බලාපොරොත්තු සුන් වූ ජනතාව වෙනුවෙන් ලියමි.
එතැන් පටන්...
-එකෙන් ඔයාට වැඩක් නෑනේ. මෙන්න මේ සල්ලි අරන් යට ඇදුමක් ගන්ඩ. මටත් අමාරු කාල තිබුන.
-මිස්ට කවදටද අමාරු වෙන්නේ?
-මම කිව්වේ සල්ලි අමාරුකම්.
-මිස්ම මට තෝරලා එකක් අරන් දෙන්ඩකෝ. මම දැන් පයින් town ගියොත් අද හවස තමයි එන්ඩ වෙන්නේ.
-ආ එහෙනම් යනවකෝ car එකට. මම එන්නම්.
-ගොඩක් ස්තුති මිස්.
-හා හා
*මිස් car එකට එයි*දෙදෙනා රෙදි කඩයකට ගොස් යට ඇදුම් කීපයක් මිලදී ගනී.නැවත car එකට පැමිණේ*එන ගමන් කඩල පැකට් එකක් ද මිලදී ගනී.*
-මිස් මම මෙව්වගෙන් එකක් මෙතන අන්දලා බලන්ඩද.
-මෙතන? තුවායක් වත් නැතුව?
-කමක් නෑ මිස් මිස් හිටියට. මට ලජ්ජා නෑ.
*කලිසම හා පරණ යට ඇඳුම ගලවයි*
-මිස් මම ටික වෙලාවක් මෙහෙම ඉන්දද. දාඩියයි.
-හා හා තමුසෙගෙ කැමැත්තන්.
*කඩල පැකට් එක කඩා ඔඩොක්කුවට හලා ගනී.*
-මිස් මේ කඩල එක එක අරන් කණ්ඩ.
*මිස් කඩල එක එක අරන් කයි. ඉද හිට අත චූ පැත්තේද වදී*
ඉතුරු ටික පසුව...