සෑම රජයේ රෝහලකම සිටින්නේ රස්සාව නැති කරගන්න බැරි නිසා රෝගීන්ට උපස්ථාන කරන මේ වගේ බැළ#ලියන් පමණි.නැතිව උම්බලට අපිට සේවය කරන්නෝන කියලා පින් සිතුවිල්ලෙන් නොව.ඔවුන් දේවත්වයෙන් නොඅදහන්න
ස්ථානය =11 වාට්ටුව ,කරාපිටිය මහ රෝහල ,ගාල්ල.
රෝගියා = 9 ඇද,ශ්රියා කමලාදේවි ධර්මදාස
අසාධාරණයක් සිදුවී
ලීවේ..
Nilu Vijayakumar
(සියලුම දොස්තර වරුන්ට මම හිසනමා ආචාර කරමි)
මගේ අම්මා 13 දින රාත්රි 7 ට පමන කරාපිටිය මහ රෝහලට ඇතුළත් කලේ වමනය සහ පපුව හිරවෙනවා යැය කිවු නිසාය.heart attack එකක් කියා රෝහලින් පවසන ලදී මම කොලබ සිට 14 දින උදේ 6 වන විට කරාපිටිය රෝහලට ගියේ අම්මාට සුප් එකක් සහ බෙඩ් ශීට් ඇතුළු මාගේ ඇදුම් සහිත බැගය සහිතවය.එම බෑගය මම අම්මාගේ ඇද යටට වෙන්න තබා තිබුනා.නැවත මම ගාල්ලේ ගෙදර යනවිට රැගෙන යාම සදහා.ටිකවේලාවකින් doctor ඇවිත් අම්මාව පරික්ශා කරන අතරතුර එම වාට්ටුව භාර head nurse "මේ මොකද මෙච්චර බඩු ගොඩක්,මෙහෙම තියන්න බැ,මේවා ගෙනියන්න ,ගෙනියන්න යනුවෙන් කෑගසමින් එතනින් නික්ම ගියා.මම දවල් ගෙදර යනවිට මගේ bag එක අරගෙන ගියා.මට doctor අම්මා ගැන විස්තර කරපු දේ ගැනවත් හරියට පැහැදිලි උනේ නෑ head nurse ගෙ attitude එක නිසා.අම්මාගේ තත්ත්වය ඉතා අසීරු බවත්,වයස නිසා operation එකකට ගත නොහැකි බවත් doctor කිව්වා .
16-12-2025 දින උදේ මම අම්මා ගේ උදව්වට ගත් කාන්තාවත් සමග අම්මාව සෝදා පිරිසිදු කර අලුත් ඇදුම් අන්දා doctor එනකන් බලාගෙන හිටියා .ඒ වෙනකොට අම්මාට oxygen mask එක දාලා තිබුනේ. Doctor එනකන් අම්මා පිරිත් කිව්වා මාත් එක්කම. Doctor ඇවිත් මේ අම්මාගේ අවසන් හෝරාකිහිපය බවත්,මම කියන හැමදෙයක්ම අවසාන මොහොත තෙක් අම්මාට ඇසෙන බවත් පැවසුවා.මම ඉක්මනින් මගේ මල්ලි ට call කර මේ බව දන්වා නැවතත් අම්මා සමග පිරිත් කිව්වා.මල්ලි ආවගමන් අම්මා මල්ලි ගෙ නලල සිපගත්තා.අම්මා ඇදේ පහලට වෙන්න හිටපු නිසා මල්ලිත් මාත් අම්මාව උස්සලා ටිකක් කෙලින් කරලා තිබ්බා.හුස්මගන්න පහසු වෙන්න.
Head nurse ඇතුළු nurse ලා කන්ඩායම රෝගීන් පරීක්ෂා කරමින් අම්මාගෙ ඇද ලගටත් ආවා.head nurse" ඔයාට මොකටද තුන්දෙනෙක් මෙතනට.ඔයා වැඩට ගත්ත එක්කෙනාගෙන් වැඩ ගන්නකො.පිරිමි අය යන්න..යන්න."කියමින් කෑගැසු නිසා මල්ලි sorry කියමින් එලියට ගියා.මම "ඔයා හොඳ වෙලාවට කිව්වේ.මම ඒ ගැන හිතුවෙ නෑ" කියලා head nurse ට කිව්වා. " ඔයා කව්ද මට ඔයා කියන්න? ඔයා මොකක් හරි ලොකු company එකක ලොක්කෙක් වෙන්න ඇති .ඒත් මතක තියාගන්න මේක මගේ තැන.මම තම මෙතන head..ඔයාට මට කතා කරන්න බෑ ඔයා කියලා.මම මේක doctor ට complain කරනවා.ඔයා කියන්නකො ඔයා කව්ද කියලා." (එකමදේ තුන් හතර පාරක් පවසන ලදී.)
යනුවෙන් කෑගසමින් කිව්වා.තව nurse නෝනලා දෙන්නෙක් සහ ඇටෙන්ඩෙන්ට් කෙනෙක් මට සමච්චලයට මෙන් මෙයා doctor කෙනෙක් , doctor කෙනෙක් කියමින් හිනා උනා.
මම බලන් හිටියේ මගේ අම්මා දිහා.එයා mask එකත් දාගෙන ඇස් ලොකු කරගෙන බලාගෙන හිටියා.එයා ඇස්පිල්ලන් ගැහුවෙත් නෑ.මම ආයිත් කිව්වා "ඔයා කියන එක මට තාම තේරුම් ගන්න බැරි උනා"කියලා.තව මොනවා දෝ කියමින් මට බනිමින්ෙතන අවට ඇදවල්වල හිටපු අයටත් මොන මොනවාද කියමින් යන්න ගියා.මම hospital එකට ගියපු වෙලේ ඉදලා හැම කෙනාටම sister කියලා කතාකලේ.එහා පැත්තෙ ලෙඩෙක් බල්න doctor කෙනෙකුත් හිටියා. Nurse ලා කිව්වා මේයා ආව වෙලාවෙ ඉදන් හැමෝටම sister කියලා කතා කලේ කියලා.අම්මගෙ heartbeat එක එන්න එන්නම දුර්වල උනා.අර doctor මට කිව්වා අම්මට හොදටම අමාරුයි කියලා.මම ඇහුවා මල්ලි ටයි, තාත්තා ටයි එන්න කියන්න පුළුවන් ද කියල. Doctor කිව්වා එන්න කියන්න කියලා.ඒත් තාත්තා එනකොට අම්මාගෙ ඇස් වැහිලා.තාත්තා ඇවිත් සුදු නෝනා කියලා කිව්වට පස්සේ ..අම්මා හුස්ම දෙකයි ගත්තේ .හුස්ම නැවතුනා.
මේක එකම එක සරල සිද්ධියක් වෙන්න ඇති ..ඒත් අපිට අම්මා මහ මෙරක්. ඒච්චර සංවේදී අවස්ථාවක head nurse ට "ඔයා"කියා ඇමතීමේ ඇති බරපතළ වැරැද්ද ,මට තේරුම් නොගියේ මා අසිහියෙන් මෙන් අම්මා ගැන සිතමින් සහ මා කුමක් කලයුතු ද යන්න මට වැටහුනේ නැති අවස්ථාවක මල්ලි වත් එලවාගත් බැවින් මා පත්ව සිටී වියාකූල අවස්ථාව නිසා විය හැක.
රජයේ රෝහල්වල මෙවැනි හදිසි අවස්ථාවක කටයුතු කරනා ආකාරය ගැන නීති තිබේද ?
ස්ථානය =11 වාට්ටුව ,කරාපිටිය මහ රෝහල ,ගාල්ල.
රෝගියා = 9 ඇද,ශ්රියා කමලාදේවි ධර්මදාස
අසාධාරණයක් සිදුවී
ලීවේ..
Nilu Vijayakumar
(සියලුම දොස්තර වරුන්ට මම හිසනමා ආචාර කරමි)
මගේ අම්මා 13 දින රාත්රි 7 ට පමන කරාපිටිය මහ රෝහලට ඇතුළත් කලේ වමනය සහ පපුව හිරවෙනවා යැය කිවු නිසාය.heart attack එකක් කියා රෝහලින් පවසන ලදී මම කොලබ සිට 14 දින උදේ 6 වන විට කරාපිටිය රෝහලට ගියේ අම්මාට සුප් එකක් සහ බෙඩ් ශීට් ඇතුළු මාගේ ඇදුම් සහිත බැගය සහිතවය.එම බෑගය මම අම්මාගේ ඇද යටට වෙන්න තබා තිබුනා.නැවත මම ගාල්ලේ ගෙදර යනවිට රැගෙන යාම සදහා.ටිකවේලාවකින් doctor ඇවිත් අම්මාව පරික්ශා කරන අතරතුර එම වාට්ටුව භාර head nurse "මේ මොකද මෙච්චර බඩු ගොඩක්,මෙහෙම තියන්න බැ,මේවා ගෙනියන්න ,ගෙනියන්න යනුවෙන් කෑගසමින් එතනින් නික්ම ගියා.මම දවල් ගෙදර යනවිට මගේ bag එක අරගෙන ගියා.මට doctor අම්මා ගැන විස්තර කරපු දේ ගැනවත් හරියට පැහැදිලි උනේ නෑ head nurse ගෙ attitude එක නිසා.අම්මාගේ තත්ත්වය ඉතා අසීරු බවත්,වයස නිසා operation එකකට ගත නොහැකි බවත් doctor කිව්වා .
16-12-2025 දින උදේ මම අම්මා ගේ උදව්වට ගත් කාන්තාවත් සමග අම්මාව සෝදා පිරිසිදු කර අලුත් ඇදුම් අන්දා doctor එනකන් බලාගෙන හිටියා .ඒ වෙනකොට අම්මාට oxygen mask එක දාලා තිබුනේ. Doctor එනකන් අම්මා පිරිත් කිව්වා මාත් එක්කම. Doctor ඇවිත් මේ අම්මාගේ අවසන් හෝරාකිහිපය බවත්,මම කියන හැමදෙයක්ම අවසාන මොහොත තෙක් අම්මාට ඇසෙන බවත් පැවසුවා.මම ඉක්මනින් මගේ මල්ලි ට call කර මේ බව දන්වා නැවතත් අම්මා සමග පිරිත් කිව්වා.මල්ලි ආවගමන් අම්මා මල්ලි ගෙ නලල සිපගත්තා.අම්මා ඇදේ පහලට වෙන්න හිටපු නිසා මල්ලිත් මාත් අම්මාව උස්සලා ටිකක් කෙලින් කරලා තිබ්බා.හුස්මගන්න පහසු වෙන්න.
Head nurse ඇතුළු nurse ලා කන්ඩායම රෝගීන් පරීක්ෂා කරමින් අම්මාගෙ ඇද ලගටත් ආවා.head nurse" ඔයාට මොකටද තුන්දෙනෙක් මෙතනට.ඔයා වැඩට ගත්ත එක්කෙනාගෙන් වැඩ ගන්නකො.පිරිමි අය යන්න..යන්න."කියමින් කෑගැසු නිසා මල්ලි sorry කියමින් එලියට ගියා.මම "ඔයා හොඳ වෙලාවට කිව්වේ.මම ඒ ගැන හිතුවෙ නෑ" කියලා head nurse ට කිව්වා. " ඔයා කව්ද මට ඔයා කියන්න? ඔයා මොකක් හරි ලොකු company එකක ලොක්කෙක් වෙන්න ඇති .ඒත් මතක තියාගන්න මේක මගේ තැන.මම තම මෙතන head..ඔයාට මට කතා කරන්න බෑ ඔයා කියලා.මම මේක doctor ට complain කරනවා.ඔයා කියන්නකො ඔයා කව්ද කියලා." (එකමදේ තුන් හතර පාරක් පවසන ලදී.)
යනුවෙන් කෑගසමින් කිව්වා.තව nurse නෝනලා දෙන්නෙක් සහ ඇටෙන්ඩෙන්ට් කෙනෙක් මට සමච්චලයට මෙන් මෙයා doctor කෙනෙක් , doctor කෙනෙක් කියමින් හිනා උනා.
මම බලන් හිටියේ මගේ අම්මා දිහා.එයා mask එකත් දාගෙන ඇස් ලොකු කරගෙන බලාගෙන හිටියා.එයා ඇස්පිල්ලන් ගැහුවෙත් නෑ.මම ආයිත් කිව්වා "ඔයා කියන එක මට තාම තේරුම් ගන්න බැරි උනා"කියලා.තව මොනවා දෝ කියමින් මට බනිමින්ෙතන අවට ඇදවල්වල හිටපු අයටත් මොන මොනවාද කියමින් යන්න ගියා.මම hospital එකට ගියපු වෙලේ ඉදලා හැම කෙනාටම sister කියලා කතාකලේ.එහා පැත්තෙ ලෙඩෙක් බල්න doctor කෙනෙකුත් හිටියා. Nurse ලා කිව්වා මේයා ආව වෙලාවෙ ඉදන් හැමෝටම sister කියලා කතා කලේ කියලා.අම්මගෙ heartbeat එක එන්න එන්නම දුර්වල උනා.අර doctor මට කිව්වා අම්මට හොදටම අමාරුයි කියලා.මම ඇහුවා මල්ලි ටයි, තාත්තා ටයි එන්න කියන්න පුළුවන් ද කියල. Doctor කිව්වා එන්න කියන්න කියලා.ඒත් තාත්තා එනකොට අම්මාගෙ ඇස් වැහිලා.තාත්තා ඇවිත් සුදු නෝනා කියලා කිව්වට පස්සේ ..අම්මා හුස්ම දෙකයි ගත්තේ .හුස්ම නැවතුනා.
මේක එකම එක සරල සිද්ධියක් වෙන්න ඇති ..ඒත් අපිට අම්මා මහ මෙරක්. ඒච්චර සංවේදී අවස්ථාවක head nurse ට "ඔයා"කියා ඇමතීමේ ඇති බරපතළ වැරැද්ද ,මට තේරුම් නොගියේ මා අසිහියෙන් මෙන් අම්මා ගැන සිතමින් සහ මා කුමක් කලයුතු ද යන්න මට වැටහුනේ නැති අවස්ථාවක මල්ලි වත් එලවාගත් බැවින් මා පත්ව සිටී වියාකූල අවස්ථාව නිසා විය හැක.
රජයේ රෝහල්වල මෙවැනි හදිසි අවස්ථාවක කටයුතු කරනා ආකාරය ගැන නීති තිබේද ?