❤රුසියාවේ ඉගෙනුම ලබන සිසුවෙකු කියූ අපූරු කතාව!
රුසියාවේ බහුතර විභාගවල උපරිම ලකුණු සංඛ්යාව 5කි.
සිසුවෙකු කිසිම ප්රශ්නයකට පිලිතුරු නොදී හිස් ප්රශ්න පත්රය ආපසු ලබාදුන්නේ නම් ඔහුට ලැබෙන ලකුණු සංඛ්යාව 2කි.
මොස්කව් විශ්වවිද්යාලයෙහි මාගේ මුල් දිනවල මා මෙම ක්රමය පිලිබඳව නොදැනුවත්ව සිටියෙමි. පසුව පුදුමයට පත් මා තියඩෝර් මෙඩ්රේව් මහාචාර්යවරයාගෙන් මෙසේ විමසුවෙමි. "කිසිම පැනයකට පිලිතුරු නොදුන් සිසුවෙකුට ලකුණු 5න් 2ක් ලබාදීම සාධාරණයි කියා ඔබ සිතනවාද? ඔහුට ලකුණු බිංදුවක් නොදෙන්නේ ඇයි? නිවැරදි ක්රමය එය නොවේද?"
එතුමා මාගේ පැනයට මෙසේ පිලිතුරු ලබාදුන්නේය.
"දරුවෙකුට අප ලකුණු බිංදුවක් ලබාදෙන්නේ කෙසේද? සෑම දේශනයකටම සහභාගී වීමට උදෑසන 7ට අවදි වූ සිසුවෙකුට ලකුණු බිංදුවක් දෙන්නේ කෙසේද? මෙම ශීත කාලගුණයේද උදෑසන අවදි වී පොදු ප්රවාහන සේවය මගින් නියමිත වේලාවට විභාගයට පැමිණ ප්රශ්නවලට පිලිතුරු ලිවීමට උත්සහ දැරූ සිසුවෙකුට කිසිම ලකුණක් නොදෙන්නේ කෙසේද? රෑ දවල් පාඩම් කර තමන්ගේ මුදලින් පෑනක්, පොතක්, පරිගණකයක් ලබාගෙන තම අධ්යාපනයට කැපවූ සිසුවෙකුට ලකුණු බිංදුවක් ලබාදෙන්නේ කෙසේද?
අනිත් සියලුම ජීවන ක්රම ප්රතික්ෂේප කර අධ්යාපනයට යොමුවුණ සිසුවෙකුට කිසිම ලකුණක් නොදෙන්නේ කෙසේද?
මෙහි පුතේ, දරුවෙකු පිලිතුරු නොදැනීම හේතුවෙන් අපි ඔහුට ලකුණු බිංදුවක් ලබා නොදෙන්නෙමු. ඔහුද මිනිසෙකි. ඔහුට මොලයක් ඇත. ඔහු ප්රශ්නවලට පිලිතුරු ලිවීමට උත්සහ ගෙන ඇත.
අප මෙහි ලබාදෙන ලකුණු විභාග ප්රශ්න පත්රයට පමණක් සීමා නොවේ. ඔහුට උපහාරයක් ලෙස ලකුණු ප්රමාණයක් ලැබිය යුතුයි."
එයට ප්රතිචාර දැක්වීමට නොදැන මාගේ දෙනෙත් කඳුලෙන් පිරුණි. මිනිසෙකු ලෙස මාගේ වටිනාකම මාහට වැටහුනි.
බිංදුව ළමුන් තමන් ගැන තබාගෙන ඇති විශ්වාසය නසයි. ඉගෙනීමට ඇති උනන්දුව වනසයි.
අද මා මෙම සටහන තබන්නේ අප රටේ පවතින මෙම අධ්යාපන ක්රමය වෙනස් කිරීමට උත්සහයක් දරන ලෙස ගුරුවරුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීමටයි.
#උපුටාගැනීමකි
රුසියාවේ බහුතර විභාගවල උපරිම ලකුණු සංඛ්යාව 5කි.
සිසුවෙකු කිසිම ප්රශ්නයකට පිලිතුරු නොදී හිස් ප්රශ්න පත්රය ආපසු ලබාදුන්නේ නම් ඔහුට ලැබෙන ලකුණු සංඛ්යාව 2කි.
මොස්කව් විශ්වවිද්යාලයෙහි මාගේ මුල් දිනවල මා මෙම ක්රමය පිලිබඳව නොදැනුවත්ව සිටියෙමි. පසුව පුදුමයට පත් මා තියඩෝර් මෙඩ්රේව් මහාචාර්යවරයාගෙන් මෙසේ විමසුවෙමි. "කිසිම පැනයකට පිලිතුරු නොදුන් සිසුවෙකුට ලකුණු 5න් 2ක් ලබාදීම සාධාරණයි කියා ඔබ සිතනවාද? ඔහුට ලකුණු බිංදුවක් නොදෙන්නේ ඇයි? නිවැරදි ක්රමය එය නොවේද?"
එතුමා මාගේ පැනයට මෙසේ පිලිතුරු ලබාදුන්නේය.
"දරුවෙකුට අප ලකුණු බිංදුවක් ලබාදෙන්නේ කෙසේද? සෑම දේශනයකටම සහභාගී වීමට උදෑසන 7ට අවදි වූ සිසුවෙකුට ලකුණු බිංදුවක් දෙන්නේ කෙසේද? මෙම ශීත කාලගුණයේද උදෑසන අවදි වී පොදු ප්රවාහන සේවය මගින් නියමිත වේලාවට විභාගයට පැමිණ ප්රශ්නවලට පිලිතුරු ලිවීමට උත්සහ දැරූ සිසුවෙකුට කිසිම ලකුණක් නොදෙන්නේ කෙසේද? රෑ දවල් පාඩම් කර තමන්ගේ මුදලින් පෑනක්, පොතක්, පරිගණකයක් ලබාගෙන තම අධ්යාපනයට කැපවූ සිසුවෙකුට ලකුණු බිංදුවක් ලබාදෙන්නේ කෙසේද?
අනිත් සියලුම ජීවන ක්රම ප්රතික්ෂේප කර අධ්යාපනයට යොමුවුණ සිසුවෙකුට කිසිම ලකුණක් නොදෙන්නේ කෙසේද?
මෙහි පුතේ, දරුවෙකු පිලිතුරු නොදැනීම හේතුවෙන් අපි ඔහුට ලකුණු බිංදුවක් ලබා නොදෙන්නෙමු. ඔහුද මිනිසෙකි. ඔහුට මොලයක් ඇත. ඔහු ප්රශ්නවලට පිලිතුරු ලිවීමට උත්සහ ගෙන ඇත.
අප මෙහි ලබාදෙන ලකුණු විභාග ප්රශ්න පත්රයට පමණක් සීමා නොවේ. ඔහුට උපහාරයක් ලෙස ලකුණු ප්රමාණයක් ලැබිය යුතුයි."
එයට ප්රතිචාර දැක්වීමට නොදැන මාගේ දෙනෙත් කඳුලෙන් පිරුණි. මිනිසෙකු ලෙස මාගේ වටිනාකම මාහට වැටහුනි.
බිංදුව ළමුන් තමන් ගැන තබාගෙන ඇති විශ්වාසය නසයි. ඉගෙනීමට ඇති උනන්දුව වනසයි.
අද මා මෙම සටහන තබන්නේ අප රටේ පවතින මෙම අධ්යාපන ක්රමය වෙනස් කිරීමට උත්සහයක් දරන ලෙස ගුරුවරුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීමටයි.
#උපුටාගැනීමකි
