බොහොමයක් දෙනා බුදුදහම "ගැඹුරුයි" කියලා අදහස්කරනකොට අභිධර්මය මුල් කරගෙන එහෙම කරනවා ඇති. නමුත් මමනම් ගැඹුර දකින්නෙ ශූන්යතා දේශනා වල. හැබැයි මට හැකියාවක් නැහැ දෙකෙන් කෝකද වඩාත් ගැඹුරු කියලා අදහසක් පල කරන්න. මොකද මගේ අභිධාර්මික දැනුම ඉතාම පොඩියි. සූත්ර ගැන දැනුමත් සීමිතයි. ඒනිසා ඔයාට කෙලින්ම උදව්කරන්න මට අපහසුයි.
අභිධර්මය බුද්ධ භාශිතද නැද්ද කියන කාරණෙන් ඒකෙ ඕතන්ටිසිටිය නේද ගැටළුවට ලක්වෙන්නෙ? ඒ ගැන දැනටමත් තියන මත ඔයා දන්නවා ඇතිනෙ. ප්රශ්නෙ තියෙන්නෙ අද එහෙම ඒකාන්ත කරලා ඕක විසඳලා "පෙන්වන්න" පුලුවන්ද කියන එක. මම නම් හිතන්නෙ බැහැ.
ඒනිසා ඔයාගෙ ඉන්ක්වයරි එක වෙන දිශාවකට යොමුකරන්න හිතාගෙන ඉතිරි ටික ටයිප් කරන්නම්.
බුදුදහමට අනුව ලෝකයේ ඇත කියලා ස්ථාවරයක් ගන්න බැහැ නිරුද්ධ වෙන නිසා, නැත කියලා ස්ථාවරයක් ගන්න බැහැ හටගන්න නිසා. නමුත් අපිට යම්කිසි කාරණයක් වචනයෙන් පැහැදිලි කිරීමට යාමේදී අනිවාර්යෙන්ම "ඇත" හෝ "නැත" කියන අන්ත දෙකෙන් එකකට හෝ දෙකටම බහින්න වෙනවා. ඉතින් ඔන්න ඔය අන්ත දෙකේ ඇත කියන අන්තයෙන් පටන් අරන් මේක පැහැදිලි කරන්න හදනකොට අභිධාර්මික ස්වරූපයකුත්, නැත කියන අන්තයෙන් පටන් අරන් මේක පැහැදිලි කරනකොට මූලමධ්යමකාරිකා වැනි ව්යායාමත් නිපදවෙනවා කියලා හිතනවා.
එතකොට ඔය අභිධර්මය හරිද වැරදිද/ඕතන්ටික්ද නැද්ද කියන ප්රශ්නය රීතිංක් කරන්න වෙනවා කියන එකයි දැනට මගේ අදහස. මූලාශ්ර තහවුරු කරගන්න තියන අපහසුව නිසා, ප්රායෝගික අර්ථය සලකා තීරණගත යුතුයි.
බුද්ධ භාෂිතය "පොහොසත්" උනාට වඩා බුද්ධ භාශිතය විවරණය කරන එක්තරා ක්රමවේදයක් පොහොසත් උනා කියන එකට මම වඩාත් ප්රියයි.
ශුන්යතාවය ටූල් එකක්. ඒක තියෙන්නෙ නිවන් අවබෝධයට උදවු කරගන්න. ධර්මය ගැන දැනුමක් තියන අය අතරෙ කමියුනිකේට් කරගන්න.එහෙම නැතිව අද කරන විදිහට ලෝකය ශූන්යද, මොකුත්ම නැද්ද, වැනි විඥ්ඥනවාදයකට වැටුනොත් නැවතත් අනතුරේ.
පරමත්ථ සහිත අභිධර්මය ටූල් එකක්. ඒක තියෙන්නෙ නිවන් අවබෝධයට උදවු කරගන්න. ධර්මය ගැන දැනුමක් තියන අය අතරෙ කමියුනිකේට් කරගන්න.
එහෙම නැතිව අද කරන විදිහට පරමත්ථ ධාතූන් තියනවාමයී වැනි උග්ර වාදයකට වැටුනොත් නැවතත් අනතුරේ.
