තොටියෝ.........
නොනැවතී ගලා යන ගන් දියයි,
හෙළු දා බිදු කදුළු ගෙන ගියේ,
කරගැට නැගුණු ඔය දැතින් තමයි,
දුරස් වු ගන් ඉවුරු යා වුනේ,
ඔබ හෙළු සුසුම් මයි,
මද පවනෙ එක් වෙලා,
සෝගීයක් ලෙසින් ගන් ඉවුරෙ මිමුණුවේ,
අත වාරු නැති උනත්,
හිත වීරියෙන්මයි,
නුඹ තවම නුඹේ ඔය,
ජීවිතය තනන්නේ.............
