යුදෙව්වො මැරුව එකයි, ප්රශ්නෙ විසඳන්න ගිය විදිහයි නම් අවුල්. හැබැයි උගෙ තිබ්බ concern එක පට්ට valid.
යුදෙව්වො ජාතියක් විදිහට එකතු වෙලා හැමදේම අල්ලගෙන ඉස්සරහට යන්න මාර හැකියාවක් තියෙන ජාතියක්. අන්තිමට ජර්මනියෙ ඉහළ මට්ටමේ කිසිම දේක ජර්මන් මනුස්සයෙක් හොයා ගන්න බැරි වෙලා තිබුණලුනෙ. හැම දේම අල්ලගෙන හිටියෙ යුදෙව්වො.
එක අතකට SWRD බණ්ඩාරනායක ලංකාවෙත් සිංහල රාජ්ය භාෂාව කරපු එක ඔය වගේම තමයි. ලංකාවෙත් සිංහල මිනිස්සු වෙනුවට හැම තැනකම හිටියෙ දෙමළ මිනිස්සුයි, බර්ගර් සහ බ්රිතාන්ය ජාතිකයොයි. එ්ක tip කරන්න තමයි සිංහල රාජ්ය භාෂාව කරේ. හැබැයි එ්කත් අන්තිමට ජාතිවාදී යුද්ධෙකට ගියා මතකනෙ.
අද එංගලන්තයෙ ඉඳන් යුරෝපයෙ ගොඩක් රටවලට ඉන්දියන්, පකිස්තාන කාරයොයි, ෂියා මුස්ලිම් සංක්රමණිකයොයි නිසා වෙලා තියෙන්නෙත් ඔය වගේම දෙයක්. රටේ වැදගත් තනතුරු, රස්සා සේරටම ඉන්දියන්, පකිස්ථාන කාරයො පත් වෙනවා. මුස්ලිම් සංක්රමණිකයො මෙලෝ දෙයක් නොකර benefits අරන් සැපේ ඉන්නවා. එ් වෙනුවෙන් මාර ගාණක් රජය වියදම් කරනවා රටේ මිනිස්සුන්ට tax ගගහා. එ් මදිවට උන් නිසා රටේ මිනිස්සුන්ට තියෙන අාරක්ෂාව, රටේ සංස්කෘතිය පවා විනාස වෙනවනෙ.
ඕක ඉතින් පැත්තකට වෙලා ඉබේ හරි යයි කියල බලාගෙන ඉන්න පුළුවන්. සත්ත්ව කරුණාව ඉස්සරහට දාගෙන විසඳුම් හොයන්නත් පුළුවන්. හැබැයි ඉතින් එ් විසඳුම්වලින් ප්රශ්නෙ අැත්තටම විසඳෙයිද කියන එක නම් ලොකු ප්රෙහෙලිකාවක්.
කොටින්ම අද පාරෙ බල්ලොයි, කැලේ අලියි නිසා ලංකාවෙ අැති වෙලා තියෙන ප්රශ්න බලහන්කො. සත්ත්ව කරුණාව ඉස්සරහට දාගෙන බල්ලොන්ට බෙහෙත් විදලා, අලින්ට වැටවල් ගහලා විසඳන්න හදනවා. බල්ලොයි අලියි මරල මේක විසඳනවට සත්ව සංගම් විරුද්ධයි. හැබැයි එහෙම නොකර ඕක විසඳෙන්නෙත් නෑ. හැමදාම ඉතින් පහළ මට්ටමේ මිනිස්සු විතරක් දුක් විඳිනවා.
සංක්රමණික අයිතිවාසිකම් සංවිධානවලට මේවා කෙළින්ම ගලපන්න පුළුවන්නෙ. අන්තිමට තමන්ගෙ රටේ පාඩුවෙ හිටපු මිනිස්සු තමයි සේරටම වැරදි. ෂියා මුස්ලිම් උන්ට ගෑනියෙක් දැක්කම අාස නම් rape කරන්න තියෙන අාසාවෙ culture එක තේරුම් ගන් නෑ, ෂාරියා නීතිය උන්ට අත්යවශ්යයි වගේ බයිලා ගහනවා. අලි ඉන්න කැලේට මිනිස්සු ගිහින් ගෙවල් හදපු නිසා අලි ගහනවා, අපි පාරට ගෙනත් දාන නිසා බල්ලො බෝ වෙනවා කියන තර්කය වගේම තමයිනෙ.
ඉතින් අැත්තම කතාව සත්ත්ව කරුණාව ඉස්සරහට දාගෙන ඔය කිසිම දෙයක් විසඳන්න බැහැ. කෙළින් තීරණ ගන්නම වෙනවා. හැබැයි එහෙම කරද්දිත් සත්තු, මිනිස්සු පව් කියල හිතන්න වෙනවා. එහෙම හිතුවාම ඉතින් විසඳුමක් ගන්නත් අමාරුයි. Big picture එක සාර්ථක කරගන්න කීයටවත් පහළ මට්ටමේ individual දේවල් ගැන අනුකම්පා කරල බැහැ. මැරෙන මිනිස්සුන්ට කොච්චර රිදෙනවා අැතිද, පවුල්වල අයට කොච්චර දුකද කියල හිත හිත යුද්ධයක් මෙහෙයවන්න ගියා කියල හිතපන්කො. එ් වගේම තමයි ඉතින්.
පිටින් බැලුවාම පේන්නෙ නම් individual දේවල් ගැන නොහිතා big picture එක ගැන විතරක් හිතල කරන දේවල් අති සාර්ථකයි කියලා. අනේ මන්දා ඉතින්. දෙකටම ගැළපෙන්න පට්ට විසඳුමක් හොයා ගන්න පුළුවන් කියල හිතාගෙන ඉමු.
කොටින්ම භෞතික විද්යාවෙත් ඔය කතාවම තියෙනවනෙ. ලොකු දේවල් පැහැදිලි කරන සාපේක්ෂතාවාදය පොඩි දේවල් පැහැදිලි කරන ක්වොන්ටම් න්යාය එක්ක ගලපන්න බැහැ. දෙකම එකට විසඳන්න පුළුවන් ක්රමයක් තාම හැමෝම හොයනවා. හැබැයි ගොඩක් වෙලාවට එහෙම එකක් අැත්තෙවත් නෑ වෙන්න පුළුවන්.
සත්ත්ව කරුණාව ඉස්සරහට දාගෙන ප්රජනනය කරලා පැතිරෙන මිනිස්සුන්ගෙ සහ වෙනත් ජීවීන් නිසා එන ප්රශ්න විසඳන එකත් fundamentally ම ඔහොම ප්රශ්නයක් වෙන්න පුළුවන්. සමහරවිට ප්රජනනය කරලා, ඉපදිලා ව්යාප්ත වෙන සතුන් පාලනය කරන්න තියෙන එකම විදිහ මැරීම විතරක් වෙන්න පුළුවන්. මරන එක පව් කියල හිතුවොත් ප්රශ්නෙ කවදාවත් විසඳන්න බැරි වෙන්නත් පුළුවන්.
හරියටම දන් නෑ ඉතින්. දෙකටම ගැළපෙන විසඳුමක් තියෙයි කියල හිතාගෙන ඉමු. හැබැයි මම දන්න එකම දේ big picture එක ගැන විතරක් හිතල කරන දේවල් අනිවාර්යයෙන්ම පට්ට effective. පහළ මට්ටමේ individual suffering එක නම් හැබැයි පට්ටම පව් තමයි.
