දෑස පියාගත් කල මට මැවෙන්නෙ ඔබෙ රුව
ඈත කදුකරෙන් එන නල ගෙනෙන්නෙ ඔබෙ හඩ..//
කුමාරියේ...අමතක නොවේ....ලස්සන රුවේ...
සිත සැනසුවේ.....//
අතින් අත වෙලී වෙරළේ තනිවුනු මොහොතේ
ඈත නිම් වලල්ලේ නෙත් රැදවුනු මොහොතේ...//
සිත කැළඹුනේ - ඇයි නොම දැනේ...
කී දෙයක්ද අරුමයක් ද මට සිතාගන්න නොදී..
දෑස පියාගත් කල..
රළින් රළ හැපී පෙනකැටි විසිරෙනු දැකලා
නිම් නොවූ සිතේ සතුටින් හසරැල් පිපිලා...//
මතකය මගේ - අවදි වුනේ..
ඒ එදාය මේ මෙදාය මට සිතාගන්න නොදී...
දෑස පියාගත් කල...