ඇරඹුමම කඳුලක් වෙලා
මා බලා ඉද්දී ඒ දිහා
ආ දුරත් දුර වැඩි නිසා
අවසානයට පෙර ඈ ගියා
ඇරඹුමම කඳුලක් වෙලා..
දුක්බරම කවියක් ලියා
එහි පද පෙලක් අඩුවෙන් තියා
අරුත පසිඳින්නට කියා
අවසානයට පෙර ඈ ගියා..
ශෝකාන්තය එන තුරා
එහි රැඳෙන්නට සිත් නැති නියා
අනන්තය ලඟ මා දමා
අවසානයට පෙර ඈ ගියා..