මට හිතෙන විදිහට අපි වරද්දගෙන තියෙන්නෙ මේක දිහා ආගම පැත්තෙන් බලන නිසයි. මොකද පව්/පිං කියන එක ආගමෙන් ආගමට වෙනස් වෙන්න පුලුවන්. නමුත් සාධාරන/අසාධාරන, හරි/වැරදි කියන එක එහෙම නෙමෙයි. ආගමික ශාස්තෲවරු මොකක් කිව්වත් ඒ කියන දේ හරිද/සාධාරනද කියල තමනුත් හිතල බලනව නං තමයි හොඳ. මොකද මම දන්න විදිහට බුදු හාමුදුරුවො කියල තියෙන්නෙ කිසිම දෙයක් බුදු හාමුදුරුවො කියපු නිසා වත්, අම්ම තාත්ත කියපු නිසාවත්, නැත්නම් වෙනත් විශේෂ පුද්ගලයෙක් කියපු නිසා වත් පිලිගන්න එපා කියල. ඒ දේ තමන්ටත් හරියි කියල හිතෙනවනං විතරක් පිලිගන්න කියල.
ඉතිං සතෙක් මරන කොට ඌට වේදනාවක් දැනෙනව, ඌ හුඟක් බය වෙනව/අසරන වෙනව කියන එක නොතේරෙන කෙනෙක් ඉන්නව වෙන්න බැහැ. ඉතිං එහෙම සතෙක්ව අපි නොමර හිටියොත් ඒක හොඳ දෙයක් මිසක් ඒකෙන් නරකක් වෙන්න බැහැ නේද?
අනිත් එක ඕනම මැරුන සතකුගේ මස් කන එකේ වැරැද්දක් නැහැ. සතුන් මරන එකයි වැරදි. නමුත් මස් කන එකෙන් වැලකීමෙන් සතුන් මරන එක අඩු කරන්න පුලුවන්.
අනෙක් කාරණය තමයි ඇයි හරක් මරන එක ගැන විතරක් කෑ ගහන්නෙ, අනික් සත්තු මරන එක වැරදි නැද්ද කියන එක. මොන සතා මැරුවත් වැරදියි. ඒත් එක ජාතියක සතෙක්ව හරි නොමර ඉන්න එක හොඳයි නේද බොරු නිදහසට කරුණු කිය කිය ඉන්නවට වඩා?
100% සත්ත්ව ඝාතනයෙන් වැලකෙන්න කාටවත් බැහැ. නමුත් පුලුවන් හැම මොහොතකම එහෙම කරනවනම් හොඳයි.