්ගලයා අනුව, එයාගේ අවබෝධය සම්පූර්ණවෙන්න මොකක් හරි ප්රමාණයක් තියනවා කියමු. නිකම් වතුර ටැංකියක් පුරවනවා වගේ හිතුවොත්, පුරවන වේගය අනුව කෙටි කාලයකින් වැඩේ ඉවර කරගන්න පුළුවන්. දන්නවනේ සමහර රහතුන් වහන්සේලා ධර්මාවබෝධය සම්පූර්ණ කලේ එක දවසින්ම!! ඉතින් දාන්න පුළුවන් උපරිම try එක මේ වැඩේට දැම්මනම් තමයි හොඳ!! හප හපා ඉන්නේ මොකටද ඉවරයක් දැකල cool එකේ ඉන්නපුළුවන් නම්!!
පටිච්ච සමුප්පාදය මතකයිද? අවිද්යා පච්චයා සංඛාරා -> සංඛාර පච්චයා විඥාණං -> විඥාණ පච්චයා නාමරූපං -> සලායතනං -> ඵස්ස -> වේදනා -> තණ්හා -> උපාදාන -> භව -> ජාති. දැන් ඕකේ අවිද්යා කිව්වේ බලාගෙන බලාගෙන ගියාම වැරද්දක්! එතකොට මේ අපි කියන්නේ වැරද්දක් හන්ද 'හැදිච්ච' කට්ටියක්! වැරද්දක් නොතිබුන නම් අපි හැදෙන්න විදියක් නැහැ!! ඊළඟට 'වැරදි' නිසා හැදිලා ඉන්නවා කියන්නේ 'හරි' වෙනකොට මේ සකස්වෙච්ච ඒවා සේරම බිඳිලා බිඳිලා ගිහින් අන්තිමට මොකුත්ම නැතුව යන්න ඕනේ! අර නයි දෙන්නගෙ කතාව දන්නවද? ඔන්න එකෝමත් එක රටක නෙවෙයි ඔය තමන්ගේ ඉස්සරහ, නයි දෙන්නෙක් ඉන්නවා කියමු! එකෙක් සුදුයි, අනික කලුයි. දැන් සුදු එකා කළු එකාගේ නැට්ටෙන් අල්ලගෙන ගිලින්න පටන් ගන්නවා, කළු එකා සුදු එකාගේ නැට්ටෙන් අල්ලගෙන ගිලින්න පටන්ගන්නවා! දැන් මුන් දෙන්න රවුමට ඉඳගෙන, උන් උන්වම ගිලිනවා... ටික ටික රවුම පුංචි වේගන පුංචි වේගන ගිහින් අන්තිමට නැතුව යනවා!! සුදු නයා කළු එකාව ගිලල! කළු එකා සුදු එකාව ගිලල! අන්තිමට මොකෙක්වත් නැහැ!! ඒ කතාව joke එකක් උනාට, මේකේ, මේ 'අපි'ය කියල හිතාගෙන ඉන්නේ එකේ නම් වෙන්නේ අන්න එහෙමයි... මේ සේරම අංශු මාත්රයක්වත් ඉතිරි නැතුව ඉවරවෙලා යනවා!! ආයතන 6 බිඳිලා යනවා (devices 6 ම වැඩකරන්නේ නැතුව යනවා, repair කරන්න බැරිවෙන්නම කැඩෙනවා), විඥාණය නිරුද්ධ වෙනවා. ආයි එහෙම කෙනෙක් හිටියද කියලවත් නැහැ!! ණෑ... එහෙම වෙන්නේ කොහොමද? කියල හිතෙනවද?? නැත්නම් අයියෝ... අපි නැතිවෙනවෝ... කියල බය උනාද? බුදුහාමුදුරුවෝ බ්රහ්මලෝක වලට වැඩම කරලා, මේ බව දේශනා කලාම, එහෙ මහා බ්රහ්ම රාජයෝනම්, හතරගාතේ දාල වැටෙනවලු, අහෝ අපි නැතිවෙනවාලු! අහෝ අපි අනිත්යයිලු! කියල... මේ උදවියත් sure එකටම එකසිය ගනනට බයවෙලා, හීතලවෙලා යනවා ඇතිනේද? ඕක තමයි ඇත්ත! මොකද මොනවා නැතත් 'මං' ඉන්න ඕනනේ!! නැද්ද? ඒ උනාට ඔය 'මං' තමයි case එකේ මුල! ලෙඩේ තියන තැන! ඒක තමයි repair කරන්න ඕනේ!
බුදුහාමුදුරුවෝ ඇහුව එලිය විහිදුවමින් දැල්වෙන පහණක, පහණත් අනිත්ය නම් (කැඩිලා බිඳිලා යනවනේ...), තෙලුත් අනිත්ය නම් (ඉවරවෙනවා නේ...), වැටිත් අනිත්ය නම් (පිච්චි පිච්චි යනවනේ...), ඒ පහණ දැල්වීම නිසා හටගත්තු ආලෝකය නිත්යයි කියල කෙනෙක් කිව්වොත්, ඒක හරිද? කියල. මෙතන මේ ඇඟේත් ඔය හිතාගෙන, පතාගෙන, ඔතාගෙන, කියව කියව ඉන්න සේරම වැඩකෑල්ල ඒ පහණෙන් හටගත් ආලෝකය වගෙයි!! මේ හැදිලා තියන ඒවා කැඩිලා බිඳිලා, ආයුෂ ඉවරවෙලා යනකොට, එලිය නිවිලා යන්නම එපාය! මේ ක්රියාකාරීත්වය නවතින්නම ඕනේ!! පහණ නිවීගන යනකොට දැල්ල පියාඹගෙන නැත්නම් ඇවිදගෙන යනවද "ඔන්න එහෙනම් මම යනවා... ටටා!" කියල? නැහැනේ... [සාමාන්යයෙන් වෙන්නේ 'මේ පහණ' නිවීගන යනකොට 'තව එකක්' කිට්ටුකරලා ඒක දල්වගන්නවා වගේ වැඩක්! එලිය දිගටම පවත්වාගන යත හැකියි... ඒත් එකම පහණක් වත්, එකම දැල්ලක් වත් නෙවෙයි! මේ එකෙක්මයි කියල හොඳ ලස්සනට ගොනාට ඇඳගෙන හිටිය විතරයි] ආයේ වතාවක් බුදුහාමුදුරුවෝ ඇහුව, හොඳට ඉර පායලා තියෙන වෙලාවක ගහක් හන්ද වැටිලා තියන හෙවනැල්ලක් ගැන කියල, හිරු එළියත් අනිත්යනම්, ගහත් අනිත්යනම්, ඔය හෙවනැල්ල නිත්යයි කියල කෙනෙක් කිව්වොත් ඒක හරිද? කියලත්! ආයේ තව වතාවක බුදුරජාණන්වහන්සේ ශ්රාවක සංඝයාවහන්සේලා ගෙන් මෙන්න මෙහෙම දේකුත් අහල තියනවා. 'දැන් ගෙදරක නැගෙනහිර පැත්තේ බිත්තියේ තියන ජනේලයකින් වැටෙන හිරු රැස්, ඒ ගෙදර බටහිර පැත්තේ බිත්තියට වැටිලා තියනවා... ඉතින් ඔය බටහිර පැත්තේ බිත්තිය නොතිබුනානම්, කොහෙටද හිරු රැස් වැටෙන්නේ?' කියල. ඉතින් හාමුදුරුවරු උත්තර දීල තියනවා 'ස්වාමිණි, බිත්තිය නැත්නම් හිරු රැස් වැටෙන්නේ පොළවටයි' කියල. ඊළඟට උන්වහන්සේ ඇහුවලු, 'හොඳයි, පොළවත් නැති උනානම් කොහෙටද වැටෙන්නේ?' කියල. ඉතින් හාමුදුරුවරු කිව්වලු 'ස්වාමිණි, පොලව නැත්නම් හිරු රැස් වැටෙන්නේ ජලයටයි' කියල. 'හොඳයි, ජලයත් නැත්නම්?' කියල ඇහුවම 'එහෙම නම් ස්වාමිණි හිරු රැස් වලට පිහිටන්න තැනක් නැහැ!!' කියල පිළිතුරු දුන්නලු. ඉතින් අන්න ඒ වගේ මේ සකස්වෙවී යන 'පැවැත්මට' උපකාරී උන හේතු නැතුව ගියායින් පසු නැවත සකස්වීමක් නැහැ! ඉවරයි!!
ඉතින් මෙතැනදී බයවෙලා, shock වෙලා, වැඩක් නැහැනේ... බය උනත් නැතත් වෙන දේ ඒ විදියටම සිද්ධ වෙනවා. අනික මේ ඉඳපු ඉඳිල්ලෙන් වෙච්ච ඇබැද්දි ගැනත් ගොඩක් විස්තර දන්නවනේ... මේ කිසිම එකකට ආස කරලා වැඩක් නැහැ! මොකද මේ ඉන්න අයගෙනුත් අපේය කියල කවුරුවත් නැහැ! හැමෝම මේ අපි අපි වගේම හැදිච්ච 'case' ටිකක් විතරයි. මේ තියන වස්තුව, දේපල වගේ දේවල් ගැනත් එච්චරයි. මොකද ආයේ ආයේ මේවත් එක්කම ඉන්න, මෙතනටම එන්න, එහෙම කතා මොකවත් නැහැනේ... ඉතින් ඊට මීට වඩා කොච්චර ලේසිද මේ සේරම අත්හැරලා දාල, ඉන්න ටිකේ නිදහසේ ඉන්න පුළුවන් නම්! පූර්ණ උපේක්ෂාවෙන් ඉන්න පුළුවන් උනා නම්!! දැන් ඕක කරන්න දෙන්නේ නැත්තේ මේ 'හිත' තමයි. තාම sure නැහැ ඇත්තටම නැතිවෙනවද? නැතිවෙන්න පුලුවන්ද? කියන ඒක! ඒ කියන්නේ හොඳටම තේරිලා නැහැ! පරිපූර්ණ වශයෙන් අවබෝධවෙලා නැහැ! දැන් බලන්න කන දෙයක්, කෑමක් ගැන නම් කාලම බැලුවම තමයි වැඩේ 'full fit' වෙන්නේ... තැනක් වගේ නම්, ගිහිල්ලම බැලුවම fit! ඉතින් මෙතැනදී මේ ඇත්ත කතන්දරේ, මේ සේරම නිරුද්ධවෙලා යනවා, ඉවරවෙලා යනවා, හැබෑවටම වෙනවා වගේ, බඩකට පිරෙන්නම පෙන්වල දෙන්න පුළුවන් උනානම් කොහොමද?? ජීවත්වෙලා ඉන්දැද්දීම අවසානයට වෙන්නේ මේකයි කියල දැක්කනම්, 'මම' කියල හිතාගෙන හිටපු එක එහෙම්පිටින්ම ඉවරවෙලා යනවා තමන්ම දැක්කනම් කොහොමද?? තව විදියකට කිව්වොත් හොඳින්ම අවබෝධ වෙලා!! හොඳටම තේරිලා!! ඊළඟට ආයි එක එක ඒවා හිත හිතා ඉන්න ඕනෙද? කාගෙන්වත් අහන්න ඕනෙද? වෙන මොනවත් තව කරන්න ඕනෙද?? මොකුත් නැහැ!! සම්පූර්ණයි!!! අන්න ඒක තමයි අවබෝධය සම්පූර්ණ කරනවා කියන්නේ... නිවන් දකිනවා කියන්නේ... අරහත්වයට පත්වෙනවා කියන්නේ... මොකද 'හිත' නිකම් nonstick වගේ වෙනවා!! මොකුත්ම ඇලෙන්නේ නැහැ! මොකකවත් ඇලෙන්නේ නැහැ!! කොහොමටවත් අලවන්න බැහැ!!
බුදුහාමුදුරුවෝ ඇහුව එලිය විහිදුවමින් දැල්වෙන පහණක, පහණත් අනිත්ය නම් (කැඩිලා බිඳිලා යනවනේ...), තෙලුත් අනිත්ය නම් (ඉවරවෙනවා නේ...), වැටිත් අනිත්ය නම් (පිච්චි පිච්චි යනවනේ...), ඒ පහණ දැල්වීම නිසා හටගත්තු ආලෝකය නිත්යයි කියල කෙනෙක් කිව්වොත්, ඒක හරිද? කියල. මෙතන මේ ඇඟේත් ඔය හිතාගෙන, පතාගෙන, ඔතාගෙන, කියව කියව ඉන්න සේරම වැඩකෑල්ල ඒ පහණෙන් හටගත් ආලෝකය වගෙයි!! මේ හැදිලා තියන ඒවා කැඩිලා බිඳිලා, ආයුෂ ඉවරවෙලා යනකොට, එලිය නිවිලා යන්නම එපාය! මේ ක්රියාකාරීත්වය නවතින්නම ඕනේ!! පහණ නිවීගන යනකොට දැල්ල පියාඹගෙන නැත්නම් ඇවිදගෙන යනවද "ඔන්න එහෙනම් මම යනවා... ටටා!" කියල? නැහැනේ... [සාමාන්යයෙන් වෙන්නේ 'මේ පහණ' නිවීගන යනකොට 'තව එකක්' කිට්ටුකරලා ඒක දල්වගන්නවා වගේ වැඩක්! එලිය දිගටම පවත්වාගන යත හැකියි... ඒත් එකම පහණක් වත්, එකම දැල්ලක් වත් නෙවෙයි! මේ එකෙක්මයි කියල හොඳ ලස්සනට ගොනාට ඇඳගෙන හිටිය විතරයි] ආයේ වතාවක් බුදුහාමුදුරුවෝ ඇහුව, හොඳට ඉර පායලා තියෙන වෙලාවක ගහක් හන්ද වැටිලා තියන හෙවනැල්ලක් ගැන කියල, හිරු එළියත් අනිත්යනම්, ගහත් අනිත්යනම්, ඔය හෙවනැල්ල නිත්යයි කියල කෙනෙක් කිව්වොත් ඒක හරිද? කියලත්! ආයේ තව වතාවක බුදුරජාණන්වහන්සේ ශ්රාවක සංඝයාවහන්සේලා ගෙන් මෙන්න මෙහෙම දේකුත් අහල තියනවා. 'දැන් ගෙදරක නැගෙනහිර පැත්තේ බිත්තියේ තියන ජනේලයකින් වැටෙන හිරු රැස්, ඒ ගෙදර බටහිර පැත්තේ බිත්තියට වැටිලා තියනවා... ඉතින් ඔය බටහිර පැත්තේ බිත්තිය නොතිබුනානම්, කොහෙටද හිරු රැස් වැටෙන්නේ?' කියල. ඉතින් හාමුදුරුවරු උත්තර දීල තියනවා 'ස්වාමිණි, බිත්තිය නැත්නම් හිරු රැස් වැටෙන්නේ පොළවටයි' කියල. ඊළඟට උන්වහන්සේ ඇහුවලු, 'හොඳයි, පොළවත් නැති උනානම් කොහෙටද වැටෙන්නේ?' කියල. ඉතින් හාමුදුරුවරු කිව්වලු 'ස්වාමිණි, පොලව නැත්නම් හිරු රැස් වැටෙන්නේ ජලයටයි' කියල. 'හොඳයි, ජලයත් නැත්නම්?' කියල ඇහුවම 'එහෙම නම් ස්වාමිණි හිරු රැස් වලට පිහිටන්න තැනක් නැහැ!!' කියල පිළිතුරු දුන්නලු. ඉතින් අන්න ඒ වගේ මේ සකස්වෙවී යන 'පැවැත්මට' උපකාරී උන හේතු නැතුව ගියායින් පසු නැවත සකස්වීමක් නැහැ! ඉවරයි!!
ඉතින් මෙතැනදී බයවෙලා, shock වෙලා, වැඩක් නැහැනේ... බය උනත් නැතත් වෙන දේ ඒ විදියටම සිද්ධ වෙනවා. අනික මේ ඉඳපු ඉඳිල්ලෙන් වෙච්ච ඇබැද්දි ගැනත් ගොඩක් විස්තර දන්නවනේ... මේ කිසිම එකකට ආස කරලා වැඩක් නැහැ! මොකද මේ ඉන්න අයගෙනුත් අපේය කියල කවුරුවත් නැහැ! හැමෝම මේ අපි අපි වගේම හැදිච්ච 'case' ටිකක් විතරයි. මේ තියන වස්තුව, දේපල වගේ දේවල් ගැනත් එච්චරයි. මොකද ආයේ ආයේ මේවත් එක්කම ඉන්න, මෙතනටම එන්න, එහෙම කතා මොකවත් නැහැනේ... ඉතින් ඊට මීට වඩා කොච්චර ලේසිද මේ සේරම අත්හැරලා දාල, ඉන්න ටිකේ නිදහසේ ඉන්න පුළුවන් නම්! පූර්ණ උපේක්ෂාවෙන් ඉන්න පුළුවන් උනා නම්!! දැන් ඕක කරන්න දෙන්නේ නැත්තේ මේ 'හිත' තමයි. තාම sure නැහැ ඇත්තටම නැතිවෙනවද? නැතිවෙන්න පුලුවන්ද? කියන ඒක! ඒ කියන්නේ හොඳටම තේරිලා නැහැ! පරිපූර්ණ වශයෙන් අවබෝධවෙලා නැහැ! දැන් බලන්න කන දෙයක්, කෑමක් ගැන නම් කාලම බැලුවම තමයි වැඩේ 'full fit' වෙන්නේ... තැනක් වගේ නම්, ගිහිල්ලම බැලුවම fit! ඉතින් මෙතැනදී මේ ඇත්ත කතන්දරේ, මේ සේරම නිරුද්ධවෙලා යනවා, ඉවරවෙලා යනවා, හැබෑවටම වෙනවා වගේ, බඩකට පිරෙන්නම පෙන්වල දෙන්න පුළුවන් උනානම් කොහොමද?? ජීවත්වෙලා ඉන්දැද්දීම අවසානයට වෙන්නේ මේකයි කියල දැක්කනම්, 'මම' කියල හිතාගෙන හිටපු එක එහෙම්පිටින්ම ඉවරවෙලා යනවා තමන්ම දැක්කනම් කොහොමද?? තව විදියකට කිව්වොත් හොඳින්ම අවබෝධ වෙලා!! හොඳටම තේරිලා!! ඊළඟට ආයි එක එක ඒවා හිත හිතා ඉන්න ඕනෙද? කාගෙන්වත් අහන්න ඕනෙද? වෙන මොනවත් තව කරන්න ඕනෙද?? මොකුත් නැහැ!! සම්පූර්ණයි!!! අන්න ඒක තමයි අවබෝධය සම්පූර්ණ කරනවා කියන්නේ... නිවන් දකිනවා කියන්නේ... අරහත්වයට පත්වෙනවා කියන්නේ... මොකද 'හිත' නිකම් nonstick වගේ වෙනවා!! මොකුත්ම ඇලෙන්නේ නැහැ! මොකකවත් ඇලෙන්නේ නැහැ!! කොහොමටවත් අලවන්න බැහැ!!
මම ඔය අත්දැකීම ලැබුවේ, mission complete කලේ, 2008 ජුනි/ජූලි කාලේ විතර තමයි. ඒත් කාලසීමා මොකුත් හරියට මතක් කරගන්න බැහැ, ඒ දවස්වල බාහිර දේවල් වලට අවධානයක් තිබුනේ නැති තරම්... මේකටම බැහැලයි හිටියේ... ඉතින් තවත් කළුවරේ අතපත ගානවා වගේ දේවල් නොකර serious try එකක් දාන්න! මේක මේපාරම ඉවරයක් කරගන්න පුළුවන්!!! මට අත්දැකීම ලබපුඑක මේදැන් වගේ මතකයි. හැබැයි හිතල උවමනාවෙන් ගත්තු එකකුත් නෙවෙයි! එහෙම හිතල ගන්නත් බැහැ!! අර මම මේකේ කතාවුන model එක ගැන හිත හිත ඉන්දැද්දී 3D view එකක් ආව කිව්වා මතකද? අන්න ඒ වගේ... මේ හැබෑවට දකින දේවල් වලටත් වඩා හරිම සවිස්තර (high definition), real-life වලට වඩා හොඳ experience එකක්! ඒක වචනෙන් කියන්න බැහැ! බලන්නම ඕනේ!! මේක magic කතාවක් නෙවෙයි... ඔයාලටත් දැකගන්නම වෙනවා!! හැබැයි 'අනේ තාම බැරිඋනා' කියල පසුබසින ඒවා ඔට්ටු නැහැ!! කොච්චර කල්ගියත් කණගාටුවෙන්නත් ඕනේ නැහැ!! අනාගාමී බ්රහ්මලෝකයකදී හරි මේක ඔයාල දකීවි!! මේ තමයි ඔය විස්තර කරන්න බැරිය, නිකම් අද්භූථ මොකක්හරිය කියල සේරමලා එක්ක බයිලා ගහන එක! මොකද බොරුකාරයන්ට මේක බැහැ!! බුදුහාමුදුරුවෝ කියපු විදියටම ඒවෙනුවෙන්ම කැපවෙච්චනිසයි මෙහෙම අනික් අයටත් උපකාර කරන්න ලැබුණෙත්!! මෙතනට jokes හරියන්නේ නැහැ!! full seriously වැඩේට බහින්නම ඕනේ! මම මගේ situation එක කියන්නම්... ඒ විදියට environment එක හදාගෙන කරගෙන යන්න!! හදන්න කියල මොකුත් නැහැ ඇත්තටම, දේශනා අහන්න, කියවන්න ක්රමයකුයි, මේ පාලියෙන් තියන කොටස්, ඒවායේ තේරුම් ලියාගන්න උවමනා කඩදහි කොලයි, පෑනක්/පැන්සලක් වගේ ඒවා තමයි අමතරව උවමනා උනේ... මූලිකම දේ නිදිවරාගෙන, කාලය වෙන්කරගෙන, විදර්ශනාවේ යෙදීම තමයි!! මේක ගිහියන්ට බැහැ, ගිහි ගෙදර ඉඳන් බැහැ, අවබෝධ උනායින් පස්සේ ගෙවල්වල ඉන්න බැහැ කියල බූරු කතන්දර කියන, පොල් බූරුවන්ට උත්තර දෙන්න මේ වැඩේට අවන්කවම උනන්දුවෙන ඔයාලටත් පුළුවන් වෙයි ඉක්මනටම!!!
හරි, මම බුද්ධාගම වුනාට ඒක පටන්ගන්නේ කොතනින් ද කියල දන්නේ නැහැ. ඒක හාමුදුරු කෙනෙක් එකක් කියනවා, තව හාමුදුරු කෙනෙක් තවකක් කියනවා. මට මේක කොතනින් ද පටන්ගන්නේ කියල පොඩ්ඩක් කියනවද? එතකොට පිළිවෙලකට යන්න පුළුවන්නේමම පොඩ්ඩක් adjust කරන්නද? ඇත්තටම 'මේ ලෝකෙට' ගෙනාපු ආයුෂ කල්ප වලින් තමයි ගණන් බැලෙන්නේ... මේ මනුස්ස ජීවිතයක දැන් ආයුෂ 50-60 max උනාට, දැනටත් පෙරේත ආත්මයක් ලැබුවොත් අවුරුදු 20,000-30,000 ගණන් ආයුෂ තියනවලු... නිරයට ගියොත් කල්ප ගණන් ආයුෂ තියනවලු... ඉතින් දීර්ඝායු ලබන්න ආසනම් එහෙ යන්න!
මේ... මේක මේ තව තව යන්නවත්, මෙතන පැල්බැඳගෙන ඉන්නවත් සුදුසු එකක් නෙවෙයි... හැබැයි break ගහනවානම් කල්දදා ඉන්නත් එපා! visa වලින් තව කොච්චරක් කල් ඉතුරුවෙලා තියනවද කියල දන්නේ නැහැනේ... මොකෝ renew කරන්නයි කියලද?
මේකෙත් මැද්දෙන් නිකම් ආවට ගියාට බලන්න ඇත්තේ නේද? නැත්නම් මම කියලමයි පටන්ගත්තේ 0 ඉඳල නිවණටම කරුණු කියල දෙනවා කියල... අවුලක් නැහැ! thread එකක් හැටියට පටන්ගත්තේ පිළිවෙලකට වැඩේ කරන්න පුළුවන් නිසා තමයි. මුල ඉඳල බලාගෙන එන්න.
(ඔය වෙන වෙන අය මැද්දට පැනල පිස්සුකෙලපුව බාධාවක් කරගන්න එපා! ඒවා automatically set වෙන දේවල්. මොකද මනුස්ස කියන්නේ 'උසස් මනසක් ඇති' කියන තේරුමෙන් උනාට හුඟක් උදවියට ඒක නැහැ, තියෙන්නේ කඳයි බඩයි විතරයි! ඉතින් මෙහෙම 'චාටර්' දේවල් කරන එක වලක්වන්න අමාරුයි, ඒව අවුලක් කරගන්න එපා.)
computer එකක්, hardware හරි software හරි මොකක්හරි upset එකක් හන්ද 'පිස්සු කෙලින්න' ගත්තොත්, ඒ computer එකට තේරේවිද 'වැඩේ upset' කියල? මට මාර වැඩක් උනා... මම මුලින්ම මටය කියල හදාගෙන පාවිච්චිකලේ කැඩිච්ච PC එකක් repair කරගෙනයි. (මම මේකෙදිත් කියල ඇති) කොහොම උනත් ඒකට අලුතෙන් hard disk එකක් දාගෙන, partition කරලා, data/software/සින්දු/පින්තූර සේරම පිළිවෙලට folder හදල copy කරන් තියාගෙනයි උන්නේ. පස්සේ ඔය hard disk එකමයි මගේ second PC එක හදන්න ගත්තේ.... (අර SE440BX-2 board එකක් ගෙනත් මාස ගණනක් හැඩ බල බල ඉඳල, අමාරුවෙන් අලුතෙන්ම අටවගත්තු එක) ඉතින් ඒක සේරම assemble කරලා, m$ '98 දාන්න ගත්ත. '98 කූරු ගාල තියන උදවිය දන්නවා ඇති ඒක පටන්ගන්නේ scandisk පාරක් දාගෙන නේ... හුටා!! මෙන්න මේකා (අලුත් PC එක) කියපි, 'තොගේ hard disk එක case, check කොරන්න ඕනේ!' කියල. (මම එතකොට newbie තමයි computer field එකට) ඉතින්, 'අනේ අපොයි' කියල check කරන්න ඇරිය, මේ අලුත් එකක්නේ... පරණ එක upset ඇති කියල හිතුව! ඉතින් check කොලා පැය ගණනක් තිස්සේ... data සේරම upset upset කියකියා මුළු hard disk එකටම හොඳට සැලකුවා! පස්සේ OS එක දාන්න ගියපු වෙලාවේ ඉඳල errors!! මොකුත්ම කරගන්න බැරි උනා... පොඩි අවුලකුත් තිබුන! මොකද්ද දන්නවද? මම PC එක හදන්න බඩුගන්න යද්දී, memory modules තිබුනේ නැහැ! තාවකාලිකව ඉල්ලගත්තු එකක් දාල තමයි setup කලේ. පස්සේ ඉතින් ටිකදවසක් අතහැරලා දාල තියල, RAMs අලුතෙන් ගෙනල්ලම වැඩේ පටන් ගත්ත. ආයි... scandisk ! හැබැයි ඒ පාර OS එක දාගත්තා. අනේ ඒ උනාට data මොකුත්ම නැහැ!! සේරම වළඳලා... මොකද්ද වෙලා තියෙන්නේ කියල තේරුණේ පස්සෙයි!
මුල් වතාවේ, RAMs upset කියන්නේ 'PC එක' upset නේ... ඒත් 'එයා' හිතුවේ 'මම හරි! hard එක තමයි upset' කියල!! ඉතින් hard එකට කෙලිය. පස්සේ හොඳ RAMs දැම්මට පස්සේ බලනකොට hard එක ඇත්තටම upset! ඉතින් repair කළා!! එතකොට සේරම data corrupt වෙලා ඉවරනේ... ඉතින් මොකුත්ම ඉතුරු උනේ නැහැ! මෙතන RAM වල upset එකෙන් උන විදියමයි software වලින් ප්රශ්නයක් උනාමත්. 'PC එක' කියන්නේ ඔය කුට්ටියටම නේ... මොකක් upset උනත් upset තමයි!
දැන් මේ ඉන්න තරමක් උදවියත් PC වගේමයි. ඔක්කොම එහෙමපිටින් upset!! හැබැයි දන්නේ නැහැ! කොහොම දැනගන්නද? තමන්ගේ hardware හරි software හරි හරිද නැද්ද කියල තමන්ට තේරෙන්නේ නැහැ නේ... වෙන කෙනෙක් පෙන්වුවොත් දැනගත්ත හැකියි! ඒත් 'මේවට' පණ තියන හන්ද එහෙම පෙන්නන්නත් අමාරුයි! මොකද පණ්ඩිතකම් කියවන්න යනවා! ඒ මදිවට එල හරක්, මී හරක් වගේ ගොන් කතා කිය කියා සේරම වනසනවා! (මේක මුල ඉඳල බලන් ආවම පෙනෙයි) ඉඳල හිටලා කෙනෙක් කියන දේ අනික් අය අහන්න පිළිගන්න කැමති උනා කියමු, ඒත් ඒ කියන කෙනත් වැරදි නම්, upset නම් මොකද වෙන්නේ?? සේරම අනෙනවමයි නේද?? මේ 'හැදිලා ඉන්න අපි' හැමෝගෙම OS upset!! ඉතින් ඒ සම්බන්ධයෙන් දැනගන්න වෙන්නේ බුදුරජාණන්වහන්සේනමක ගෙන්ම විතරයි!! හැබැයි බුදුහාමුදුරුවෝ කිව්වා තමන්වහන්සේ නැති උනාට, දේශනා කරන ලද පිරිසුදු ශ්රී සද්ධර්මය, තමන්වහන්සේ ඉටුකළ බුද්ධ කෘත්ය ඒවිදියටම කරාවි කියල. ඉතින්, අපිට ඒ rare chance එක ලැබිල තියනවා අපි අපිටම නිවැරදි වෙන්න!! අපට කියල දුන්නේ කොහොමද? මේ සංසාරගත ගමනේ යෙදිලා ඉඳගෙන නම් ජාති, ජරා, ව්යාධි, මරණ ආදී නොයෙකුත් දුක් වේදනා වලට විසඳුම් හොයන්න එපා කිව්වා! ඉපදුනොත් මේ දුක්කරදර උරුම වෙනවාමයි කිව්වා!! මේවයෙන් නිදහස් වෙන්නට නම්, සසර ගමනින් මිදිලා, නිවන් අවබෝධකරගන්නය කිව්වා!! ඉතින් හරිම simple! දුක් විඳ විඳ chater වෙන්න කැමති අය ඔහොම යන විදියටම යන්න! අනික් අය මෙහෙම කරන්න!
මුල් වතාවේ, RAMs upset කියන්නේ 'PC එක' upset නේ... ඒත් 'එයා' හිතුවේ 'මම හරි! hard එක තමයි upset' කියල!! ඉතින් hard එකට කෙලිය. පස්සේ හොඳ RAMs දැම්මට පස්සේ බලනකොට hard එක ඇත්තටම upset! ඉතින් repair කළා!! එතකොට සේරම data corrupt වෙලා ඉවරනේ... ඉතින් මොකුත්ම ඉතුරු උනේ නැහැ! මෙතන RAM වල upset එකෙන් උන විදියමයි software වලින් ප්රශ්නයක් උනාමත්. 'PC එක' කියන්නේ ඔය කුට්ටියටම නේ... මොකක් upset උනත් upset තමයි!
දැන් මේ ඉන්න තරමක් උදවියත් PC වගේමයි. ඔක්කොම එහෙමපිටින් upset!! හැබැයි දන්නේ නැහැ! කොහොම දැනගන්නද? තමන්ගේ hardware හරි software හරි හරිද නැද්ද කියල තමන්ට තේරෙන්නේ නැහැ නේ... වෙන කෙනෙක් පෙන්වුවොත් දැනගත්ත හැකියි! ඒත් 'මේවට' පණ තියන හන්ද එහෙම පෙන්නන්නත් අමාරුයි! මොකද පණ්ඩිතකම් කියවන්න යනවා! ඒ මදිවට එල හරක්, මී හරක් වගේ ගොන් කතා කිය කියා සේරම වනසනවා! (මේක මුල ඉඳල බලන් ආවම පෙනෙයි) ඉඳල හිටලා කෙනෙක් කියන දේ අනික් අය අහන්න පිළිගන්න කැමති උනා කියමු, ඒත් ඒ කියන කෙනත් වැරදි නම්, upset නම් මොකද වෙන්නේ?? සේරම අනෙනවමයි නේද?? මේ 'හැදිලා ඉන්න අපි' හැමෝගෙම OS upset!! ඉතින් ඒ සම්බන්ධයෙන් දැනගන්න වෙන්නේ බුදුරජාණන්වහන්සේනමක ගෙන්ම විතරයි!! හැබැයි බුදුහාමුදුරුවෝ කිව්වා තමන්වහන්සේ නැති උනාට, දේශනා කරන ලද පිරිසුදු ශ්රී සද්ධර්මය, තමන්වහන්සේ ඉටුකළ බුද්ධ කෘත්ය ඒවිදියටම කරාවි කියල. ඉතින්, අපිට ඒ rare chance එක ලැබිල තියනවා අපි අපිටම නිවැරදි වෙන්න!! අපට කියල දුන්නේ කොහොමද? මේ සංසාරගත ගමනේ යෙදිලා ඉඳගෙන නම් ජාති, ජරා, ව්යාධි, මරණ ආදී නොයෙකුත් දුක් වේදනා වලට විසඳුම් හොයන්න එපා කිව්වා! ඉපදුනොත් මේ දුක්කරදර උරුම වෙනවාමයි කිව්වා!! මේවයෙන් නිදහස් වෙන්නට නම්, සසර ගමනින් මිදිලා, නිවන් අවබෝධකරගන්නය කිව්වා!! ඉතින් හරිම simple! දුක් විඳ විඳ chater වෙන්න කැමති අය ඔහොම යන විදියටම යන්න! අනික් අය මෙහෙම කරන්න!
බුදුන්වහන්සේ නිවණ තෝරලා දුන්න අහල තියනවද? උන්වහන්සේ පැවසුවා නිවණ අසංකතයි කියල! අසංකතයි කිව්වේ? හැදිච්ච, සකස්වෙච්ච දෙයක් නෙවෙයි!! ඒ කියන්නේ අනිත්ය දෙයක් නෙවෙයි!! නිවණ නිත්යයි!! ඒකයි විසඳුම හැටියට නිවණ අවබෝධ කලයුතුමයි කිව්වේ... නැත්නම් ස්ථිර විසඳුමක් වෙන්නේ නැහැ නේ! ඊළඟට බුදුහාමුදුරුවෝ කිව්වා නිවණ පිහිටිය තැනකුත් නෙවෙයි, නොපිහිටි තැනකුත් නෙවෙයි කියල! ඒ කියන්නේ...? නිවණ, 'ආ... මේ තියෙන්නේ' කියල ඇඟිල්ල දික්කරල පෙන්වන්න පුළුවන් තැනක් නෙවෙයි! ඒත් 'නොපිහිටියෙත් නැති තැනක්' කියන්නේ, එහෙම තැනක් තියනවා!! නැත්නම් කොහොමද මෙහෙම විසඳුමක් ලබන්නේ? ඉතින් අපි හිතමු ඒක කිසියම් ප්රදේශයක්, area එකක්, region එකක් කියල... එතකොට අපට අදහසක් ගන්න පුළුවන්, මෙන්න මේ වගේ දෙයක් වෙන්න ඕනේ... කියල. ඊළඟට බුදුහාමුදුරුවෝ කිව්වා එතනට යාමකුත් නැහැ! එතනින් ඒමකුත් නැහැ කියල! තේරෙනවද? වෙන්නේ... අපි නිවණ අරමුණු කරලා ඒ ප්රදේශයට යනකොට මේ සකස්වෙලා තියන සේරම බිඳිලා, වෙන්වෙලා, අන්තිමේ නැතිවෙලා යනවා!! මෙහෙම හිතන්නකෝ. අපි ඕනෙම කෙනෙක් පටන්ගත්තේ ඇහැට පෙනෙන්නේ නැති සෛල දෙකක එකතුවෙන් නේ... (දැන් මේ ලෝකේ පෙරලගෙන දඟලන 'තඩි පොරවල්' වෙන්න හැදුවට) ඉතින්, 'නිවෙන කොට' මේ ලොකූවට තියන එක ආයෙම පුංචිවෙලා පුංචිවෙලා අන්තිමේ අංශුමාත්රයක් වත් නැතුව ඉවරවෙලා යනවා!! total exhaust එකක්!! මතකනේ බුදුහාමුදුරුවෝ ගෝමපින්ඩූපම සුත්ර දේශනාවේදී කිව්වේ මේ ලොකුවට පෙනුනට මේකේ මොකුත්ම නැහැ! කියල. එහෙම නැතුව ගියායින් පස්සේ ආයේ ආපස්සට ඒමක් වත්, එන්න කෙනෙක් වත්, මොකෙක්වත් නැහැ!! ඊළඟට බුදුහාමුදුරුවෝ කිව්වා එතන සෝක රහිත තැනක්! දුක් රහිත තැනක්! බය/සැක රහිත තැනක් කියල!! ඉවර උනාට පස්සේ, සෝක කරන්න, දුක් වෙන්න, බයවෙන්න කෙනෙක් නැහැ නේ... ඔතනදි accumulate වෙලා තිබිච්ච සේරම කර්මත් invalidate වෙනවා, කාට ඵල දෙන්නද?
ඉතින් මේක මැරුණට පස්සේ යන තැනක් නෙවෙයි!! ඔය තම තමන්ට හිත පුරා විඳින්න පුළුවන් අත්දැකීමක්!! ඒ අත්දැකීම වින්දට පස්සේ ඒක තමන්ගේ දෙයක්!!! ඒ අත්දැකීමත් සමගම, එතැනදී සිදුවෙනවා කියල සඳහන් කරපු හැමදේම තමන්ට සිදුවෙනවා!!! ඒත් එක්කම ඔය හිතේ ක්රියාකාරීත්වය එහෙමපිටින් නිවැරදි වෙනවා. මොකද, කාල කාල කාපුවයින් හැදිච්ච 'බොඩියක්' මිසක් වෙන මොකුත්ම මෙතන නැහැ! තියෙන්නේ තනිකරම හිතින් හිතාගත්තු කතන්දරයක් විතරයි! තමාට ඒක එහෙම්පිටින්ම වැටහෙන්නේ ඔතනදියි!! අවබෝධය සම්පූර්ණ වෙන්නේ ඔතනදියි!! එතකොට ඇත්ත ඇතිහැටියෙන්ම දැකීමේ හැකියාව, යථාභූත ඥාණය පහළවෙනවා!! ත්රිවිද්යාව පහළවෙනවා!! කර්ම විපාක අනුව සංසාර ගමනේ එන්න ඇත්තේ කොහොමද කියල පේන්න ගන්නවා, කෙනෙක් කරන කියන දේවල් අනුව, ඊළඟට කොහේ යාවිද කියල පේන්න ගන්නවා, හිත අස්සේ හැංගිච්ච කුණු මොකවත් නැහැ නේද කියල තේරෙන්න ගන්නවා. ඊට පස්සේ අවුල් මොකුත්ම නැහැ!!! අන්න ඒකයි මේ ගමනේ අවසානය. තේරුණාද??? ඒත් මේ ලේසි පහසු, හිතනපරක්කුවෙන් ලඟාවිය හැකි, ඉලක්කයක් නම් නෙවෙයි! ලෝකේ අමාරු දේවල්වල list එකක් හැදුවොත්, මේක තමයි 'අමාරු number one!' බොහොම සීරු මාරුවෙන්, සැලකිල්ලෙන්, පරිස්සමින් තමයි මේ වැඩේ කරන්න ඕනේ! හැබැයි මේ වැඩේ සම්පූර්ණ කරන තාක් කල්, කිසිම කෙනෙකුට උපදින-මැරෙන සංසාර ගමනෙන් නිදහස් වීමක් ඇත්තෙම නැහැ! ඒ හන්ද අනික් වැඩ රාජකාරි මොනවා තිබුනත් 1st priority දෙන්න ඕනේ මේ වැඩේටමයි!!! හොඳට මොලේ කල්පණා කරලා වැඩ කරන්න!
මේ අත්දැකීම ලබපු එකේ විස්තර මේ වෙනකම් මම කියල තියෙන්නේ 3න් දෙනාටයි! මොකද තව හිතාගන්න බැරි දේකුත් උනා! office එකේ යාලුවට තමයි මුලින්ම ඒ වෙච්ච දේ කිව්වේ. එයා එවෙලේම ඒකට උත්තරයක් දුන්න. මොකද mans මට කලින් done! ඊළඟට ඉස්කෝලේ කාලේ හිටිය හොඳම යාලුවටයි, තව එක මල්ලි කෙනෙකුටයි විතරයි. (ඒකා මල්ලි කෙනෙක් උනාට මේ වෙනකොට ඔය හුඟ දෙනෙක් දන්නා famous කෙනෙක්, හොඳ මීටරයක්) sure එකටම මේක අල්ලනවා කියල දන්නා හන්දයි මම එයාලට සේරම කිව්වේ. මෙතන publicly මේ විස්තර සේරම කියන්න හිතුවේ බොරු කාරයොයි, පල් හොරුයි එක එක මනස්ගාත දොඩවා දොඩවා, නිවන් මග අනන්න හදන එක වලක්වන්න යමක් කරන්නයි, අහිංසක මිනිස්සුන්ට කොහොම හරි අමාරුවේ නොවැටී ගොඩට එන්න මට පුළුවන් විදියකට උපකාරයක් කරන්නයි තමයි!! ඉතින් උවමනාවෙන් follow කරන්න. වරදින්න විදියක් ඇත්තෙම නැහැ!! හැමෝම destination reached නොඋනත් ඔය හැමෝම බුදුහාමුදුරුවෝ කියපු දේ කලා වෙනවා!! මතක නේ... අඩුම ගනනේ සෝතාපන්න වත් වෙන්නය කිව්වානේ... දිගටම යං !!
ඉතින් මේක මැරුණට පස්සේ යන තැනක් නෙවෙයි!! ඔය තම තමන්ට හිත පුරා විඳින්න පුළුවන් අත්දැකීමක්!! ඒ අත්දැකීම වින්දට පස්සේ ඒක තමන්ගේ දෙයක්!!! ඒ අත්දැකීමත් සමගම, එතැනදී සිදුවෙනවා කියල සඳහන් කරපු හැමදේම තමන්ට සිදුවෙනවා!!! ඒත් එක්කම ඔය හිතේ ක්රියාකාරීත්වය එහෙමපිටින් නිවැරදි වෙනවා. මොකද, කාල කාල කාපුවයින් හැදිච්ච 'බොඩියක්' මිසක් වෙන මොකුත්ම මෙතන නැහැ! තියෙන්නේ තනිකරම හිතින් හිතාගත්තු කතන්දරයක් විතරයි! තමාට ඒක එහෙම්පිටින්ම වැටහෙන්නේ ඔතනදියි!! අවබෝධය සම්පූර්ණ වෙන්නේ ඔතනදියි!! එතකොට ඇත්ත ඇතිහැටියෙන්ම දැකීමේ හැකියාව, යථාභූත ඥාණය පහළවෙනවා!! ත්රිවිද්යාව පහළවෙනවා!! කර්ම විපාක අනුව සංසාර ගමනේ එන්න ඇත්තේ කොහොමද කියල පේන්න ගන්නවා, කෙනෙක් කරන කියන දේවල් අනුව, ඊළඟට කොහේ යාවිද කියල පේන්න ගන්නවා, හිත අස්සේ හැංගිච්ච කුණු මොකවත් නැහැ නේද කියල තේරෙන්න ගන්නවා. ඊට පස්සේ අවුල් මොකුත්ම නැහැ!!! අන්න ඒකයි මේ ගමනේ අවසානය. තේරුණාද??? ඒත් මේ ලේසි පහසු, හිතනපරක්කුවෙන් ලඟාවිය හැකි, ඉලක්කයක් නම් නෙවෙයි! ලෝකේ අමාරු දේවල්වල list එකක් හැදුවොත්, මේක තමයි 'අමාරු number one!' බොහොම සීරු මාරුවෙන්, සැලකිල්ලෙන්, පරිස්සමින් තමයි මේ වැඩේ කරන්න ඕනේ! හැබැයි මේ වැඩේ සම්පූර්ණ කරන තාක් කල්, කිසිම කෙනෙකුට උපදින-මැරෙන සංසාර ගමනෙන් නිදහස් වීමක් ඇත්තෙම නැහැ! ඒ හන්ද අනික් වැඩ රාජකාරි මොනවා තිබුනත් 1st priority දෙන්න ඕනේ මේ වැඩේටමයි!!! හොඳට මොලේ කල්පණා කරලා වැඩ කරන්න!
මේ අත්දැකීම ලබපු එකේ විස්තර මේ වෙනකම් මම කියල තියෙන්නේ 3න් දෙනාටයි! මොකද තව හිතාගන්න බැරි දේකුත් උනා! office එකේ යාලුවට තමයි මුලින්ම ඒ වෙච්ච දේ කිව්වේ. එයා එවෙලේම ඒකට උත්තරයක් දුන්න. මොකද mans මට කලින් done! ඊළඟට ඉස්කෝලේ කාලේ හිටිය හොඳම යාලුවටයි, තව එක මල්ලි කෙනෙකුටයි විතරයි. (ඒකා මල්ලි කෙනෙක් උනාට මේ වෙනකොට ඔය හුඟ දෙනෙක් දන්නා famous කෙනෙක්, හොඳ මීටරයක්) sure එකටම මේක අල්ලනවා කියල දන්නා හන්දයි මම එයාලට සේරම කිව්වේ. මෙතන publicly මේ විස්තර සේරම කියන්න හිතුවේ බොරු කාරයොයි, පල් හොරුයි එක එක මනස්ගාත දොඩවා දොඩවා, නිවන් මග අනන්න හදන එක වලක්වන්න යමක් කරන්නයි, අහිංසක මිනිස්සුන්ට කොහොම හරි අමාරුවේ නොවැටී ගොඩට එන්න මට පුළුවන් විදියකට උපකාරයක් කරන්නයි තමයි!! ඉතින් උවමනාවෙන් follow කරන්න. වරදින්න විදියක් ඇත්තෙම නැහැ!! හැමෝම destination reached නොඋනත් ඔය හැමෝම බුදුහාමුදුරුවෝ කියපු දේ කලා වෙනවා!! මතක නේ... අඩුම ගනනේ සෝතාපන්න වත් වෙන්නය කිව්වානේ... දිගටම යං !!
බුදුහාමුදුරුවෝ සංසාරේ භයානක කම පෙන්වලා කියල දුන්නේ, මේ මනුස්ස ආත්මය ලබපු වෙලේ හොඳට ඉගෙනගෙන, ලොකු නෝනා මහත්තුරුවෙලා, ලොකු රැකී රස්සා හොයාගෙන, ලොකු ගෙවල් දොරවල් හදාගෙන, රටට දැයට වැඩක් ඇති උතුම් මිනිසුන්වෙලා, තව නොයෙකුත් නොයෙකුත් දේවල් වෙලා... එහෙම කතාවක් නෙවෙයි නේ! උන්වහන්සේ කිව්වේ පැවිදි කෙනෙකුට නම් අරහත්වයටම පත්වෙන්නය, ගිහිකෙනෙකුටනම් අනාගාමී තත්වයට වත් පත්වෙන්නය, මොනවා නැතත් හිස ගිනිගත්තු කෙනෙක් ඒ ගින්න නිවාගන්න දක්වනවාට වඩා හදිස්සියකින් සක්ඛායදිට්ඨියෙන් නිදහස්වෙන්න උත්සහ කරන්නය කියලයි!! එහෙම කිව්වේ මේ chance එක miss උනොත් කියන risk එක කොච්චර බරපතලද කියල දන්නා නිසානේ! දැන් කාලේය කියල ඒ risk එකේ කිසිම වෙනසක් නැහැ!! නොතේරුම් කමයි, කියල පෙන්වලා දෙන්න කෙනෙක් නැතිකමයි විතරයි අඩුව. දැන් ඉතින් මේ thread එක follow කරපු අය මේ කතන්දරේ හොඳට දන්නවනේ... ඉතින් දන්න දන්න හැමෝටම මේ බව කියන්න! එයාලටත් මේ ලබපු වාසනාවන්ත අවස්ථාවේ නියම ප්රයෝජනය ලැබෙනවිදියට වැඩකටයුතු කරගන්න කියන්න.
හැබැයි දැන් අපි කාට කාටත් තව අමතර ප්රශ්න ටිකක් තියනවා! ඇත්තටම අපි සමාජ රටාව අනුව හැඩගැහුනේ සිල් රකින්න, භාවනා කරන්න නෙවෙයි නේ... මේ කතන්දර දැනගන්න ලැබුණෙත් සැහෙන පරක්කුවෙලා... අපිත් පවුල් වෙලා, ළමයි ලපටිත් හදන්, ධර්ම මාර්ගය කෙසේ වෙතත්, බොන මාර්ගයටත් ඇවිල්ල හිටියේ මේවා අහන්න දැනගන්න ලැබෙනකොට! ඇත්තටම ඒ දේවලුයි මේ වැඩෙයි අතරේ කිසිම සම්බන්ධයක් නැති ගනනයි!! එකම දේ බොන්නම ඇබ්බැහි වෙලා 'චාටර්' වෙච්ච කෙනෙක් නම් කීයටවත් මේ වැඩේට suit වෙන්නේ නැහැ! ඒ මදිවට හොරකම් කරලා, ප්රාණඝාත කරලා, අනික් පව් වැඩ සේරටමත් දායක වෙලා, ඊළඟ ආත්මය නිරයටම set වෙනවා ඇරෙන්න, change එකක් කරගන්න ලැබුනොත් යෝධ පිනක් හන්දම තමයි! කොහොම හරි අපි අන්තගාමී නොවී හොඳ සිහිකල්පනාවෙන් හැමදේම කරන, කෙලෙස් අඩු, උදවියනම්, ඕනෙම බාධාවක් ජයගන්න පුළුවන්! එකම දේ මේකයි... මේ වැඩේ කෙනෙක් කැමැත්තෙන් යොමුවෙන දෙයක් නෙවෙයි නේ... boring case එකක්! ඒත් මේකේ තියන වැදගත්කම දකින්න තරම් බුද්ධිමත් කෙනෙකුට මේක අහුඋනා කියන්නේ ආයේ මැරුවත් මේක අතහරින්නේ නැහැ!! වැඩේට බැහැල, ටිකෙන් ටික පේන්න, තේරෙන්න ගන්නකොට තමයි හිතෙන්නේ 'චිකේ අපි මොනවද මෙච්චර කල් කර කර හිටියේ... මේක ඒ සේරම දේවල් වලට වඩා කොච්චර හොඳද' කියල. ඇත්තටම මේ අපි ඔයාලගේ පෙර පිනට ලැබිච්ච දෙයක්.
සමාජේ ජීවත් වෙද්දී තනියෙන් ඉන්න බැහැ! අපිට යුතුකම් වගකීම් පැවරෙන ඒවා අනිවාර්යයෙන් කරන්න ඕනේ. අපෙන් depend වෙන අය ගැනත් බලන්න ඕනේ... ඒ දේවල් සේරම OK! ඒත් මේක තමයි most important task එක!! මොකද සමාජ කතන්දර, රට ජාතිය, ආගම සේරම ලට්ට පට්ට කරගහගන්න උනේ මෙතන ඉපදුනාට පස්සේ! ඒත් කල්ප ගණනක් තිස්සේ තනියමයි මේ සංසාර ගමනේ ආවේ. ඉතින් වඩාත්ම හොඳ අපේ කාලයෙන් පුළුවන් උපරිමය මේ ජීවිතාවබෝධය සම්පූර්ණ කරගැනීම සඳහා යොදන එකමයි!! බුදුහාමුදුරුවෝ ආරණ්යගතෝවා, ශුන්යාගාරගතෝවා, රුක්ඛමූලගතෝවා වෙලා මේකට යොමුවෙන්නය කිව්වේ, ජීවිත කාලය උපරිමයෙන්ම මේකට යොදන්න පුළුවන් වෙන්නයි! මොකද අමතර දේවල් යෙදෙන්න යෙදෙන්න අවශ්යදේට යොදන්න ලැබෙන කාලය අඩුවෙන හන්ද! එහෙම නැතුව මේක කරන්න බැරි කතාවක් හන්ද නෙවෙයි!! උවමනාව, උනන්දුව, වීර්ය තියනවනම් කොහොම කොහොම හරි වැඩේ කරගන්න හදාගන්න පුළුවන්. තමන්ගේ එදිනෙදා වැඩකටයුතු අතරේ මේකට වෙලාව මදිනම් දෙපාරක් හිතන්න එපා, නිදාගන්න එක සීමා කරලා වෙලාව හදාගන්න. ඊළඟට අත්යවශ්ය වැඩ වලට විතරක් priority එක දීල, cancel කරලා දාන්න පුළුවන් හැම වැඩේම cancel කරලා දාන්න. අපි කරන හුඟක් දේවල් ඇත්තටම එච්චරම තේරුමක් නැති දේවල්... මේකත් එක්ක compare කරනකොටනම් අනික් ඔක්කොම බොරුවැඩ!! අපි PC එකක උනත් speed එක වැඩිකරගන්න, performance වැඩිකරගන්න කරන්නේ අත්යවශ්ය ඒවා විතරක් ඉතුරු කරලා අනවශ්ය tasks සේරම terminate කරලා දාන එක නේ! ඒකමයි මෙතනදීත් කරන්න ඕනේ!! ඊළඟට overclock කරලා දුවන්න හදාගත්තාම, මහන්සි නොබලා හොඳ 'pickup' එකකින් යන්න ගත්තම, හිතනවට වඩා ගොඩක් අපට කරන්න පුළුවන්! මගේ ඔය task managing නම් පොඩි කාලේ ඉඳලම maxa! shedule කරන්නේ මම. කාගේවත් උවමනාවට ඒක කරන්නේ නැහැ! හැබැයි හැමෝටම වගේ ඇහුම්කන් දෙනවා, importancy එක මත අනික් අයගේ දේවල් වලට time/resources allocate කරනවා, computer එකේ OS kernel එක වගේ. මම මං කරපු විදිය කියන්නම්! ඔයාලත් ප්රයෝජනවත් වෙයි.
මම මගේ කොටස සම්පූර්ණ කරගන්න, ජීවිතාවබෝධය සම්පූර්ණ කරගන්න, දඟලපු කාලෙය කියලත් ඇත්තටම පිටට පෙනෙන කිසම වෙනසක් තිබුනේ නැහැ! ප්රධාන දේ ඒ කාලයේ එකම විදිය shedule එකක්, එකම රටාවක කාලසටහනක් තමයි ක්රියාත්මක උනේ. දන්නවනේ මේ body එක උනත්, එහෙම යමක් එක දිගට පුරුදු කරනකොට ඒකට හැඩගැහෙන බව. අපිට හුඟක් වෙලාවට වැඩක් නැහැ. මොකද PC එකක් කැඩුනම, network issue එකක්, කාට හරි assistance එකක් උවමනා උනොත් හැරෙන්න හුඟක් වෙලාවල විවේකය ඕනේ තරම් තිබුන. මුලදී නම් internet එකේ එක එක විකාර බල බලා කාලේ ගත කලාට මේකට interest එක ඇතිඋනාට පස්සේ ඒ හුඟක් ඒවා එපා උන! (මම ගොඩක් දේවල් ඉගෙන ගත්තේ net එකෙන්ම තමයි... ඒවා ඒවිදියටම කෙරුණා) සමහර දවස් වල කන්න බොන්න වෙලාවක් වත් නොලැබෙන ගනනට වැඩ වැටුන, තැන් තැන් වල යන්න උනා...ඒත් ඔය මොකක්වත් මේකට බාධාවක් උනේ නැහැ! අපි වැඩක් තිබුනත් නැතත් දවසෙම වගේ අපේ හමුදුරුවොන්ගේ ධර්ම දේශනා දාගෙන උන්නේ. ඉඩ තියන වෙලාවට pdf හැටියට තියන පොත් දාගෙන කියෙව්වා. හිත තිබුනේ ඒවත් එක්කම තමයි. අමාරු/අලුත් වචන, ගාථා කොටස් අහු උනාම පටස් ගාල කොළ කෑල්ලක් අරන් ඒවා ලියාගෙන, තේරුම් කරන වෙලාවල තේරුම් ලියාගෙන පාඩම් කරගන්න එක මම මුල ඉඳන්ම කරගෙන ආව. හුඟ දෙනෙක් කරනවා වගේ සින්දු අහන එක, films බලන එක අපි කලේ හරි අඩුවෙන්. කට්ටිය එකතුවෙලා ඕපාදූප කියව කියව ඉන්න එක වගේ දේවල් අපි කරන්නෙම නැහැ! ඉඳල හිටලා හවසට යාළුවයි මායි පොඩ්ඩක් 'ස්ටෙලා' උනා. හැබැයි කතාකරන්නේ ධර්ම කරුණුම තමයි. පිස්සු කෙලින ඒවා මොකුත් නැහැ! හිතල, කල්පනාවෙන් කලයුතු දේවල් වලදී හැරෙන්න, යන එන ගමන්, කන/බොන/_න/නාන හැමවෙලාවෙම බුදුහාමුදුරුවෝ කියාදුන් විදියටම, අහපු, කියවපු, ලියාගත්තු ධර්ම කරුණු නැවත නැවත මෙනෙහි කරපු හන්ද හැම වෙලේම බණ තමයි. ඒ හන්ද වැඩේ break වෙච්ච වෙලාවක් නැති තරම්!! ඒක තමයි මේ වැඩේ ප්රතිඵල ලබන්න වැදගත්ම වෙන කරුණ!!
හැබැයි දැන් අපි කාට කාටත් තව අමතර ප්රශ්න ටිකක් තියනවා! ඇත්තටම අපි සමාජ රටාව අනුව හැඩගැහුනේ සිල් රකින්න, භාවනා කරන්න නෙවෙයි නේ... මේ කතන්දර දැනගන්න ලැබුණෙත් සැහෙන පරක්කුවෙලා... අපිත් පවුල් වෙලා, ළමයි ලපටිත් හදන්, ධර්ම මාර්ගය කෙසේ වෙතත්, බොන මාර්ගයටත් ඇවිල්ල හිටියේ මේවා අහන්න දැනගන්න ලැබෙනකොට! ඇත්තටම ඒ දේවලුයි මේ වැඩෙයි අතරේ කිසිම සම්බන්ධයක් නැති ගනනයි!! එකම දේ බොන්නම ඇබ්බැහි වෙලා 'චාටර්' වෙච්ච කෙනෙක් නම් කීයටවත් මේ වැඩේට suit වෙන්නේ නැහැ! ඒ මදිවට හොරකම් කරලා, ප්රාණඝාත කරලා, අනික් පව් වැඩ සේරටමත් දායක වෙලා, ඊළඟ ආත්මය නිරයටම set වෙනවා ඇරෙන්න, change එකක් කරගන්න ලැබුනොත් යෝධ පිනක් හන්දම තමයි! කොහොම හරි අපි අන්තගාමී නොවී හොඳ සිහිකල්පනාවෙන් හැමදේම කරන, කෙලෙස් අඩු, උදවියනම්, ඕනෙම බාධාවක් ජයගන්න පුළුවන්! එකම දේ මේකයි... මේ වැඩේ කෙනෙක් කැමැත්තෙන් යොමුවෙන දෙයක් නෙවෙයි නේ... boring case එකක්! ඒත් මේකේ තියන වැදගත්කම දකින්න තරම් බුද්ධිමත් කෙනෙකුට මේක අහුඋනා කියන්නේ ආයේ මැරුවත් මේක අතහරින්නේ නැහැ!! වැඩේට බැහැල, ටිකෙන් ටික පේන්න, තේරෙන්න ගන්නකොට තමයි හිතෙන්නේ 'චිකේ අපි මොනවද මෙච්චර කල් කර කර හිටියේ... මේක ඒ සේරම දේවල් වලට වඩා කොච්චර හොඳද' කියල. ඇත්තටම මේ අපි ඔයාලගේ පෙර පිනට ලැබිච්ච දෙයක්.
සමාජේ ජීවත් වෙද්දී තනියෙන් ඉන්න බැහැ! අපිට යුතුකම් වගකීම් පැවරෙන ඒවා අනිවාර්යයෙන් කරන්න ඕනේ. අපෙන් depend වෙන අය ගැනත් බලන්න ඕනේ... ඒ දේවල් සේරම OK! ඒත් මේක තමයි most important task එක!! මොකද සමාජ කතන්දර, රට ජාතිය, ආගම සේරම ලට්ට පට්ට කරගහගන්න උනේ මෙතන ඉපදුනාට පස්සේ! ඒත් කල්ප ගණනක් තිස්සේ තනියමයි මේ සංසාර ගමනේ ආවේ. ඉතින් වඩාත්ම හොඳ අපේ කාලයෙන් පුළුවන් උපරිමය මේ ජීවිතාවබෝධය සම්පූර්ණ කරගැනීම සඳහා යොදන එකමයි!! බුදුහාමුදුරුවෝ ආරණ්යගතෝවා, ශුන්යාගාරගතෝවා, රුක්ඛමූලගතෝවා වෙලා මේකට යොමුවෙන්නය කිව්වේ, ජීවිත කාලය උපරිමයෙන්ම මේකට යොදන්න පුළුවන් වෙන්නයි! මොකද අමතර දේවල් යෙදෙන්න යෙදෙන්න අවශ්යදේට යොදන්න ලැබෙන කාලය අඩුවෙන හන්ද! එහෙම නැතුව මේක කරන්න බැරි කතාවක් හන්ද නෙවෙයි!! උවමනාව, උනන්දුව, වීර්ය තියනවනම් කොහොම කොහොම හරි වැඩේ කරගන්න හදාගන්න පුළුවන්. තමන්ගේ එදිනෙදා වැඩකටයුතු අතරේ මේකට වෙලාව මදිනම් දෙපාරක් හිතන්න එපා, නිදාගන්න එක සීමා කරලා වෙලාව හදාගන්න. ඊළඟට අත්යවශ්ය වැඩ වලට විතරක් priority එක දීල, cancel කරලා දාන්න පුළුවන් හැම වැඩේම cancel කරලා දාන්න. අපි කරන හුඟක් දේවල් ඇත්තටම එච්චරම තේරුමක් නැති දේවල්... මේකත් එක්ක compare කරනකොටනම් අනික් ඔක්කොම බොරුවැඩ!! අපි PC එකක උනත් speed එක වැඩිකරගන්න, performance වැඩිකරගන්න කරන්නේ අත්යවශ්ය ඒවා විතරක් ඉතුරු කරලා අනවශ්ය tasks සේරම terminate කරලා දාන එක නේ! ඒකමයි මෙතනදීත් කරන්න ඕනේ!! ඊළඟට overclock කරලා දුවන්න හදාගත්තාම, මහන්සි නොබලා හොඳ 'pickup' එකකින් යන්න ගත්තම, හිතනවට වඩා ගොඩක් අපට කරන්න පුළුවන්! මගේ ඔය task managing නම් පොඩි කාලේ ඉඳලම maxa! shedule කරන්නේ මම. කාගේවත් උවමනාවට ඒක කරන්නේ නැහැ! හැබැයි හැමෝටම වගේ ඇහුම්කන් දෙනවා, importancy එක මත අනික් අයගේ දේවල් වලට time/resources allocate කරනවා, computer එකේ OS kernel එක වගේ. මම මං කරපු විදිය කියන්නම්! ඔයාලත් ප්රයෝජනවත් වෙයි.
මම මගේ කොටස සම්පූර්ණ කරගන්න, ජීවිතාවබෝධය සම්පූර්ණ කරගන්න, දඟලපු කාලෙය කියලත් ඇත්තටම පිටට පෙනෙන කිසම වෙනසක් තිබුනේ නැහැ! ප්රධාන දේ ඒ කාලයේ එකම විදිය shedule එකක්, එකම රටාවක කාලසටහනක් තමයි ක්රියාත්මක උනේ. දන්නවනේ මේ body එක උනත්, එහෙම යමක් එක දිගට පුරුදු කරනකොට ඒකට හැඩගැහෙන බව. අපිට හුඟක් වෙලාවට වැඩක් නැහැ. මොකද PC එකක් කැඩුනම, network issue එකක්, කාට හරි assistance එකක් උවමනා උනොත් හැරෙන්න හුඟක් වෙලාවල විවේකය ඕනේ තරම් තිබුන. මුලදී නම් internet එකේ එක එක විකාර බල බලා කාලේ ගත කලාට මේකට interest එක ඇතිඋනාට පස්සේ ඒ හුඟක් ඒවා එපා උන! (මම ගොඩක් දේවල් ඉගෙන ගත්තේ net එකෙන්ම තමයි... ඒවා ඒවිදියටම කෙරුණා) සමහර දවස් වල කන්න බොන්න වෙලාවක් වත් නොලැබෙන ගනනට වැඩ වැටුන, තැන් තැන් වල යන්න උනා...ඒත් ඔය මොකක්වත් මේකට බාධාවක් උනේ නැහැ! අපි වැඩක් තිබුනත් නැතත් දවසෙම වගේ අපේ හමුදුරුවොන්ගේ ධර්ම දේශනා දාගෙන උන්නේ. ඉඩ තියන වෙලාවට pdf හැටියට තියන පොත් දාගෙන කියෙව්වා. හිත තිබුනේ ඒවත් එක්කම තමයි. අමාරු/අලුත් වචන, ගාථා කොටස් අහු උනාම පටස් ගාල කොළ කෑල්ලක් අරන් ඒවා ලියාගෙන, තේරුම් කරන වෙලාවල තේරුම් ලියාගෙන පාඩම් කරගන්න එක මම මුල ඉඳන්ම කරගෙන ආව. හුඟ දෙනෙක් කරනවා වගේ සින්දු අහන එක, films බලන එක අපි කලේ හරි අඩුවෙන්. කට්ටිය එකතුවෙලා ඕපාදූප කියව කියව ඉන්න එක වගේ දේවල් අපි කරන්නෙම නැහැ! ඉඳල හිටලා හවසට යාළුවයි මායි පොඩ්ඩක් 'ස්ටෙලා' උනා. හැබැයි කතාකරන්නේ ධර්ම කරුණුම තමයි. පිස්සු කෙලින ඒවා මොකුත් නැහැ! හිතල, කල්පනාවෙන් කලයුතු දේවල් වලදී හැරෙන්න, යන එන ගමන්, කන/බොන/_න/නාන හැමවෙලාවෙම බුදුහාමුදුරුවෝ කියාදුන් විදියටම, අහපු, කියවපු, ලියාගත්තු ධර්ම කරුණු නැවත නැවත මෙනෙහි කරපු හන්ද හැම වෙලේම බණ තමයි. ඒ හන්ද වැඩේ break වෙච්ච වෙලාවක් නැති තරම්!! ඒක තමයි මේ වැඩේ ප්රතිඵල ලබන්න වැදගත්ම වෙන කරුණ!!
මම අදයි දැක්කේ ගොඩ දෙනෙක් මට reputation දීල. ඒ හැමෝටම බොහොම ස්තුතියි! ඒත් වඩාත්ම වැදගත් වෙන්නේ ඔයාල මේකෙන් නියම ප්රයෝජනය ගන්නවා නම් තමයි!!
ආ... මේක නොකිව්වොත් හොඳ නැහැ වගේ... guu kariya කියල එක්කෙනෙක් 'paka yako yanna kunuharapa nokiya' කියල reputation එකකුත් දීල තිබුන. ඒකටත් thanks!
ආ... මේක නොකිව්වොත් හොඳ නැහැ වගේ... guu kariya කියල එක්කෙනෙක් 'paka yako yanna kunuharapa nokiya' කියල reputation එකකුත් දීල තිබුන. ඒකටත් thanks!
මම සාමාන්යයෙන් වැඩ ඇරිලා ගෙදර යැවෙන්නේ හවස 6ට විතර. ඒ ගියාම ගෙදර නම් වැඩපිළිවෙල තනිකරම එකම රටාවකට තමයි කෙරුනේ. අපි ඉතින් ඇඟ වෙහෙසල වැඩක් කරන උදවියත් නෙවෙයි, ඒ මදිවට ආරෙට යන pressure කතන්දරයකුත් හන්ද මට exercise කරන්නත් නියම කරලා තියෙන්නේ. ඒකට පැයක් වෙන්කරලා, ඊළඟට උයන පිහන දේවල් වලට නෝනට පොඩි sup එකක් එහෙම දීල, නාල, කාල එනකොට හුඟක් වෙලාවට 9:00 9:30 විතර වෙනවා. මම TV බලන්නේ නැහැ! අපේ ගෙවල් වලනම් හැබැයි සයිවර් කඩේ වගේ... ඒත් වෙලාව කියන්නේ, ඔය මගේ උවමනාව තිබුන දවස් වල හෙණගහල TV එක out ගිහින් තිබුනේ... ඒක මම හොඳ opportunity එකක් කරගත්ත ගෙදර උදවියටත් බණ අහන්න සලස්වන්න! ඉතින් රෑ 10:00 ට විතර දේශනාවක් දාගෙන ඉවරවෙනකම් අහන් ඉන්නවා... අනිවාර්යයෙන් පැය එකහමාරකට වඩා යනවා හුඟක් දේශනා. ඉතින් මං හුඟක් වෙලාවට ඇස් පියාගෙන අහගෙන ඉන්නේ... අවධානය දේශනාවට විතරයි... හොඳට සමාධියක පිහිටලා ඉන්නේ! උවමනාවෙන් ඉන්නවා නෙවෙයි! ඒක ඉබේටම set වෙනවා. දේශනාවල් ඔයවෙලාවට දැම්මේ මට අහන්නම නෙවෙයි. තාත්තටයි අනික් අයටයි ඇහෙන්න! ඒත් හුඟක් වෙලාවට ඇහුවේ තාත්ත විතරයි. අනික් අය කට කපල බුදි! හුඟක් වෙලාවට අපි දවල්ට office එකේදී අහපු එකක්ම ගෙදරදි දානවා. එතකොට මට දෙවැනි පාරට ඇහෙන්නේ! හැබැයි සමහර dull වෙලා හිටිය දවස්වල හොඳටම නිදිමත ආව. එතකොට මම කාමරේ ඇතුලේ ඇවිද ඇවිද ඉඳල තියනවා හැතැම්ම ගණන්!! ඉතින් ගොඩක් දවස් වල මට ඔය වෙලාව ඇත්තටම deep meditation එකක් උනා, පුරුද්දක් හැටියට! හැබැයි මේක ඉඳල හිටලා වෙනස් උනා. එළියේ වැඩවලට යන්න උන දවසට, ළමයින්ගේ එක එක දේවල් තිබුනම, 'ස්ටෙලා වෙච්ච' දවසට වගේ... එතකොට දේශනා දාන්න වෙලාවක් නැහැනේ... අනික් අයට disturb හන්ද. ඒත් නිදිමත නැති, මම fit දවස් වල, රෑ එකහමාර දෙක විතර වෙනකම් pdf files බැලුව. ගොඩක්ම නිදි වැරුවෙත් නැහැ සාමාන්යයෙන් උදේ 4ට ආයේ නැගිටින හන්ද. මෙන්න මේ විදිය try එකක තමයි මම යෙදිලා උන්නේ... ඔයාලටත් බැරි නැහැ නේ... ඔයාලත් මේ විදිය තත්වයක් හදාගන්න. නිදිවරන්නත් ඕනේ!! මේක සෙල්ලමක් නෙවෙයි!!! හැබැයි එච්චර කාලයක් ගියෙත් නැහැ... මේ routine එක මාස 8-10 ක් විතර යන්න ඇති මයෙ හිතේ. මොකද මේ කාලේ, කාල සීමා මොකුත්ම ගැන මතකයක් නැහැ! වැඩේට බොක්කෙන්ම බැහැල නේ උන්නේ...
තව වැදගත්ම දෙයක් තිබුන... අර රතනසුත්රය කටපාඩම් වෙලා තිබිච්ච එක. මොකද මම idle වෙනකොට හිතේ ඒක දුවන්න ගන්නවා. ඉතින් වෙන වෙන දේවල් මොහොකටවත් කිසි ඉඩක් ලැබුනේ නැහැ! නිදාගෙන නැගිටිනකොටත් ආයේ ඒක පටන් ගන්නවා! magic වගෙයි! හැබැයි මේක නම් දෙවියන්ගේත් උපකාරයෙන් වෙච්ච එකද්ද කියලත් සැකයි. මොකද යාලුවත් කිව්වා, එයා මහ රෑට එලියට යන්න නැගිට්ටත් හැම පැත්තෙන්ම පිරිත් ඇහෙන්න ගත්තා කියල. මටත් එහෙමම තමයි! ඒත් මම sure එකටම දන්නවා ඒ ඇහුනේ හිතෙන් කියල. කොහොම හරි ඒ ගැන කියල වැඩක් නැහැ! මේ ගත උනේ විශේෂ කාල සීමාවක්!! කියලනම් තේරුණා... ආ... තව මම උවමනාවෙන්ම කරපු එක දෙයකුත් තිබුන! දැන් ඔය රස්සාවේ හරි, ළමයින්ගේ හරි, වෙන මොනවා හරි බාහිර දේවල් වල යෙදෙන්න උනාම, අවධානය කැඩෙනවනේ... අන්න එතකොට මම ඒ වැඩේට ගතකලාටත් වඩා කාලයක් ආයි දේශනා අහල, කියවල හිත refresh කළා. ඔයාලත් ඒ විදියට වෙන දේවල් වලට කාලය යොදන්න උනොත්, concentration එක වෙනස් උනොත්, ඒ වැඩේ ඉවරයක් දැක්ක ගමන් ආයේ අපේ අවශ්ය දේට හිත යොමුකරලා අර අනික් දේවල් වලට වැයඋනාට වැඩි කාලයක් මේකේ යෙදිලා මතකය අලුත් කරගන්න! එක දිගට දවස් කිහිපයක් යෙදෙන්න වෙන වැඩවලදී මේකෙන් තරමක් ඈත්වෙන්න වෙනවා තමයි. ඒකටත් අවුලක් නැහැ! වැඩේ ඉවරයක් කරපු ගමන් මේකට යොමුවෙලා ඒ ගතඋනාට වඩා කාලයක් ආයිම ධර්ම කරුණු මතක් කරන්න, refresh කරන්න!! මම නම් එහෙම කරලා ඉවරවෙලා තමයි relax කලේ, break එකක් ගත්තේ. මොකද මේ task එක top එකට අරන් තියාගන්න ඕනේ. මේක topmost හැටියට maintain කරන්න ඕනේ. එතකොට තමයි හිතට මේකට අදාළ දේවල්ම pick වෙන possibility එක වැඩි! ඊළඟට මේක, මේ task එක, topmost තියාගත්තේ නැත්නම් වෙන වෙන දේවල් වැඩිපුර කල්පනා වෙන්න ගන්නවා, එතකොට අපි වෙන වෙන දේවල් වලට යොමු වෙනවා, track එකෙන් drift වෙනවා! ඔන්න ඔය කරුණ ඉතාමත් වැදගත්!!!
බුදුහාමුදුරුවෝ කියපු එක මතකනේ... මේ අවබෝධය සම්පූර්ණ කරගැනීම, ලී කෑලි දෙකක් නැත්නම් ගල් කෑලි දෙකක් එකට අතුල්ලලා ගිනි අවුලුවනවා වගේ වැඩක්ය කියල කිව්වනේ... අන්න ඒ කිව්වේ මේ ගැන තමයි! දැන් මේ අහල, කියවල හිතේ ධාරණය කරගත්තු ධර්ම කරුණු ණුවනින් විමස විමසා පැහැදිලි කරගැනීම, තේරුම් ගැනීමට උත්සහ දැරීම, අවබෝධ කරගැනීමට වෙහෙසීම තමයි විදර්ශනා භාවනාවේ යෙදෙනවා කියල හැඳින්වුයේ!! අපිට ඒ වැඩේ කරන්න ඉන්න ඉරියව්ව එච්චර වැදගත් නැහැ!! අවශ්ය වෙන්නේ නොකඩවා ඒ වැඩේම යෙදෙන එක තමයි!! ජීවමාන බුදුහාමුදුරුවෝ වැඩසිටියකාලේ මේ වැඩේට යොමුවෙලා සසර ගමනින් නිදහස් වෙච්ච පින්වත් උදවිය කලෙත් මේ වැඩේමයි! ඒත් ඒ උදවියට වගේ අපිට නිදහස, විවේකය නැතිනිසා, අපි ටිකෙන් ටික, මේ සාමාන්ය ජීවිත ගතකරන ගමන්ම නියමිත වෙලාවක් හදාගෙන කරගෙන යන්න පටන්ගත්තහම අනිවාර්යයෙන් මේක කරන්න පුළුවන්!! අපි ටැංකියක් පුරවනවා වගේ දෙයක් ගැන හිතුවොත්, හැමදාම චුට්ට චුට්ට පිරෙව්වත් ටැංකිය leak නැත්නම්, පුරවන පුරවන ඒවා පාවිච්චි උනේ නැත්නම්, waste උනේ, නාස්ති උනේ නැත්නම් ඒක කරන්න පුළුවන් නේ නේද? අන්න ඒක මෙතනටත් වලංගුයි! දිනපතා පුරුදුකරගත් වෙලාවක නොකඩවා මේකේ යෙදෙනවා කියන්නේ අපිට වැඩේ සම්පූර්ණ කරගන්න ගතවෙන කාලය අඩුකරගන්න පුළුවන්. පුරුද්දට අනුව ඇඟ හැඩගැහෙන හන්ද ටික කාලයකින්ම අවශ්ය පසුබිම සකස් වෙනවා! කඩින් කඩ කලාය කියල කිසිම upset එකක් වෙන්නේ නැහැ! හැබැයි වෙන වෙන මනස්ගාත වලට යොමුවෙනවා කියන්නේ පුරවපු ටැංකියෙන් leak වෙනවා, පුරවන පුරවන ඒවා අපතේ යනවා වගේ දෙයක්! අපි ඒක වලක්වගන්න ඕනේ! කවද හරි ටැංකිය පිරිලා ඉවරවෙනකම් මූලිකත්වය දෙන්න ඕනේ මේකටමයි!! චුට්ටක් හිතන්න මේ වැඩේ තියන වටිනාකම අනුව නිදිවරාගෙන, කාලයක් කට්ටක් කෑවට කීයටවත් පාඩුවක් වෙනවද?? සංසාර ගමන ලෙඩක්! බෙල්ල කඩාගෙන try කරලා හරි ඒක සනීප කරගන්න ඕනේ!!
තව වැදගත්ම දෙයක් තිබුන... අර රතනසුත්රය කටපාඩම් වෙලා තිබිච්ච එක. මොකද මම idle වෙනකොට හිතේ ඒක දුවන්න ගන්නවා. ඉතින් වෙන වෙන දේවල් මොහොකටවත් කිසි ඉඩක් ලැබුනේ නැහැ! නිදාගෙන නැගිටිනකොටත් ආයේ ඒක පටන් ගන්නවා! magic වගෙයි! හැබැයි මේක නම් දෙවියන්ගේත් උපකාරයෙන් වෙච්ච එකද්ද කියලත් සැකයි. මොකද යාලුවත් කිව්වා, එයා මහ රෑට එලියට යන්න නැගිට්ටත් හැම පැත්තෙන්ම පිරිත් ඇහෙන්න ගත්තා කියල. මටත් එහෙමම තමයි! ඒත් මම sure එකටම දන්නවා ඒ ඇහුනේ හිතෙන් කියල. කොහොම හරි ඒ ගැන කියල වැඩක් නැහැ! මේ ගත උනේ විශේෂ කාල සීමාවක්!! කියලනම් තේරුණා... ආ... තව මම උවමනාවෙන්ම කරපු එක දෙයකුත් තිබුන! දැන් ඔය රස්සාවේ හරි, ළමයින්ගේ හරි, වෙන මොනවා හරි බාහිර දේවල් වල යෙදෙන්න උනාම, අවධානය කැඩෙනවනේ... අන්න එතකොට මම ඒ වැඩේට ගතකලාටත් වඩා කාලයක් ආයි දේශනා අහල, කියවල හිත refresh කළා. ඔයාලත් ඒ විදියට වෙන දේවල් වලට කාලය යොදන්න උනොත්, concentration එක වෙනස් උනොත්, ඒ වැඩේ ඉවරයක් දැක්ක ගමන් ආයේ අපේ අවශ්ය දේට හිත යොමුකරලා අර අනික් දේවල් වලට වැයඋනාට වැඩි කාලයක් මේකේ යෙදිලා මතකය අලුත් කරගන්න! එක දිගට දවස් කිහිපයක් යෙදෙන්න වෙන වැඩවලදී මේකෙන් තරමක් ඈත්වෙන්න වෙනවා තමයි. ඒකටත් අවුලක් නැහැ! වැඩේ ඉවරයක් කරපු ගමන් මේකට යොමුවෙලා ඒ ගතඋනාට වඩා කාලයක් ආයිම ධර්ම කරුණු මතක් කරන්න, refresh කරන්න!! මම නම් එහෙම කරලා ඉවරවෙලා තමයි relax කලේ, break එකක් ගත්තේ. මොකද මේ task එක top එකට අරන් තියාගන්න ඕනේ. මේක topmost හැටියට maintain කරන්න ඕනේ. එතකොට තමයි හිතට මේකට අදාළ දේවල්ම pick වෙන possibility එක වැඩි! ඊළඟට මේක, මේ task එක, topmost තියාගත්තේ නැත්නම් වෙන වෙන දේවල් වැඩිපුර කල්පනා වෙන්න ගන්නවා, එතකොට අපි වෙන වෙන දේවල් වලට යොමු වෙනවා, track එකෙන් drift වෙනවා! ඔන්න ඔය කරුණ ඉතාමත් වැදගත්!!!
බුදුහාමුදුරුවෝ කියපු එක මතකනේ... මේ අවබෝධය සම්පූර්ණ කරගැනීම, ලී කෑලි දෙකක් නැත්නම් ගල් කෑලි දෙකක් එකට අතුල්ලලා ගිනි අවුලුවනවා වගේ වැඩක්ය කියල කිව්වනේ... අන්න ඒ කිව්වේ මේ ගැන තමයි! දැන් මේ අහල, කියවල හිතේ ධාරණය කරගත්තු ධර්ම කරුණු ණුවනින් විමස විමසා පැහැදිලි කරගැනීම, තේරුම් ගැනීමට උත්සහ දැරීම, අවබෝධ කරගැනීමට වෙහෙසීම තමයි විදර්ශනා භාවනාවේ යෙදෙනවා කියල හැඳින්වුයේ!! අපිට ඒ වැඩේ කරන්න ඉන්න ඉරියව්ව එච්චර වැදගත් නැහැ!! අවශ්ය වෙන්නේ නොකඩවා ඒ වැඩේම යෙදෙන එක තමයි!! ජීවමාන බුදුහාමුදුරුවෝ වැඩසිටියකාලේ මේ වැඩේට යොමුවෙලා සසර ගමනින් නිදහස් වෙච්ච පින්වත් උදවිය කලෙත් මේ වැඩේමයි! ඒත් ඒ උදවියට වගේ අපිට නිදහස, විවේකය නැතිනිසා, අපි ටිකෙන් ටික, මේ සාමාන්ය ජීවිත ගතකරන ගමන්ම නියමිත වෙලාවක් හදාගෙන කරගෙන යන්න පටන්ගත්තහම අනිවාර්යයෙන් මේක කරන්න පුළුවන්!! අපි ටැංකියක් පුරවනවා වගේ දෙයක් ගැන හිතුවොත්, හැමදාම චුට්ට චුට්ට පිරෙව්වත් ටැංකිය leak නැත්නම්, පුරවන පුරවන ඒවා පාවිච්චි උනේ නැත්නම්, waste උනේ, නාස්ති උනේ නැත්නම් ඒක කරන්න පුළුවන් නේ නේද? අන්න ඒක මෙතනටත් වලංගුයි! දිනපතා පුරුදුකරගත් වෙලාවක නොකඩවා මේකේ යෙදෙනවා කියන්නේ අපිට වැඩේ සම්පූර්ණ කරගන්න ගතවෙන කාලය අඩුකරගන්න පුළුවන්. පුරුද්දට අනුව ඇඟ හැඩගැහෙන හන්ද ටික කාලයකින්ම අවශ්ය පසුබිම සකස් වෙනවා! කඩින් කඩ කලාය කියල කිසිම upset එකක් වෙන්නේ නැහැ! හැබැයි වෙන වෙන මනස්ගාත වලට යොමුවෙනවා කියන්නේ පුරවපු ටැංකියෙන් leak වෙනවා, පුරවන පුරවන ඒවා අපතේ යනවා වගේ දෙයක්! අපි ඒක වලක්වගන්න ඕනේ! කවද හරි ටැංකිය පිරිලා ඉවරවෙනකම් මූලිකත්වය දෙන්න ඕනේ මේකටමයි!! චුට්ටක් හිතන්න මේ වැඩේ තියන වටිනාකම අනුව නිදිවරාගෙන, කාලයක් කට්ටක් කෑවට කීයටවත් පාඩුවක් වෙනවද?? සංසාර ගමන ලෙඩක්! බෙල්ල කඩාගෙන try කරලා හරි ඒක සනීප කරගන්න ඕනේ!!
