මේ ඔක්කොම බලා ඉන්නෙ වරදින තුරු අපට......
ලංකාවෙ වැඩිම ආදරවන්තයින් ගණනක් එකතු කරපු ස්ටේෂන් එක තමයි සරසවි උයන කියන්නෙ. දන්නවද ඊට නොදෙවැනි ප්රමාණයක්ම ආදරවන්තයො වෙන් වෙලත් තියෙනවා. මම දිමුතු. රැකියාව විදියට කළේ විරැකියාවට විරුද්ධව පෙළපාළි යන එක. අඩුම ගාණෙ මාසෙකට තුන්පාරක්වත් කඳුළු ගෑස් විලින් සංග්රහ ලැබෙනවා. එදා උඩරට මැණිකේ දුම්රියට නැගලා අපි මැදිරියෙන් මැදිරියට මගී ජනතාව දැනුවත් කළා රටේ දැවෙන ප්රශ්න ගැන. තරුණ අසහනය ගැන. එකපාරටම සරසවි උයන ස්ටේෂන් එකේදි කෝච්චිය ගැස්සිලා නතර වුණා. “කෙල්ලෙක් කෝච්ච්යට පැණලා..” හැමෝගෙම සවන් අසලින් ඒ වචන ටික පියඹනවත් එක්කම අපි රේල් පාරට පැනලා විපරං කළා. ඇත්තම තමයි, ලස්සන කෙල්ලෙක්. කාටත් නොපෙනෙන එයාගෙ අතේ ගුළි කරල තිබුණ ලියුම දේහය උස්සද්දි, රේල් පීලි අතරට වැටුණා. මේ තියෙන්නෙ ඒ ලියුමෙ අකුරුවල, ලේවල, කඳුළුවල තිබුණ කතාව.
ආදරය අහුලපු පරාක්රමට....
සමහර විට මේ අකුරුත් ඔයාට දැං හුරු නැතුව ඇති. අමතක නම් මම මුලින්ම මතක් කරන්නම්. මම දෝනි. අපි මුලින්ම මුණගැහුනෙ මේ ස්ටේෂන් එකේදි. ඔයා මට ආදරෙයි කිව්වෙ මේ ස්ටේෂන් එකේදි. ඔයා මාව දාලා ගියෙත්, මම අද මාව දාලා යන්නෙත් මේ ස්ටේෂන් එකේදි. මේ ලියුම බලල අඬන්න එපා. මොකද මම ඔයාටත් එක්ක ඇතිවෙන්න උදේ, රෑ ඇඬුවා.
මුලින්ම ඔයාව දැක්කෙ මම. මම ඔයාගෙ දිහා බලාගෙන ඉන්නව දැකපු නිසයි ඔයා මගේ දිහා උනන්දුවෙන් බැලුවෙ. මම හිතුවෙ ඔයා අපේ එකේ අයියා කෙනෙක් කියලා. ඒත් එක දවසයි දකින්න ලැබුණෙ. මම බැරිම තැන පැය බාගයක් විතර වේලාසනින් ස්ටේෂන් එකට ඇවිත් පැයක් විතර පරක්කු වෙලත් ගෙදර ගියා. බෝඩිමෙන් මොන තරම් දේවල් කිව්වත් මට ඒ කිසි දෙයක් ඇහුණෙ නෑ. අඩුම ගාණෙ ඔයාගෙ යාළුවෙක්වත් හිටියා නම් කතා කරනවා. මට තේරුණේ නෑ ඇයි මේ කියලා. සමහර විට ඔයාට හිතෙනවා ඇති මම මහ නරක කෙල්ලෙක් කියලා. විශ්වාස කරන්න මම කවමදාකවත් මේ විදියට කෙනෙක් ගැන හැඟීමක් පහළ වෙලා නෑ. ආයෙත් එක පාරක් හරි ඔයාව මුණගැහුණොත් මේ හැමදේම ඔයාට කියනවා කියලා හිතාගත්තා.
සති තුනකට පස්සෙ මම කොහොම හරි ඔයාව ආපහු හොයාගත්තා. ඒ ඇස් මාත් එක්ක හිනාවුණා. එදා සරසවි උයන ස්ටේෂන් එකක් නෙමෙයි මල් වත්තක් වගේ ලස්සනට මං දැක්කෙ. ඒත් ආදරේදි කෙල්ල ඉස්සර වෙන්න හොඳ නැතිලු. මමත් හැම දේම හිතේ තද කරගෙන හිටියා. ඔයා ආදරෙයි කියනකල්. අපි දැන් යාළුවො නිදා උදේ දවල් රෑ නැතුව කතා කරනවා. මට නං තවත් මේ දේවල් හංගගෙන ඉන්න බෑ. ඔයා කියපු පවුලෙ විස්තර ඇහුවාම මට හිතුණෙ ඔයාට මොන තරම් මානසික ශක්තියක්ද තියෙන්නෙ කියලා ඒ දේවල් දරාගෙන ඉන්න. මම මටත් පුළුවන් තරමින් ඒ දේවල් වලට උදවු වෙනවා කියලා හිතාගත්තා. කෝ ඉතිං මම බලාගෙන ඉන්නවා.. ඔයා මට තාම ආදරෙයි කිව්වෙ නෑනෙ. බැරිම තැන මම මගේ ආදරේ ඔයාට කියනවා කියලා හිතාගත්තා.
දැන් මට ජීවිතේ හැම මොහොතක්ම ඔයා. උදේ වෙන්නෙත්, රෑ වෙන්නෙත් ඔයා නිසා. මගේ යාළුවො කියනව මම දැනං වෙනදටත් වඩා ලසස්නලු. වෙලාව ගතවෙනව දැනෙන්නෙත් නෑ. මට හරි ආසයි ඔයාගෙ අම්මල තාත්තල බලන්න. ඔයා නං අපේ ගෙදර හැමෝවම දැන් හොඳට දන්නවනේ. හැම යාළුවෙක්ම කියන්නෙ ඔයාගෙ පෙනුම හින්දි නළුවෙක්ගෙ වගේලු. එතකොට මමද ඔයාගෙ නිළිය. නියමයිනේ... සමහර කෙල්ලො මට ඉරිසියා කරනව කියලා මම දන්නව. කොහොම හරි ඔයාගෙ ශෙක්ෂන් එකටම මට එන්න ලැබුණ නං ලොකු සතුටක්. දවස තිස්සෙම ඔයා දිහා බල බල හිනා වෙවී ඔයා එක්කම වැඩ කරන්න පුළුවන්නං මේ ලෝකෙ මොන තරම් බාධක ආවත් අපිව වෙන් කරන්න බැරි තරමට අපි ළංවෙලා. ජීවිතේ විඳිනවා කියන්නෙ මේකට වෙන්න ඇති. අනේ මට හිතෙන හැමදේම කියන්න ලියන්න මේ ලෝකෙ තියෙන හැම භාෂාවකම අකුරු එකතු කළත් මඳි.
මම හැම දෙයක් ගැනම ඕනවට වඩා බලාපොරොත්තු තියාගන්නව කියලා පුංචි කාලෙ ඉඳලා අම්මා බනිනව. මෙතැනදි වුණෙත් ඒකම තමයි. ඔයා කියන හැමදේම මට මේ වෙලාවෙ ඉටු කරන්න බෑ. ආදරේ කියන්නෙ මේ දේවල් වලට නෙමෙයි. සල්ලි හම්බ කරලා කසාඳ බඳිනවානං මේ දේවල් හිතන්න තිබුණෙ ඊට පස්සෙ. මම අම්මා කෙනෙක් වෙන්න යනවා කිව්වාම මම හිතුවෙ ඔයා ගොඩක් සතුටු වෙයි කියලා. “අපි හෙටම කසාඳ බඳිමු..” කියයි කියල හිතාගෙන මම ඔයාව මුණගැහෙන්න ආවෙ. ඒත් ඔයා මේ කියන පවුකාර දේවල් කරන්න මට බෑ. එදා ඉඳලා අදට මාස දෙකක් ඔයා කොහේ ඉන්නවද කියලා කවුරුවත් දන්නෙ නෑ.
- සුපුන් චමීර රත්නායක -
ආදරය අහුලපු පරාක්රමට....
සමහර විට මේ අකුරුත් ඔයාට දැං හුරු නැතුව ඇති. අමතක නම් මම මුලින්ම මතක් කරන්නම්. මම දෝනි. අපි මුලින්ම මුණගැහුනෙ මේ ස්ටේෂන් එකේදි. ඔයා මට ආදරෙයි කිව්වෙ මේ ස්ටේෂන් එකේදි. ඔයා මාව දාලා ගියෙත්, මම අද මාව දාලා යන්නෙත් මේ ස්ටේෂන් එකේදි. මේ ලියුම බලල අඬන්න එපා. මොකද මම ඔයාටත් එක්ක ඇතිවෙන්න උදේ, රෑ ඇඬුවා.
හමුවෙන්නට සමුගන්නට ඇවිත් යන එන..
දුම්රියපොළ පෙම්වතුන්ගෙ සරසවි උයන..
අවුරුද්දෙම තුරුලිය ගොමු මලින් සැරසුණ..
අපි දෙන්නා එනතුරු මඟ බලයි හැම දින..
මලක නැවුම් සුවඳ පිරුණ සොඳුරු මඳ නල..
ඔබ ගැන තොරතුරු විමසයි මඟදි හමුවෙන..
සඳ ඇවිදින් ගියා වගේ කිසිත් නොකියම..
ඔබ සැඟවී ගිහින් මගේ හිතත් අරගෙන..
දුම්රියපොළ පෙම්වතුන්ගෙ සරසවි උයන..
අවුරුද්දෙම තුරුලිය ගොමු මලින් සැරසුණ..
අපි දෙන්නා එනතුරු මඟ බලයි හැම දින..
මලක නැවුම් සුවඳ පිරුණ සොඳුරු මඳ නල..
ඔබ ගැන තොරතුරු විමසයි මඟදි හමුවෙන..
සඳ ඇවිදින් ගියා වගේ කිසිත් නොකියම..
ඔබ සැඟවී ගිහින් මගේ හිතත් අරගෙන..
මුලින්ම ඔයාව දැක්කෙ මම. මම ඔයාගෙ දිහා බලාගෙන ඉන්නව දැකපු නිසයි ඔයා මගේ දිහා උනන්දුවෙන් බැලුවෙ. මම හිතුවෙ ඔයා අපේ එකේ අයියා කෙනෙක් කියලා. ඒත් එක දවසයි දකින්න ලැබුණෙ. මම බැරිම තැන පැය බාගයක් විතර වේලාසනින් ස්ටේෂන් එකට ඇවිත් පැයක් විතර පරක්කු වෙලත් ගෙදර ගියා. බෝඩිමෙන් මොන තරම් දේවල් කිව්වත් මට ඒ කිසි දෙයක් ඇහුණෙ නෑ. අඩුම ගාණෙ ඔයාගෙ යාළුවෙක්වත් හිටියා නම් කතා කරනවා. මට තේරුණේ නෑ ඇයි මේ කියලා. සමහර විට ඔයාට හිතෙනවා ඇති මම මහ නරක කෙල්ලෙක් කියලා. විශ්වාස කරන්න මම කවමදාකවත් මේ විදියට කෙනෙක් ගැන හැඟීමක් පහළ වෙලා නෑ. ආයෙත් එක පාරක් හරි ඔයාව මුණගැහුණොත් මේ හැමදේම ඔයාට කියනවා කියලා හිතාගත්තා.
තව එක සැරයක් - ඔබ හමුවන්නට ඇත්නම්..
නොසඟවා පවසන්නම් - ඔබට ආදරෙයි මං..
නැහැ ඉවසිල්ලක් - සිත ඔබ විමසනවා දැන්..
කුමක් කරන්නද මං - ඔබට ආදරෙයි මං..
විලේ නෙළුම් මල් කොපමණ පිපුණත්..
එක මලකට පෙම් කරමි සිතින්..
නෙළන්න ආසයි දෝතින් ඒ මල..
මගේම වන්නට හැමදාමත්..
නොසඟවා පවසන්නම් - ඔබට ආදරෙයි මං..
නැහැ ඉවසිල්ලක් - සිත ඔබ විමසනවා දැන්..
කුමක් කරන්නද මං - ඔබට ආදරෙයි මං..
විලේ නෙළුම් මල් කොපමණ පිපුණත්..
එක මලකට පෙම් කරමි සිතින්..
නෙළන්න ආසයි දෝතින් ඒ මල..
මගේම වන්නට හැමදාමත්..
සති තුනකට පස්සෙ මම කොහොම හරි ඔයාව ආපහු හොයාගත්තා. ඒ ඇස් මාත් එක්ක හිනාවුණා. එදා සරසවි උයන ස්ටේෂන් එකක් නෙමෙයි මල් වත්තක් වගේ ලස්සනට මං දැක්කෙ. ඒත් ආදරේදි කෙල්ල ඉස්සර වෙන්න හොඳ නැතිලු. මමත් හැම දේම හිතේ තද කරගෙන හිටියා. ඔයා ආදරෙයි කියනකල්. අපි දැන් යාළුවො නිදා උදේ දවල් රෑ නැතුව කතා කරනවා. මට නං තවත් මේ දේවල් හංගගෙන ඉන්න බෑ. ඔයා කියපු පවුලෙ විස්තර ඇහුවාම මට හිතුණෙ ඔයාට මොන තරම් මානසික ශක්තියක්ද තියෙන්නෙ කියලා ඒ දේවල් දරාගෙන ඉන්න. මම මටත් පුළුවන් තරමින් ඒ දේවල් වලට උදවු වෙනවා කියලා හිතාගත්තා. කෝ ඉතිං මම බලාගෙන ඉන්නවා.. ඔයා මට තාම ආදරෙයි කිව්වෙ නෑනෙ. බැරිම තැන මම මගේ ආදරේ ඔයාට කියනවා කියලා හිතාගත්තා.
හදවත පාරන සොඳුරු හැඟුම්..
හිර කරගෙන හිටියා ඇති නැද්..
සවනට ළං වී ආදරයෙන්..
කියන්න කාලද දැං ඇවිදින්..
ඇසට ඇස තියා බලාන ඉන්න..
ළැමෙහි හොවා හිස සුවෙන් නිදන්න..
ඉමක් නැතුව මල් හාදු පුදන්න..
හිනාවෙලා මගෙ පෙම පිළිගන්න..
හිර කරගෙන හිටියා ඇති නැද්..
සවනට ළං වී ආදරයෙන්..
කියන්න කාලද දැං ඇවිදින්..
ඇසට ඇස තියා බලාන ඉන්න..
ළැමෙහි හොවා හිස සුවෙන් නිදන්න..
ඉමක් නැතුව මල් හාදු පුදන්න..
හිනාවෙලා මගෙ පෙම පිළිගන්න..
දැන් මට ජීවිතේ හැම මොහොතක්ම ඔයා. උදේ වෙන්නෙත්, රෑ වෙන්නෙත් ඔයා නිසා. මගේ යාළුවො කියනව මම දැනං වෙනදටත් වඩා ලසස්නලු. වෙලාව ගතවෙනව දැනෙන්නෙත් නෑ. මට හරි ආසයි ඔයාගෙ අම්මල තාත්තල බලන්න. ඔයා නං අපේ ගෙදර හැමෝවම දැන් හොඳට දන්නවනේ. හැම යාළුවෙක්ම කියන්නෙ ඔයාගෙ පෙනුම හින්දි නළුවෙක්ගෙ වගේලු. එතකොට මමද ඔයාගෙ නිළිය. නියමයිනේ... සමහර කෙල්ලො මට ඉරිසියා කරනව කියලා මම දන්නව. කොහොම හරි ඔයාගෙ ශෙක්ෂන් එකටම මට එන්න ලැබුණ නං ලොකු සතුටක්. දවස තිස්සෙම ඔයා දිහා බල බල හිනා වෙවී ඔයා එක්කම වැඩ කරන්න පුළුවන්නං මේ ලෝකෙ මොන තරම් බාධක ආවත් අපිව වෙන් කරන්න බැරි තරමට අපි ළංවෙලා. ජීවිතේ විඳිනවා කියන්නෙ මේකට වෙන්න ඇති. අනේ මට හිතෙන හැමදේම කියන්න ලියන්න මේ ලෝකෙ තියෙන හැම භාෂාවකම අකුරු එකතු කළත් මඳි.
සුපෙම් සුවඳක් අරන් - ඇවිත් සුළඟක් ලෙසින්..
සදා රැඳෙනූ සිතේ - ඔබයි මගෙ ජීවිතේ..
හිනා අහුරක් අරන් - නැවුම් සුවඳක් ලෙසින්..
සදා රැඳෙනූ සිතේ - ඔබයි මගෙ ජීවිතේ..
පහන් තරුවක් වෙලා - ඔබේ ලෝකය පුරා..
හඳින්නම් සෑමදා - ළඟින් මියෙනා තුරා..
ඔබේ සෙවණට වෙලා - දෙපා මුල දැවටිලා..
රැඳී ඉන්නම් සඳා - හදින් සෙනෙහස පුදා..
සදා රැඳෙනූ සිතේ - ඔබයි මගෙ ජීවිතේ..
හිනා අහුරක් අරන් - නැවුම් සුවඳක් ලෙසින්..
සදා රැඳෙනූ සිතේ - ඔබයි මගෙ ජීවිතේ..
පහන් තරුවක් වෙලා - ඔබේ ලෝකය පුරා..
හඳින්නම් සෑමදා - ළඟින් මියෙනා තුරා..
ඔබේ සෙවණට වෙලා - දෙපා මුල දැවටිලා..
රැඳී ඉන්නම් සඳා - හදින් සෙනෙහස පුදා..
මම හැම දෙයක් ගැනම ඕනවට වඩා බලාපොරොත්තු තියාගන්නව කියලා පුංචි කාලෙ ඉඳලා අම්මා බනිනව. මෙතැනදි වුණෙත් ඒකම තමයි. ඔයා කියන හැමදේම මට මේ වෙලාවෙ ඉටු කරන්න බෑ. ආදරේ කියන්නෙ මේ දේවල් වලට නෙමෙයි. සල්ලි හම්බ කරලා කසාඳ බඳිනවානං මේ දේවල් හිතන්න තිබුණෙ ඊට පස්සෙ. මම අම්මා කෙනෙක් වෙන්න යනවා කිව්වාම මම හිතුවෙ ඔයා ගොඩක් සතුටු වෙයි කියලා. “අපි හෙටම කසාඳ බඳිමු..” කියයි කියල හිතාගෙන මම ඔයාව මුණගැහෙන්න ආවෙ. ඒත් ඔයා මේ කියන පවුකාර දේවල් කරන්න මට බෑ. එදා ඉඳලා අදට මාස දෙකක් ඔයා කොහේ ඉන්නවද කියලා කවුරුවත් දන්නෙ නෑ.
ඔයා නිසා හඬලා..
මගේ ඇසුත් රිඳනා..
තරහ වෙලා හැර ගියදා..
වේදනා දැනුණේ..
පාළුවේ උන්නේ..
සිහිකරලා ඔබ ගැන මා හඬලා..
තව මට නෑ සැනසිල්ලක් ලැබීලා..
පෙම බිඳලා ඔබ ගියදා ඉඳලා..
තනිවීලා ඉන්නේ සැමදා..
ඉන්නේ සැමදා..
මගේ ඇසුත් රිඳනා..
තරහ වෙලා හැර ගියදා..
වේදනා දැනුණේ..
පාළුවේ උන්නේ..
සිහිකරලා ඔබ ගැන මා හඬලා..
තව මට නෑ සැනසිල්ලක් ලැබීලා..
පෙම බිඳලා ඔබ ගියදා ඉඳලා..
තනිවීලා ඉන්නේ සැමදා..
ඉන්නේ සැමදා..
- සුපුන් චමීර රත්නායක -
