පොඩි කාලේ, තරුණ කාලේ හොඳට ඉගෙන ගෙන හොඳ පඩි ලැබෙන රස්සාවක් කරලා හොඳට සල්ලි හොයාගෙන තමයි කසාදයක් ගැන හිතන්න ඕනේ. නැත්නම් ඉතින් ඉස්සරහට ලෝබ හිතෙයි ඇයි මම තව ටික කාලයක් ඉවසුවේ නැත්තේ, එහෙම ඉවසුවා නම් ඉතින් හොඳට සල්ලි තියෙන, හොඳ පවුලක, ඉගෙනගත්ත පට්ට කෑල්ලක් බැඳගන්න තිබ්බා නේ කියලා. තමන්ගේ තත්වය, මුදල් වගේ දේවල් ඉහල යනකොට ඉතින් ගෑනීගේ, කෙල්ලගේ තත්වය තමන්ට මදි වෙනවා නේ.
ඉතින් යෝජිත විවාහයක නරකක් නෑ කියලා තමයි මම හිතන්නේ. "අනේ මගේ රත්තරං අපි කොච්චර දුප්පත් උනත් ආදරෙන් ඉමු" කියලා කිව්වාට අඟහිඟකම් එනකොට ආදරේ පෑල දොරෙන් යනවා. ඒකයි ඇත්ත කථාව. යෝජිත විවාහයන් ගොඩකාලයක් පවතින එක මම පිළිගන්නවා. ඒ මොකද, සමාන පවුල් පසුබිමක්, සමාන අධ්යාපන මට්ටමක්, හොඳ ආර්ථික තත්වයක් තියෙන කොට ගැටුම් අඩුයි.
ඕනෙම නම් ඉතින් කෙල්ලෝ ගොඩක් එක්ක යාලුවෙනා උන්ගෙන කරගන්න තියෙන හැමදෙයක්ම කරගෙන ගෙදරින් හොයලා දෙන ලස්සන කෑල්ලක්ව බඳින එකයි
මෙහෙම කියන එක වැරදි නම් මට සමාවෙන්න..එත් ඔය කියන කතාව සම්පූර්ණයෙන්ම සාධාරනයිද? සමාන මට්ටමේ කෙනෙක් හොයාගෙන කසාද බඳින්න කැමති කෙනෙක් එහෙම කරන එක මාත් පිලිගන්නවා..ඒක හරි..කොහොමත් තමන්ගේ තත්ත්වය ඉහල යනකොට තමන්ට ආදරේ කරන කෙනා එපා වෙනවා නම් ඒක ඇත්ත ආදරයක් නෙවෙයි නේ..
එත් ඒක හින්ද කෙල්ලෝ ගොඩක් යාලු කරගෙන එයාලගෙන් හැම දේම ඉෂ්ඨ කරගෙන අත ඇරලා දාන එක හොඳ වැඩක්ද? මම නම් හිතන්නේ එක වැරදි වැඩක්..ඒ කෙල්ලෝ පවු නැද්ද?
ඔහොම කතාවක් කෙල්ලෙක් කිව්වා නම් ඔයා කියයි නේද කෙල්ලෝ ඔහොමම තමයි, කොල්ලන්ගෙන් ප්රයෝජන අරන් අමාරුවේ දානවා කියලා?






