Sarath? Mahinda? Or?

laknews

Member
Nov 16, 2009
94
1
0
ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී, ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා, ජනාධිපති තරග බිමට ඇතුළු වනවාය යන ආරංචියත් සමග දේශපාලන පිටියේ මහත් වූ ආන්දෝලනයක් ඇති විය. මුලින් මුලින් ඔහු මෙම තරගයට ඇතුළු නොවනු ඇතැයි කියා කතා පැතිරිණ. නිලයෙන් ඉවත් නොවී, ඔහුට ඡුන්දයකට ඉදිරිපත් විය නොහැකි යැයි පසුව කියැවිණි. ඊටත් පසුව පැමිනි අදහස වූයේ, ජෙනරාල්වරයා ඉල්ලා අස්වීමට ක‍්‍රියා කළත් ජනාධිපති වරයා විසින් ඉල්ලා අස්වීම භාර නොගතහොත් ඔහුට ජනාධිපති ඡුන්දයට ඉදිරිපත් විය නොහැකි බවයි. ඒ අදහස් වලින් වූයේ ජනාධිපති වරයාගේ පෞරුෂය පලූදු වීමයි. ඒ නිසාම ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානිගේ ඉල්ලා අස්වීම භාරගැනීමට ජනාධිපතිවරයාට සිදුවිය.

පසුගිය සති කිහිපය තුළ ජනාධිපති වරණයත් සරත් ෆොන්සේකා නම් පුද්ගලයා ගැනත් ඇති වූ කතාබහ විකාර ස්වරූපයක් ගත්තේය. මහින්ද හා සරත් යන දෙදෙනාම එකිනෙකා පරයා නැගෙන යුධ වීරයන් වීමත්, ඒ දෙදෙනාම වටා දේශපේ‍්‍රමී ගුරුත්වය එම විකාර ස්වරූපය ඇති වීමට හේතුවිය. අර එක එක විකාර කතා කියන්නට පටන් ගත්තේ ජනාධිපති වරයා පරාජය වුවහොත් තම තමන්ගේ ඉරණමත් අනතුරේ වැටෙනු ඇතැයි කියා සිතුණු දේශපේ‍්‍රමීහුය. අවසානයේ හමුදාපති වරයා තරගයට ඉදිරිපත් වන බව තහවුරුවිය. ඒ සමග විකාර දොඩවමින් සිටි අය තම පැරණි යුධ වීරයාට අවමන් කරන්නට පටන් ගත්තේය. වීරයා ද්‍රෝහියා විය. ඔවුන් ට අනුව සරත් ෆොන්සේකා මහතා මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට එරෙහිව සටන් වැදීම වැරදිය. මංත‍්‍රී හාමුදුරුවරුන් කිහිප නමක්, ඡන්දයට ඉදිරිපත් නොවන්නැයි කියා සරත් ෆොන්සේකා මහතාගෙන් ඉල්ලා සිටි බවට වාර්තා විය. ඉන් එක් පැවිද්දෙක්, තමන් මීට පෙර දේශපාලන තරග බිමට නොබසින්නැයි කියා, හිටපු හමුදාපතිවරයෙකු වූ ජානක පෙරේරා මහතාට අවවාද කළ බවත්, එය නෑසූ ඔහු ඊට ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවූ බවත්්, පවසමින්, සරත් ෆොන්සේකා මහතාටද දේශපාලන තරග බිමට ඇතුළු නොවන්නැයි කියා අනතුරු ඇගවූයේය. හිටපු හමුදා නිලධාරියෙකුට ගිහියෙකු වශයෙන් මැතිවරණ දේශපාලනය නුසුදුසු වන්නේත් පැවිද්දන්ට දේශපාලනය සුදුසු වන්නේත් කෙසේදැයි පැහැදිලි නැත. අහෝ අපකිච්ඡු ප‍්‍රතිපදාව බහුකිච්ඡු ප‍්‍රතිපදාවට හැරිච්ච හැටි. නීති විශාරදයන්, උගතුන්, බුද්ධිමතුන් හා පඩිවරුන් ද අර භික්ෂූන් මෙන් ම මේ ප්‍රෙහේලිකාවේ පැටලී ව්‍යාකූලව ඔවුන්ගේ සැබෑ ස්වරූපයෙන් හෙවත් නිරුවතින් ඉන්නා සෙයකි. මේ ලිපියේ පරමාර්ථය වන්නේ අවධානයට ලක්විය යුතු කරුණු කිහිපයක් පමණක් එම සංවාදයට යොමු කිරීමය.

ජනාධිපති තරගයකට ඉදිරිපත් වීමට, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් සලසා ඇති ප‍්‍රතිපාදන අනුව, සිවිල් පුරවැසියෙකු වී සිටින සරත් ෆොන්සේකා නම් පුරවැසියා එම තරගයට ඉදිරිපත් වීමේ වරද කුමක්ද? ඔහුගේ නුසුදුසුකම කුමක්ද? මේ පිළිබද වාමාංශික තර්ක ද රාජපක්ෂවාදී තර්කද සිවිල් සමාජවාදී තර්කද සංවර්ධනවාදී තර්කද අප ඉදිරියේ ඇත. අප මෙම තර්ක විමසා බැලිය යුත්තේ මේ තර්ක කරන්නන් එසේ කරන්නේ රටේ සුභසිද්ධිය වෙනුවෙන් ද නැද්ද සොයා බැලීමටය. රටේ අනාගතය වෙනුවෙන් වැදගත් වන්නේ ජයගත යුත්තේ කුමන පුද්ගලයාද යන්න නොව කුමන ප‍්‍රතිපත්තියද එය යථාර්ථවාදීද නැද්ද යන්නයි. ඉතිහාසය පුරා අප වරද්දාගත් තැන මෙතැනය. දැනට ඉදිරිපත්ව ඇති ඒ තර්ක හා ප‍්‍රවාද සියල්ලේම හරය මෙසේය.

(1) සරත් ෆොන්සේකා බලයට පත් වුවහොත් හමුදා ජුන්ටාවක් ගොඩනගනු ඇත.

(2) හමුදා නිලධාරියෙකුට ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදියෙකු වන්නට නොහැකිය.

(3) හොදම හමුදා පාලකයාට වඩා නරකම දේශපාලන නායකයා හොදය.

(4) රටක් දියුණුකිරීමට නම් ඒකාධිපති පාලකයෙකු අවශ්‍යය.

(1) සරත් ෆොන්සේකා හමුදා ජුන්ටාවක් ගොඩ නගනු ඇත යන අදහස උපකල්පනයකි. මේ උපකල්පනයේ පදනම ඔහු හමුදාවේ නායකයෙකු ලෙස සේවය කළ නිසාය.

Source :- http://wp.me/pI5Gy-46
 
Last edited:

laknews

Member
Nov 16, 2009
94
1
0
ජුන්ටාවක් යනු හමුදා කුමන්ත‍්‍රණ මගින් බලයට පත්ව, සුළු කණ්ඩායමක් හෝ කල්ලියක් විසින් එම කල්ලියේ උන්නතිය වෙනුවෙන් පවත්වාගෙන යන පාලනයකි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට හෝ මිනිස් නිදහසට එහි තැනක් නැත. මහජනතාව සමග සම්මුතිය වෙනුවට රට පාලනය සදහා මූලික වශයෙන් මර්දනය යොදා ගනු ලැබේ. නමුත් එබදු ආණ්ඩුද බොහෝවිට තමන් හදුන්වා ගනු ලබන්නේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී හෝ සමාජවාදී ආණ්ඩු හැටියටය. තමන් දැඩි මර්දනකාරී පාලනයක් ගෙනයන්නේ ම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයත් රටත් ජාතියත් ආගමත් රැකගැනීම වෙනුවෙන්ම යැයි කියති. රටේ බහුතර ජනතාව ගේ හැගීම අනුව පාලන මතවාදයේ තේමාව සකස් කරගනිති. බුරුමය හෙවත් මියන්මාරය, ඉරාණය, ලිබියාව, ඉන්දුනීසියාව, සුඩානය හා සෝමාලියාව ඊට නිදර්ශණය. නමුත් මහජන වරමින් බලයට පත්වන ආණ්ඩුවකටද ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට පිටු පා ජුන්ටාවක තත්ත්වයට පරිවර්තනය වන්නට පුළුවන. ජුන්ටාවක් මෙන්ම එක් අතෙකින් සමාජය රවටා ගැනීමේ මානසික උප්පරවැට්ටි යොදාගනිමින් එහෙත් නියම අර්ථයෙන් කුඩා පාලක කල්ලියක වුවමනාවන් වෙනුවෙන් ක‍්‍රියා කරන්නට පුළුවන. පාකිස්ථානය, පිලිපීනය, පීජි උදාහරණ ලෙස ගත හැකිය. මේ ආකාරයේ විවිධ ආණ්ඩු ආසියාවේත් අප‍්‍රිකාවේ හා ලතින් ඇමරිකා රටවලත් සුලබය. ඉන් සමහර ඒවා දේශපේ‍්‍රමී ආණ්ඩුය. තවත් ඒවා ධනවාදී හෝ විප්ලවවාදීය නැතහොත් සමාජවාදීය. මහජන මතයටත්, නීතියටත් ගරු නොකොට, හිතුවක්කාර පාලනයක් ගෙනයාම ඒවායේ පොදු ස්වභාවයයි. එබදු කුමන පාලනයක් යටතේ වුවත් පාර්ලිමේන්තුව හා අධිකරණය වැදගැම්මකට නැති ආයතන බවට පත්වෙයි. තමන් කැමැති දේශපාලනයක් කිරීමේ නිදහස මෙන් ම, පොදු මිනිස් අයිතිවාසිකම් ද මූලික අයිතිවාසිකම් ද තමන් විදිමින් සිටින ප‍්‍රජාතාන්ත‍්‍රීය අයිතිවාසිකම් ද අහිමි වෙයි. එහි වැදගත්ම ලක්ෂණය ඒ මර්දන කාරී ප‍්‍රජා පීඩක රාජ්‍ය ආකෘතිය ය.

මේ අතර පළමුව හමුදා කුමන්ත‍්‍රණ මගින් හෝ මහජන ඡන්දයෙන්ම බලයට පැමින දැඩි ඒකාධිපති ආකෘතියක් අනුව, එහෙත් සමස්ථ රටේ උන්නතිය වෙනුවෙන් ක‍්‍රියා කොට පසුව ඊට මහජන කැමැත්ත ලබමින් මහජනතාව නියෝජනය කරන පාලන තන්ත‍්‍රද ගොඩ නගා ගත හැකිය. සිංගප්පූරුව, මලයාසියාව, දකුණු කොරියාව, තායිවානය ඊට උදාහරණය. සංවර්ධනයේ වැදගත් ආකෘති ලෙස ඇතැම්හු නිතර ආදර්ශයට ගන්නා මෙම රටවල්, එසේ දියුණු වූයේ දැඩි ඒකාධිපති පාලනය නිසා යැයි කියා වැරැදි වැටහීමක සිටිති.

තතු මෙසේ නම් දැනට අප ඉන්නේ කුමන අන්දමේ පාලනයක් යටතේද?

වර්තමාන ආණ්ඩුව බලයට පත්වූයේ මහජන ඡුන්දයෙනි. එහෙත් එම ජනතා බලය ස්ථාවර කරගැනීමට ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී මාර්ග වෙනුවට ඉ`දුරාම ඊට පටහැනි උප්පරවැට්ටි යොදාගන්නට විය. විරුද්ධ පක්ෂවල මංතී‍්‍රවරුන් උපායෙන් තම ආණ්ඩුවට යා කර ගැනීම ඉන් එකකි. රාජ්‍ය තන්ත‍්‍රයේ සියළු වැදගත් මෙහෙයුම් කපාට වලට තම ඥාතීන් හෝ හිතවතුන් පත්කර ගැනීම තවත් එකකි. මර්දනයෙන් හෝ වරප‍්‍රසාද ම`ගින් මාධ්‍ය හසුරුවාගැනීම ද ඒ වර්ගයේම පියවරකි. සිවිල් සමාජයේ නිදහස පාලනය කිරීම ස`දහා එක්කෝ කැපී පෙනෙන සිවිල් පුරවැසියන් වරදාන ම`ගින් යාකර ගැනිණ. නැත්නම පරිපාලනමය උගුල්වලට හසු කර ගැනිණ. ඒත් නැත්නම් ඒ ස`දහා භීෂණය යොදා ගැනිණ. ඉතා කෙටි කලකින් ආණ්ඩුව කුඩා ගණගෝත‍්‍ර කල්ලියක් බවට පරිණාමය විය. මහජන ආකර්ශණය තමන්වෙත ර`දවා ගැනීමට යොදා ගැනුණේ දේශපේ‍්‍රමය ලෙස වෙස් ගත් වර්ග බේදය පමනි. ඒ අනුව මෙය කුමන වර්ගයේ ආණ්ඩුවක්ද?

Source :- http://wp.me/pI5Gy-46
 

laknews

Member
Nov 16, 2009
94
1
0
වර්තමාන පාලන තන්ත‍්‍රය ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවද, පාර්ලිමේන්තුවද, අධිකරණය ද නොතකා ක‍්‍රියා කරයි. දූෂිත හෙජින් ගනු දෙනු වල ට එරෙහිව අධිකරණය දුන් නියෝගයට ජනාධිපතිවරයා පිටුපෑම ඉමහත් ප‍්‍රසිද්ධියට පත් වූ එක් සිද්ධියකි, දහස් ගණනක් පුද්ගලයන් පැහැරගෙන ගොස් ඝාතනය කිරීම. කප්පම් ගැනීම සිදු වූයේත් වන්නේත් මේ පාලනය යටතේය. අපරාධවලට සැක පිට පොලිස් අත් අඩංගුවට ගන්නා පුද්ගලයන් පලා යාමට හෝ පහර දීමට තැත් කළාය යන රෙඩිමේඞ් චෝදනාව මත අධිකරණ කටයුත්තකින් තොරව ඝාතනය කෙරෙති. ජනාධිපති වරයා විසින් තමන් කළ මහ`ගු ජනතා සේවයක් ලෙස මහත් උජාරුවෙන් මෙය හ`දුන්වන්නේ පාතාලය මර්දනය කිරීම යනුවෙනි. මෙම නිල සංස්කෘතියට අනුගත වූ පොලීසිය සිය වෘත්තීය වගකීම වන මහජන ආරක්ෂාව අත් හැර ඇති සැටියකි. හිතූ මනාපේ හැටියට සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කරනු ලැබෙන්නේ ඒ නිසාවෙනි. අ`ගුලානේ හා බම්බලපිටියේ මිනිස් ඝාතන එවැනි එහෙත් ප‍්‍රසිද්ධියට පත් ඝාතන පමණි. මේ අතර මාධ්‍ය කරුවන් පමණක් නොව, මහජන ඡුංන්දයෙන් පත් වූ පාර්ලිමේන්තු මංත‍්‍රීවරුන් ද, ප‍්‍රසිද්ධියේම මහ ම`ග ඝාතනය කිරීම. නැත්නම් පැහැරගෙන ගොස් අතුරුදන් කිරීම. ප‍්‍රසිද්ධියේම මාධ්‍ය ආයතනවලට පැන ගෙස්ටපෝ ක‍්‍රමයට පහර දීම හා ඒ ආයතන ගිනි තබා-වෙඩි තබා විනාශකිරීම. රජයේ මාධ්‍ය ආයතන වලටම පවා පැන, ඒවායේ තමන්ට වලංගුනැති මාධ්‍ය සේවකයන් මට්ටු කිරීම, නීතිය නොතකන බවට උදාහරණය.

මේ අතර, මේ රටේ ජනයා කලක සිට දිනා සිටින අයිතියක් වන පෙළපාලි යාම, වැඩවර්ජනය කිරීම, නිරායුධව විරෝධය පළ කිරීම ආදී අයිතීන්ට කුමක් සිදු වී ඇත්ද?. පුදුමයකි. කලකට පෙර කම්කරු ඇමැතිවරයා හැටියට, කම්කරු ප‍්‍රඥප්තියක් සකස් කොට, තමන්ට බලයක් නැති නිසා, එය ක‍්‍රියාත්මක කරන්නට බැරි යැයි කියා, කීවේ මේ නායකයාය. දැන් මේ සියළු බලය අත ඇතිව එය නොකරන්නේත් ඒ පුද්ගලයාමය. ඒ වෙනුවට ඔහු කම්කරු අයිතිවාසිකම් මර්දනය කිරීම වෙත සිය කාරුණික අවධානය යොමු කොට ඇත.

ඉතින් මිලිටරි ජුන්ටාවකින් ලැබෙන්නේ් මීට වෙනස් දශාවක් ද? ඉන්දුනීසියාවේ, මියන්මාරයේ පාකිස්ථානයේ සමාජ විදවන දුක්බර තත්ත්වය මීට වෙනස් ද? සත්‍යයනම්, පෙනුම කුමක් වුවත් හරයෙන් අප දැනටමත් සිටින්නේ මිලිටරි ජුන්ටාවක් හා සමාන තන්ත‍්‍රයක් යටතේය. එය සම්ප‍්‍රදායික ජුන්ටාවකට වඩා නපුරුය. මන්ද? එය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර පාලනයක වෙස් ගෙන සිටීම නිසයි. මහජනතාව ඊට රැුවටී සිටීම නිසයි. ඇත්තටම එය බැටළු සම පොරවාගත් වෘකයෙකිි.

මේ නිසා වැදගත්ම කාරණය වන්නේ, කුමන පාලන තන්ත‍්‍රයක වුවත් රූපය නොව එහි ව්‍යුහය තේරුම් ගැනීමයි. සංයුක්තව කියනවානම් සැබෑ අභියෝගය වන්නේ මේ තිරශ්චීන පාලනතන්ත‍්‍රයේ කුරිරු අවයව තේරුම් ගැනීමයි. ඒ නපුරු විෂ දල නායකයාගේ ව්‍යාජ සැදැහැවත් මුහුනෙන් වසන් වී තිබේ. මෙය මෙම නායකයාට පමනක් උරුම වූ නපුරක් ද නොවේ. මෙය වූ කලී රාජ්‍ය පාලන ව්‍යුහයේ ද උරුමයකි. අවසානයේ ඒ රාජ්‍ය ව්‍යුහය වූ කලී අප ඇසුරු කරන සමාජයේම කොටසකි. ඔහු යොදා ගන්නේ අපට එරෙහිව අපමය. මෙම පාලනයට මහ ජනයා පක්ෂපාතී බව අපට පෙනෙන්නේ ඒනිසාය. සතුරා අපතුළම වසන නිසාය. බරපතල ප‍්‍රශ්ණයත්, විස`දා ගතයුතු ප‍්‍රශ්ණයත්, බැලූ බැල්මට නොපෙනෙන ව්‍යසනයත් එයය. සමාජය යහපත් කිරීමට සද් චේතනාව ඇති බුද්ධිමතෙකුගේ කාර්යය වන්නේ එම යථාර්ථය හෙලිදරව් කිරීමයි. එම`ගින් තමන් ද තම සමාජයද විපතින් ගලවා ගැනීම කළහැකි වන්නේ ඉන් පසුවයි.

Source :- http://wp.me/pI5Gy-46
 

laknews

Member
Nov 16, 2009
94
1
0
සරත් ෆොන්සේකා සම්බන්ධයෙන්ද වැදගත් වන්නේ එයමය. ඔහු හමුදා නායකයෙකු සිටීම නොව ඔහු අත ඇති වැඩ පිළිවෙල කුමක්ද, යන්නයි. එය යථාර්ථවාදී ද? එය සාධාරණ වූවක් ද? සාධාරණ වුවත් එය ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට බාධා ඇත් ද? එවැනි බාධා වෙතොත් ඒ බාධා ඉවත් කර ගැනීමට උපායන් තිබේද? මේ සියල්ල කුමන සංදර්භයක් තුළ සිදුවන්නේද? ආදී දේ වැදගත්ය. එහෙත් මෙම සාකච්ඡාවල ඒ ගැන කතා කරනු පෙනෙන්නට නැත. නීති තර්කත් ලෝක කුමන්ත‍්‍රණ ගැන පල් බොරුත් හැර වැදගත් දෙයක් එහි නැත. මේවායින් වන්නේ නියම සාකච්ඡාව හා සංවාදය පීලිපැනීමය.

(2) ඊළගට සොයා බැලිය යුත්තේ හමුදා නායකයෙකුට ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය අකැපද යන්නයි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ ආදර්ශය උපුටා ගන්නේ ප‍්‍රංශයෙනි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය පිහිටවූ බලවේලයේ නායකයා වූයේ සරත් ෆොන්සේකා වැනි එසේ මෙසේ අයෙක් නොව, ලොව රුදුරුම හමුදා නායකයෙකු වූ නැපෝලියන් බොනපාට් ය. ඉන් පසු ඩිගෝල් ය. එංගලන්තයේදී එය කළේ අති බිහිසුණු ක්‍රොම්වෙල් සෙනෙවියාය. ඉතින් හමුදා සේවයේ සිටීමම නුසුදුසු කමක් වන්නේ කෙසේද ? අනෙක් අතට ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය මුලූමනින්ම කාබාසිනියා කළ හිට්ලර් බලයට පත් වූයේ මහජන ඡන්දයෙන් ය. යන්තමින් නොව මහා ජන සන්නිපාතයකින්ය. ඇතැම් වමේ පක්ෂ බර්ලින් නගරයේ තාප්පවල හිට්ලර් සහෝදරයාට ඡන්දය දෙන්න කියා පොස්ටර් ඇලවූහ. රුසියාවේදී ජෝසෆ් ස්ටාලින් ද, වීනයේ දී මා ඕ සේතුං ද, කියුබාවේදී ෆිඩෙල් කස්ත්‍රෝද පාට රතු වුවත් මිලිටරි නායකයන් බව අමතක නොකළ යුතුය. ඔවුන් තම මිලිටරි කබාය කිසි දිනෙකත් ගැලවූයේ නැත. ඒ ඒ රටවල ජනසමාජ විදි අපමන දුක් කම්කටොලූ, ඔවුන් ගොදුරු වී සිටි පාලන ව්‍යුහයන්ගෙන් වෙන් කළ නොහැකිය. ඒවා පුද්ගල ප‍්‍රශ්ණම නොවේ. ඒ නිසා මෙහිදී සැලකිල්ලට ගත යුත්තේ රාජපක්ෂවාදී ක‍්‍රමය ත් ෆොන්සේකාවාදී ක‍්‍රමය ත් (එවන් ක‍්‍රමයක් ඇත්දැයි මම නොදනිමි.) යන දෙකම එකක් මද නැත්නම් වෙනස් ද යන්නයි. ඒ මිස රැවුලයි කොන්ඩයයි කලූපාටයි කියා හෝ ආ නේ, නියම කද කියා හෝ පංචස්කන්ධයට වැද වැටීම පලක් නැත.

(3) දූෂණය සම්බන්ධව කෙරෙන විවේචනයද පුදුමාකාරය. මේ දැන් සිටින්නේ කෙබ`දු ආකාරයක දූෂිත පාලනයක් යටතේ ද යන්න විවේචකයන්ගේ අවධානයට ලක්ව නැත. අනාගතයේ ඇතිවිය හැකියැයි සිතන දූෂිත ආණුඩුවක් නොව මේ දැන් මෙතැන තිබෙන දූෂිත පාලන තන්ත‍්‍රය රැුකගන්නේ මන්ද? කියා සිතිය යුතුය. රාජ්‍ය මූල්‍ය දූෂණය පමනක් වුවද සැලකිල්ලට ගන්නේනම්, බලයට එන්න පෙර, මේ පාලකයන් හා ඔවුන්ගේ මිතුරු කණ්ඩායම මොනතරම් අගහිගකම් වලින් පීඩිතව සිටියත්, දැන් මහා ප‍්‍රකෝටිපතියන් වූයේ කෙසේද යන්න අවධානයට ගත යුතුය. කෙනෙකු පොහොසත්වීම කෙරෙහි වමේ සම්ප‍්‍රදාය තුළින් උපන් වෛරය ඊර්ෂ්‍යාව කුළුගැන්වීමේ දේශපාලන පුරුද්දක් ලංකාවේ තිබේ. අප මෙවන් ප‍්‍රශ්ණවලදී කල්පනා කළ යුත්තේ එම දේශපාලන අගතියෙන් තොරවය. දේශපාලනඥයන් වූ පලියට තමන්ගේ ව්‍යාපාරයක් මගින් ධනවත් වීමේ වරදක් නැත. එය සම්මා කම්මන්ත ලෙස බුදු දහමේ පෙන්වා දෙති. වරද ඇත්තේ මහජන ධනය සොරකම් කිරීමයි. වත්මන් පාලනය වූකලී රාජ්‍ය දේපොල සොරකම් කරනවා පමණක් නොව කෑදර ලෙස නිදහස් පුරවැසියන්ගේ ව්‍යාපාර හා ධනය ද කොල්ලකෑමයි. මුගාබේ පවුල මෙන් ම මේ අයද ඒ සදහා ආයෝජනය කරන්නේ දේශපේ‍්‍රමය ලෙස වෙස් ගත් වර්ගවාදයයි. එය ජාතික අපරාධයකි. එවිට රට පිරිහෙයි. ධනය සමාජයේ පහලට ගලා යාම නවතියි. දුප්පත්කම වැඩිවෙයි. ව්‍යවසාය වර්ධනය ආර්ථික වෘද්ධිය ඇන හිටියි. රටේම ධනය හා ව්‍යවසායයන් එකම පවුලක් හා මිතුරු කැලක් වෙත රැුස්වීම එහි ඇති වරදයි. එය නිදහස් ආර්ථික ක‍්‍රමයක් නොවේ. එහි නියම නම චෞරතන්ත‍්‍රය නම් වේ. පාලකයන් ඍජුව හෝ වක‍්‍රව එවැනි පාලනයක් පවත්වාගෙන යාම, තම වැසියන් මරා කෑ රජෙකු ගැන කියැවෙන, චුල්ල සුතසෝම ජාතකය සිහියට ගෙන එයි.

Source :- http://wp.me/pI5Gy-46
 

laknews

Member
Nov 16, 2009
94
1
0
අනෙක් අතට මේ මිනිසුන් හදිසියේ ම ධනවත් වීම ප‍්‍රශ්ණයක් වන්නේ ඒ ධනය ලැබුණු ආකාරය පැහැදිලි නැති නිසාය. කෝටි ප‍්‍රකෝටි ගණන් ධනය, තම ව්‍යාපාරයකින් ලැබුවේ නම් ඒ ව්‍යාපාරවල ඉතිහාසය කුමක්ද? එතෙක් කල් ඒවාට බදු ගෙවා ඇත්ද? බදු නොගෙවා ඇත්නම් එය අපරාධයක් නොවන්නේද? මේ අතර පාර්ලිමේන්තුවට නොදන්වා හෝ සිය පාර්ලිමේන්තු කණ්ඩායම බලල් අතක් සේ යොදා ගනිමින් මූල්‍ය විෂමාචාරයන්්හි යෙදීමද මෙහි තවත් ලක්ෂණයකි. මෙම ලැයිස්තුව දිගු කළ හැකිය. නමුත් සැබෑ තත්ත්වය තේරුම් ගන්නට මෙය ප‍්‍රමාණවත්ය.

දූෂණය සම්බන්ධව වැදගත් කාරණය වන්නේ දූෂණයේ යාන්ත‍්‍රණය තේරුම් ගැනීමයි. පොදු ජනයාගේ ධනය ඔවුන්ගේ ඇස්වලට වසන් කොට දූෂණය කරන්නේ කෙසේද? දූෂිත යැයි කියා එන්ජී ඕ වලට චෝදනා කරද්දීම දේව හාස්කම් ඇතැයි කියන පූජනීය සිද්ධස්ථානවලට ද දූෂණයෙන් මිදෙන්නට නොහැකි වී ඇත්තේ මන්ද යන්න සොයා බැලිය යුතු නොවේද? ( බුදුන්ගේ පාද පහස ලද ශ‍්‍රී පාද අඩවියේද රත්නපුරයේ සමන් දේවාලයේද අයිතිය හිමි, රත්නපුරයේ නැදුන් විහාරය 1981 දී සිය වාර්ෂික ආදායම ලෙස මහා භාරකාර කාර්යාලයට වාර්තා කොට ඇත්තේ රු 30,000 කි.) ඒ නිසා මෙම ප‍්‍රශ්ණයට පිළිතුරක් සොයා ගත යුතුය. විනිවිද භාවය, යහ පාලනය යන වචන යථාර්ථයක් කරගත හැකි යාන්ත‍්‍රණයක් අවශ්‍යවන්නේ ඒ නිසාය. නමුත් 17 වන ආණඩුක‍්‍රම සංශෝ්්ධනය යටතේ කොමිෂන් සභා පත්කිරීමට අසමත් වීමෙන් මේ ආණ්ඩුව පෙන්වා ඇත්තේ දූෂණයෙන් මිදීමට තමන් තුළ ඇති අකැමැත්ත නොවේද?

මහින්ද රාජපක්ෂ කුමක් කරනු ඇත්ද යන්න ඔහු සිය භාවිතාවෙන් පෙන්වා ඇත. දූෂණය හා ඥාති සංග‍්‍රහය ගැන ඔහු වාර්තාවක් තබා ඇත. අලූත් ජනවරමක් ඉල්ලන්නේ තවත් යුද්ධයක් කිරීමට නොවේනම් අනෙක් අරමුන වන දූෂණය හා ඥාති සංග‍්‍රහය සරු කිරීමටය. තමන්ගේ ධනය සොරුන් විසින් පැහැර ගැනීම අනුමත කිරීම හෝ නොකිරීම ජනතාවගේ තීරණයකි. හො`දම හමුදා පාලකයා ට වඩා නරකම දූෂිත නායකයා යනු ගයන්නට හොද වැකියක් මිස භාවිතාවට නගන්නට හොද තීරණයක් නොවේ. සරත් ෆොන්සේකා අනාගතයේ කුමක් කරනු ඇත්දැයි කියා හදහන් බැලීමට වඩා කළ යුත්තේ ඔහු අත ඇති සංවර්ධන මාර්ග සිතියම පරීක්ෂා කිරීමය.

අවසාන වශයෙන් කිව යුත්තේ සිංගප්පූරු රාජ්‍ය, මලයාසියාව, උතුරු කොරියාව, දියුණු රාජ්‍යයන් බවට පත් වූයේ ඒකාධිපති පාලන තන්ත‍්‍ර නිසා නොවේ. එම රාජ්‍යයන් තමන්ගේ එටවල් දියුණු කිරීම සදහා විධිමත් නිර්මාණාත්මක සැලැසුම් ක‍්‍රියාත්මක කළ නිසාය. මියන්මාරය වැනි කාලකන්ණි ඒකාධිපති රාජ්‍යයන් දුසිම් ගණනක් ලොව පුරා ඇති බවත්, ඒවා පිරිහුණේ ඒකාධිපති පාලන තන්ත‍්‍ර නිසාම බවත් කිව යුතුය. ඒ නිසා ලංකාවට මහින්ද චින්තනය අවශ්‍යය නැත. වෙනත් ඒකාධිපති පාලනයක් ද අවශ්‍ය්‍ය නැත.

-ප‍්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ-

Source :- http://wp.me/pI5Gy-46
 

blacktarzan

Well-known member
  • May 9, 2009
    7,113
    736
    113
    අතරමග
    මෙහෙම කියවන්න ඕනනම් අපි පත්තර ගන්නවා
    මොකක්ද මේ කෙටියෙන් කියන්නකෝ...
    ඒක ත්‍රෙඩ් එකකට මෙච්චර කාලයක් දෙන්න බැහැ...
    ‍තව ගොඩක් තැන් තියෙනවා ගොඩවදින්න... :nerd:
     

    laknews

    Member
    Nov 16, 2009
    94
    1
    0
    මෙහෙම කියවන්න ඕනනම් අපි පත්තර ගන්නවා
    මොකක්ද මේ කෙටියෙන් කියන්නකෝ...
    ඒක ත්‍රෙඩ් එකකට මෙච්චර කාලයක් දෙන්න බැහැ...
    ‍තව ගොඩක් තැන් තියෙනවා ගොඩවදින්න... :nerd:

    SORRY brother :D
     

    JothiPerera

    Banned
    Nov 27, 2009
    316
    3
    0
    Mahinda!

    Because all politicians corrupt including SF who made millions on weapons deal.

    But if SF wins, Ranil will become the PM.