Rochel ට පයියක් තියෙනවද...
මට අද වගේම මතකයි උඹ මගෙන් පුක්යභාවය විනාස කරගත්තු ඒ දවස. හවස ඉර බැහැගෙන යමින් තිබුනේ. කාක්කෝ උන්ගේ ගෙවල් බලා ඉගිලෙමින් හිටියේ. මම උඹේ අතින් ඇදන් අපේ වලව්ව පිටිපස්සේ තියෙන ගරාජ් එක පැත්තට හනි හනිකට ආවා. උඹ මගෙන් ඇහුවා කොහෙද මහත්තයෝ මේ මාව එක්කන් යන්නේ කියලා. මම බොට කිවුවේ ඇඹුල් පේර කඩලා දෙන්න එක්කන් යනවා කියලයි. උඹ රැවටුනා. ඒත් උඹට කරන්න දෙයක් තියෙන්න නැතුව ඇති. මම බලෙන්ම වාගේ උඹව ගරාජ් එකේ තිබුණු ලනු ඇදට ඇදලා දැම්මා. උඹ ඌරෙක් වගේ ඇද උඩ ඇදගෙන වැටුනා. එතන තිබුණු කොස්ගහේ වරකා ගෙඩියක් කකා හිටපු වවුලෙක් සට සට ගාලා අත් තටු ගහලා ඉගිලුනා. උඹේ ඇදුන් එක දෙක මම බලෙන්ම වගේ ගලවලා දැම්මා. මුලින්ම උඹ අකමැති උනත් අන්තිමේදී විරැද්ධත්වයක් ප්රකාශ නොකලේ අපේ තිබුණු බලපුලුවන්කාර කම උඹ දන්න නිසා වෙන්න ඇති. ඒ ඇසිල්ලේ මගේ භාවා උඹේ පශ්චාත්භාගය සොයමින් කඩිමුඩි ගමනක් දියත් කොට තිබුණා. ගත වුනේ නිමේෂයයි. පචස් යන හඩත් සමග උඹ උගර යටින් නගන විලාපය දසත පැතිරැණා. නමුත් කවුරැත් ඒ හඩට සවන් දෙන්න ඒ පැත්ත පලාතෙවත් හිටියේ නෑ. විනාඩි 15 - 20 විතර ප්රමාණයක් මම උඹේ ඇග උඩ ඉහල පහල ගියා වගේ මතකයි. අවසානේදී උඹ ඇද පත්ල අල්ලන් හොදටම ඉකිබිද බිද ඇඩුවා මට තාමත් මතකයි. පස්සේ මම බොට රැපියල් 1500/- අතට දීලා ගෙදර පිටත් කලා. ඒත් එදායින් පස්සේ උඹ හැමදාම බටර් කාල කාල අරන් හවසට හවසට මාව හොයන් ඒ ගරාජ් එක් ලනු ඇදටම ආවා.
- අනුරාධරා
අන්න එදා ඉදන් තමයි බොට ඔය මොංගල් ගතිය ආවේ... -
අන්න එදා ඉදන් තමයි බොට ඔය මොංගල් ගතිය ආවේ... -
