ow ow, mama danna widihata Mahindage wife thamai celynco eken koti 1k aran dunne..

balapan ape thathath banna ambaneta
meki medi giya hindane mechchara sapa
apita una nam thama gedara ade
munta dunna eke waradda ban kalakanni gani![]()


පටලා ගන්න එපා මචන්. අබ්බගාත වීම නිසා ඇති වන මානසික පීඩාව සල්ලි වලින් මනින්න බෑ. ඒ හින්දා තමයි කොච්චර සල්ලි ගන්න කියල ඔප්ෂන් එකක් දීලා අපට අබ්බගාත වෙන්න කිවුවත් අපි ඒකට කැමති වෙන්නේ නැත්තේ. අනික මේක ලෙඩ්ඩුන්ගෙන් ලෙඩ බෝවෙලා ලෙඩ වෙනවා වගේ අපේ වෘත්තිය සම්බන්ධ වෘත්තීමය අනතුරකුත් නෙවෙයි. ඒ නිසා තත්වය තවත් බරපතලයි. යුද්ධෙට ගිට සෙබළෙක්ට අබ්බගාත වුණාම දෙන වරප්රසාද වලට වඩා දෙයක් ඉල්ලන්න බෑ (ඕනෙ නම් නඩු දාලා ඉල්ලන්න පුළුවන්). අපටත්, අසනීපයක් හැදුණොත් ඒකට වන්දි ගෙවන සීමා ඇතුලේ විතරයි වන්දි ඉල්ලන්න පුළුවන්. නමුත් සෙබළෙක් පාරෙදී වාහනේක හැපිලා අබ්බගාත වුනොත් ඔහුගේ නිළය / වයස / ආබාධිතතාවය අනුව විශාල වන්ඩියක් ඉල්ලන්න පුළුවන්. ඒක නොවැලැක්විය හැකි අනතුරක් නම්, වන්දිය කුඩ එකක්. නොසැළකිලිමත් කම නිසා නම් වන්දිය ලොකුයි. මෙතනදී කොන්ත්රාත් කරුවා ගෙවන ගාන මිලියන 500ක් කියල කියන්න බෑ. බොහෝ විට පොඩි ගාණක් ගෙවල ෂේප් වෙයි. වාහන අනතුරු වලදී වෙන්නෙත් ඔය සිද්ධියම තමයි. සමහර විට ඒ වන්දිය අවුරුද්දක බෙහෙත් ගන්නත් මදි වෙයි.දොස්තර කෙනෙක් කිව්වා නේද? ගොන් ප්රශ්න අහන්න එපා.....ඒ කෙල්ල සල්ලි ඕන හින්දා....අබ්බගාත වෙලා නැ. එහෙම මම කියලා තියෙනවද කියලා බලපන් මගේ කලින් Post වල.
කවුරුවත් උදවු කලේ නෑ කියල කියල නෑනෙ? ප්රහ්නය එතන නෙවෙයි. කැත විදියට ගොඩනැගිලි හදන කොන්ත්රාත් කාරයොන්ට සමාව දෙන්න බෑ. ඔබ කැමති ඒ කොන්ත්රාත් කාරයා අවුරුදු 15ක් හිරේ දානවටද? එහෙම නැත්නම් දඩයක් ගහනවටද?මේ රටේ මනුස්සයෙක්ට උදව් කරන්න පුළුවන් සීමාවක් තියෙනවා. රටට බුද්ධිමත් කෙනෙක්ගේ අඩුව නැති එක පාඩුවක් තමා. එත් එහෙම කියලා....එයා වෙනුවෙන් කරන්න පුළුවන් දේ...පුළුවන් හැම දෙනාම කරලා තියෙනවා.
නඩු නම් දාල තියෙනවා. ඒවා බොහොම වෙලාවට සාමදානෙන් විසඳා ගන්නවා (සල්ලි දීලා, බොහෝ විට මිලියන් ගණනක්). අර්සකුලරත්න නඩුව එහෙම මතක් කර ගන්න. අධ්කරණයට එන්න දෙන්නේ අනිවාර්යයෙන්ම දිනන බවට සැක නැති නඩු විතරයි. (ලඟදී වෙච්ච වකුගඩුවක් කැපුවා කියන කතාවේ නඩුවෙදී ඒක ලස්සනට පෙනෙයි ). අනික මේ ළමයා අවුරුදු 2ක් ඇවිද ඇවිද ආතල් එකේ හිටියේ නෑ. අත පය උස්ස ගන්න බැරුව ඇඳක වැටිලා හිටියේ. දැන් තමයි කතා කරගන්න, අත් හොලවන්න පුළුවන් තත්වයට ඇවිල්ල ඉන්නේ (මම ලඟදී ඒ කණ්ඩායමට සායනික පන්තියක් කළා). එහෙම ඉන්දැද්දී ලෙඩේ හොඳ කරගන්න බලනවා ඇරෙන්න මොන නඩුද? මිනීමරුවෙක් ඔත්පළ වෙලා හිටියත් ඒකට උසාවියට එන්න පුළුවන් වෙනකම් නඩු අහන්නේ නෑ!දැන් උඹ දොස්තර කෙනෙක් නේ....මට මේක කියපන්.....මේ ටිකේ උඹලාගේ වැරදි හින්දා...මැරිච්ච අයගේ.... පවුලේ අය.....කීයක වන්දියක් ඉල්ලලද උඹලාට නඩු දාන්න ඕනේ. මෙතන.... ඇත්ත පෙනි පෙනි තියෙද්දි....බොරු බයිලා ගහන්න ඕනේ නැ. අවුරුදු 2 ක් විතර මුකුත් නඩුවක් නැතිව ඉඳලා.....මේ හදිස්සියේ....නඩු දාන්න හිතුනේ....ඇයි දන්නේ නැ....
අබ්බගාත වෙනවට වඩා තියෙන ප්රශ්ණ මොනවද කියල දැනගන්නත් ආසයි. කියන්නකො බලන්න. නමුත් මේ ගැන වැඩි අවධානයක් ආවේ ඇය වෛද්ය ශිෂ්යාවක් වීම නිසා කියල මමත් පිළිගන්නවා. ඇය වගේම මේ වගේ අනතුරු වලට මුහුණ දෙන ඔක්කොටම වන්දි හිමි වෙන්න ඕනෙඔයිට වඩා ඔය වගේ ප්රශ්ණ හින්දා.... දුක් විඳින මිනිස්සු ලංකාවේ ඉන්නවා. ඒ කෙල්ලගේ වාසනාවට, Medical Student කෙනෙක් උනේ...නැත්නම් එයාටත් අනිත් අයට විච්ච දේම තමා.
අත පය හතර පණ නැතිව ඉන්න කාලෙ මොන නඩුද බන්? එහෙම කෙනෙක් උසාවියට ගෙන්නන්නෙවත් නෑඔය වන්දිය ඉල්ලන තිබ්බේ..........ඔය ප්රශ්නේ වෙච්ච කාලේ........... ඔක්කොම වෙලා.... TV එකේ දැන් ආයිත් ඉගෙන ගන්නවා...කියලාත් කියලා....නඩු දාන්නේ..මොන හේතුවක් හින්දාද දන්නේ නැ නේ.
ඔය වැඩ හින්දා වෙන්නේ......මිනිස්සු ආයිත් ඔහොම කෙනෙක්ට උදව් කරන්න කලින් දෙපාරක් හිතලා බලන එක.... අහිංසක, අසරණ කෙනාට තමා අන්තිමට ලොකුම අසාධාරණය.





පටලා ගන්න එපා මචන්. අබ්බගාත වීම නිසා ඇති වන මානසික පීඩාව සල්ලි වලින් මනින්න බෑ. ඒ හින්දා තමයි කොච්චර සල්ලි ගන්න කියල ඔප්ෂන් එකක් දීලා අපට අබ්බගාත වෙන්න කිවුවත් අපි ඒකට කැමති වෙන්නේ නැත්තේ. අනික මේක ලෙඩ්ඩුන්ගෙන් ලෙඩ බෝවෙලා ලෙඩ වෙනවා වගේ අපේ වෘත්තිය සම්බන්ධ වෘත්තීමය අනතුරකුත් නෙවෙයි. ඒ නිසා තත්වය තවත් බරපතලයි. යුද්ධෙට ගිට සෙබළෙක්ට අබ්බගාත වුණාම දෙන වරප්රසාද වලට වඩා දෙයක් ඉල්ලන්න බෑ (ඕනෙ නම් නඩු දාලා ඉල්ලන්න පුළුවන්). අපටත්, අසනීපයක් හැදුණොත් ඒකට වන්දි ගෙවන සීමා ඇතුලේ විතරයි වන්දි ඉල්ලන්න පුළුවන්. නමුත් සෙබළෙක් පාරෙදී වාහනේක හැපිලා අබ්බගාත වුනොත් ඔහුගේ නිළය / වයස / ආබාධිතතාවය අනුව විශාල වන්ඩියක් ඉල්ලන්න පුළුවන්. ඒක නොවැලැක්විය හැකි අනතුරක් නම්, වන්දිය කුඩ එකක්. නොසැළකිලිමත් කම නිසා නම් වන්දිය ලොකුයි. මෙතනදී කොන්ත්රාත් කරුවා ගෙවන ගාන මිලියන 500ක් කියල කියන්න බෑ. බොහෝ විට පොඩි ගාණක් ගෙවල ෂේප් වෙයි. වාහන අනතුරු වලදී වෙන්නෙත් ඔය සිද්ධියම තමයි. සමහර විට ඒ වන්දිය අවුරුද්දක බෙහෙත් ගන්නත් මදි වෙයි.
අනික මේ කාන්තාවට අම්මා කෙනෙක් වෙන්නත් බැරි වෙන්න පුළුවන් (බෙහෙත් නිසා, සමහර විට අනතුර නිසා). එහෙම් වුණොත් ඒ තත්වය සල්ලි වලින් මනින්න පුළුවන්ද?
කවුරුවත් උදවු කලේ නෑ කියල කියල නෑනෙ? ප්රහ්නය එතන නෙවෙයි. කැත විදියට ගොඩනැගිලි හදන කොන්ත්රාත් කාරයොන්ට සමාව දෙන්න බෑ. ඔබ කැමති ඒ කොන්ත්රාත් කාරයා අවුරුදු 15ක් හිරේ දානවටද? එහෙම නැත්නම් දඩයක් ගහනවටද?
නඩු නම් දාල තියෙනවා. ඒවා බොහොම වෙලාවට සාමදානෙන් විසඳා ගන්නවා (සල්ලි දීලා, බොහෝ විට මිලියන් ගණනක්). අර්සකුලරත්න නඩුව එහෙම මතක් කර ගන්න. අධ්කරණයට එන්න දෙන්නේ අනිවාර්යයෙන්ම දිනන බවට සැක නැති නඩු විතරයි. (ලඟදී වෙච්ච වකුගඩුවක් කැපුවා කියන කතාවේ නඩුවෙදී ඒක ලස්සනට පෙනෙයි ). අනික මේ ළමයා අවුරුදු 2ක් ඇවිද ඇවිද ආතල් එකේ හිටියේ නෑ. අත පය උස්ස ගන්න බැරුව ඇඳක වැටිලා හිටියේ. දැන් තමයි කතා කරගන්න, අත් හොලවන්න පුළුවන් තත්වයට ඇවිල්ල ඉන්නේ (මම ලඟදී ඒ කණ්ඩායමට සායනික පන්තියක් කළා). එහෙම ඉන්දැද්දී ලෙඩේ හොඳ කරගන්න බලනවා ඇරෙන්න මොන නඩුද? මිනීමරුවෙක් ඔත්පළ වෙලා හිටියත් ඒකට උසාවියට එන්න පුළුවන් වෙනකම් නඩු අහන්නේ නෑ!
අබ්බගාත වෙනවට වඩා තියෙන ප්රශ්ණ මොනවද කියල දැනගන්නත් ආසයි. කියන්නකො බලන්න. නමුත් මේ ගැන වැඩි අවධානයක් ආවේ ඇය වෛද්ය ශිෂ්යාවක් වීම නිසා කියල මමත් පිළිගන්නවා. ඇය වගේම මේ වගේ අනතුරු වලට මුහුණ දෙන ඔක්කොටම වන්දි හිමි වෙන්න ඕනෙ
අත පය හතර පණ නැතිව ඉන්න කාලෙ මොන නඩුද බන්? එහෙම කෙනෙක් උසාවියට ගෙන්නන්නෙවත් නෑ
ප්රශ්නේ ඔය කෝණෙන් බලනවා නම්..........රණ විරු සෙවනට බිලියන ගනන් වලින් මිනිස්සු ආධාර කරන්න ඕනේ.