අදට මාසයයි 
පාස්කු ඉරිදා බෝම්බ ප්රහාරයත් එක්කම ලංකාවේ ගොඩක් කතා බස් ඇති උනා.
මේ අතරින් මුලින්ම හතර වටෙන් ඇහෙන්න ගත්තේ හමබයෝ ලග තිබිල අහු උන කඩු සහ විවිද ආයුධ.
ඊටපස්සේ නිතර නිතර ඇහෙන්න ගත්තේ හමුදවේ පරික්ෂාකිරීම් නිසා හම්බයෝන්ට මුහුණ දෙන්න උන විවිධ අපහසුතාවයන් ගැන.
පාතිමලට මුණ වහගෙන පාරෙ යන්න බැරි උන එක නිසා එකෙන් උන්ට වෙච්ච අසාදාරන වගේම පාතිමල මේ නීති avoid කරන්න කරපු විවිද tricks, හම්බයෝ මොනතරම් ත්රස්තවාදයට අකමැතිද කියල ලෝකෙට පෙන්නන්න කරපු විරෝදතාවයන් එක්ක ලංකාවේ social medias රඟමඩලක් උනා.
ඊටපස්සේ අහන්න ලැබුනේ බෞද්ද අන්තවාදීන් නිසා හමබයෝ මොනතරම් අපහසුවෙන්ද ලංකාවේ ජිවත් වෙන්නේ කියල...
හම්බ කඩ වලට සිංහලු නොයන එක එන්න එන්නම උග්ර වෙලා ඒක ජාතික ප්රශ්නයක් උනා. social media ban උනා. Groups delete උනා.
මේ අතරේ පල්ලියට බල්ලෝ අරන් හමුදාවේ මිනිස්සු ගියාම හම්බයෝ පත් වෙන අපහසුතාවයන් ගැන කතා උනා.
ඊටපස්සේ රට පුරාවට හම්බ සහෝදරයින් වෙසක් කුඩු හද හද දැඟලුව අපිට දකින්න ලැබුන.
බෝම්බෙන් වැඩියෙන්ම පීඩාවට පත් උනේ ලංකාවේ හම්බ ජනගහනය.
බෝම්බෙන් අවම හිරිහැරයක් වෙලා තියෙන්නේ බෝම්බ කලා මැරිච්ච මිනිස්සුයි ඒ මිනිස්සුන්ගෙ ලඟ නෑදෑයො සහ හිතවතුන්.
මේ මරුන 300ක් විතර මිනිස්සු ගැන අඩුවෙන්ම කතා උනේ කියල මට හිතෙන්නෙ.
උඹට විතරයි තේරුනේ 
