Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="donkosala" data-source="post: 23048100" data-attributes="member: 171896">[YOUTUBE]-Yj1At289rw[/YOUTUBE][CODE](DRex)මතකයි අද වැනි දවසකසැමරුවා උපන්දින සාදය අපමොනවගෙන්ද අඩුපාඩු බොන්නද කන්නදසල්ලිම ජීවිතේ වුණේ විඳවන්නදඅතැඟිලි බැඳ ගිවිසුණු පෝරුවබින්ඳා පොරොන්දු මම අඩිකෝදුවමැන්නා දහසක් දේ ඇය ගියා සමග දුව සූදුව හුරුව පව පූරුවණයටත් ණයයි අවුරුදු හයයිකූරු ගණිනවා හිර ගේ හිත බයයිමළ මනස මළ හිත අලස කරයි අදත් ශාප ඒ තණ්හාවඅත හැරියා රස්සාවසූදු කෙළින්නට මගේ ආසාවසල්ලි පනම් ගොඩගහන් උත්සාහකළා රැවටිලි අඟුරු කැබලි ගෙන හා මතුදාකලියමි මගේ වරද බිත්ති අතර පතරකඳුළු බිඳු මකා දමන්න හමන්නසුවඳ සුළඟ ජීවිතේපැමිණ මා වැළඳගන්න(ChrishVix)මිනිසෙකු පිට නැගි අසරුවෙකුට හැකිවිය දවනට ළය ගිනි දස මසකටණය හතරවට එක්තැන් පත්තර පිට නොදැනිම පිවිසුණේ කාබාසිනි සයනටඅස්ථිර දිවි කාලකණ්ණි විකාරයඋළු ගේ හතරකොණ උරා බොන්නේ සාරයවාරය පව් පිටවාන දුමාරයශාපලත් ජීවිතේ දෙවියන්ට භාරයකාලය නාව ගාව තැවිලි නැත සමාව යාව හිත වාව මාව උපමාවපනිනු පෙර දැල්වෙන සිව්පා ගිණිකොළ අස්සර මත වස්තර වෙත විසිරෙනතරමට ලැදි කාරණ වරමට ණය වී කලාබරසරුවට ගෙව් පිරුවට ඇන්දු කළකිරි දිවි කලාවටනිරුවත කළ මුසාවට තරවටු වී දිවි මුලාවටකරුමෙට හුරු පුරුදු වූ සූදු රටාවටසින්න වුණේ ඔප්පුව නව වෙනි ලංසුවහැංගුවා පොලී ණය වැටුණේ විලංගුවපෙරළි නිරන්තර ලිව් අනු දෛවයසෘණ දෙවි සරණ කොටුවූ අඳුරු කුටියට(D – Minor)අනූ වසරකට වුණි චූදිතඅමූලික බොරු කරන් මූලිකජරාගික සමාජ භේද වාර්ගිකඒ අහිංසක යයි හිංසක මාර්ගෙකජීවිත කනමදු මනසට හැඟීම මගෙ පොරබැදුමායාව මා වැදූ හැදූ රුධිර ලේ මස් ඒ දුක දනිඇති බොරු කළා දැන් පිළිගමුසත්‍යයේ අරුත – ගෙනදෙයි හිරිගඩුවර්ණයේ ගරුක – පුපුරයි ගිනිකඳුකාලයේ අරුම – මිනිසද ගුණමකුකල්පනා කරමි – සෑය ළඟ ගිරිහඩුමරාගෙන මැරෙන කඩාගෙන හැදෙනසමාජය නගනයක් ඇහැක් ඇරියමපතාගෙන ඇවිද හිතාගෙන ලැබෙනදේ බාර කරපන් දෙවියන්ගේ බාරෙට(Sanuka)දුහුවිලි මාවතේ දේවතා එළි පෙනෙයි ද ආදරෙන්?ළතැවුල් මාරුතෙන් සැඟවියවත් හැකිදෝ ශ්‍රී නාමයෙන්?සියල්ල හදවතේ පිළිරැව් නවතියි ද ඝණ්ටා නාදයෙන්විය යුතු මොහොතකින් ගැලවීදෝ දෙවියන්ගේ බාරයෙන්?(Born Manasick)මායාව රජවෙලා ඇත්ත නැත්ත බලු වෙලා නැති වෙලාලස්සන ජීවිත හැඩිවෙලා බලන් ඉන්න බෑ තව මටනම් ඇති වෙලාකනමදු ජීවිත කළුවර වී ඇත කෝ ඔය දෙවියන්වැටුපට උපවාස කරයි හෙදියන්ගුණ මෙහෙ ගරුක එතැන මැවියන්කතාකරමු නැත්තන් සාරියේ එතියන්හිත සී සී කඩ අද වීදී වලසතුට රැඳෙන්නේ අද ප්‍රීතී වලභීති කළ ඒ කී දේ කළදුන්න දෙවියන් තීරණ ඊතලඅද දියවැඩියාවට වඩා රටේ කටෙ හැදියාවඇති නැති කම වෙනස් කළ රැකියාවහිත ගත කතා කළේම නැතියාවවට කරන් කෙළ කළේ වැඩිහිටියාවහිත හීලයි කරගත්තේ මම බීලයිදුක යනු සිරිමත් ගැන විතරක් කවි ගුණබස් කීමයි ලිවීමයිපොඩිකාලේ තිබ්බ බය පංතියේ අන්තිම වීමයි හීනයිසුරයක් දැම්මා බැරි තැනයකා ඉන්නේ ඇතුළේ කියා දැන දැනබැණ බැණ කිව්වා අති දැන් ඇණ ඇණමේ දෙවෙනි ලියුම දෙවියන් බාරෙට(Minol)නක්ෂත්‍ර නොසිත ඉපිද ෆැන්ටසි ලෝකෙක මේ එළිසමේවැඳගෙන කරගෙන පාවා දී මායම් දී නෑ මගේ ගූ හිතේමොන මොන සෙල්ලම් දැම්මත් හෙළුවැලි කෙල්ලන් මගේ ෆැන්ටසි ලෝකෙටමතකෙට එල්ලන් නෑ එක කෙල්ලක් ගැලවුණේ රෙදිපිළි මෝලෙටඑද්දී ගෙනාවේ නෑ මොණර කොළ පාවෙනතොටිලි වල නිදාගෙන නෑ මැද පංතියේ පදිකවඩිග පටුන නටන ජීවිත පදයට යටවමන්දිර සඳලු තල මවමින් සිහින වන්නමකාට කියන්නද ඒ මියෙන සිහින මැදපණ තියෙන ලියන දුවන පන්හිඳ අතින්තුඩගින් බසින ලවණ රුධිරය වී බැසපිරවුණු රූල් පිටු පොත ජීවිතේ වී ඇතමනස දෙකනෙ වදින වචන මතකයිදමගේ බොළඳ හීන අතර මගේ කඳුළු බින්දු ඇයිවාෂ්ප වෙන්නේ දකින සිහින වටින කියන පයියඋඹේ ඇටේ ඉඳන් උඹේ ආච්චිට බඳිනවා මං වෛරමතක නැද්ද මට කියපුවා ගනින් මතකෙට වරෙන් අද හෙටදෙන්නම් මතකෙට කට කුඩු කරලා උඹේ දත් ටිකවළඳෙන් පිහ කෑ කුලි ගෙට රෑ සඳ මිතුරා වියපිටු බලි ගෑ නිල් තුඩ පෑන් වදන් ගෙතුවා ලියමං ආස කරපු පාට හීන වලට හදපු මාවකඩලා බිඳලා විසි කරනවා හිත නොදැනිම මාවඇයි මාව අම්මේ මැරුවේ නැත්තේ මම ඉපදුණු දාමමට දුක හිතෙනවා උඹ මහනවා හැමදාමකළු කපුටා සුදු වෙනතුරු මානසික පැතුමක් හිත මැරුවාහදවතක හීන මගේ ලේ වලින් ලිව්වාකවුරු කිව්වත් හිතේ දුවන ගැම්ම අත පය වල තිව්වාමම කන අතටම රිව්වා මගේ මනස කොඳුරා කිව්වා මට(Kalu Malli)අදටත් නින්දක් නැති ෆිල්ටර් නැති මතකයන්මතටත් තිතක් නැති හිතුවෙවත් නැති වියමන්රිවර්ස් වදින්නැති ගියර් වැටෙන්නැති පල්ලම් නැතිසිතියම් නැති සිතුවිලි අන්තිම හුස්මට ණයගැතිකාලය මැන්නේ සිවිලිමක් නැති වහල දෙස බලාසැපයි කියලා හිතලා මෙමට නිදාගන්න එපා වෙලායන්නට මට තැනක් නෑ කරන්නට දෙයක් නෑදිව්‍ය ලෝක ඕන නෑ අපායට බයත් නෑදැවිලා දැවිලා නිවෙන නිවිලා තිබිලා නැවත දැවෙනදුමක සුවඳ දුකක නිවෙන කැපි කැපි කැපි යාවෙනයන්න නො එන ගමන තෙක් පරම සත්‍ය සැඟවෙනපටබැඳි නම කඩවරගම වටේම බොරු මවාපානදෙවියන්ගේ මල්ලිට ඔටුනු පැළඳි කල් හිලෝකය තනි යායකි සවණක් ගණ රැස් නැතිපවට පිනදි මම ද මැදිවී ස්වාර්ථයට කිමිදීඋඹට මතක ද එදා මම විතරද වැරදීයක්ෂ වේශ සංක්‍රාන්ති පාවා දී පියවි දෑසමිට මොළවා සිටගෙන දිවුරනවා ගනු හුස්ම පිණිසපාපයක් වෙන්නෙම නැත අනිවා ශාපයක් වුණත්උඹේ සෛල මරනවා මම නැවත මොනවා මට වුණත්ඇත්ත තිත්තක් වුණත් කාට කෙසේ තෙරුණත්ප්‍රශ්න එක පිට එක එකින් එකට විසඳුවත්මුල මැද අග පැටළුණ විට ඇතුළත ගිනි පැසවන විටකෝ දෙවියන් කෝ මගේ හෘද සාක්ෂි පුපුරන විට පිට පිට[/CODE]Good Night! </blockquote>

Verification: Dawasata paya keeyak thibeda?

Top Bottom