හෙමින් සැරේ පියා විදා //
සුමුදු සයනේ සිනිදු ඇතිරිල්ලෙන්
පලා ඇවිත් සිතුම් සියොතුන්
සුමුදු සයනේ සිනිදු ඇතිරිල්ලෙන්
අසම්මත ප්රෙමයක අලහාදය මොනවට පෙන්වන ගිත රචනයකි. සුමුසු සයනයක සිනිදු ඇතිරිල්ලෙන් පලා එන මේ සිතුම් කුරුල්ලන් පෙන්වන්නේ රාගයෙන් ලබන, ලැබෙන අලහාදයේ සීමා මායිම් නොපෙනෙන බවය.
මලක් නම් එය මලක් උව මැන
සිනිදු සුකුමල....රුවෙන් සරසන
විලක් නම් එය විලක් උව මැන
නීල ඉදුවර......දියෙන් උපදින
කාන්තාවක ගේ සුකුමාර සිරුරේ ඇති ලාලිත්ය ඉතාමත් රාග නිශ්රිත වර්ණනාවක් සේ ගෙන එන මේ පද පෙළ බලන්න. ගැහැණිය මලකි. එය මලක් ම විය යුතුය. සිනිදු විය යුතුය. රැවෙන් සපිරුනු එකක් විය යුතුය. ගැහැණිය විලකි. නීල දියෙන් උපදින, නෙලුම් මල් පිපිණු, දුටුවන් මන බදින එකකි. මලකින් සුවද ලබනවා සේ මැ, විලක ජලයෙන් සිසිල ලබනවා සේම පුරුෂයා මේ ගැහැනිය ගේ ලාලිතයවත් සිරුරේ ආශ්වාදය විද ගනී.
නැවුම් වත්සුනු රොනින් මත්වී
සිහින නිම්නය...සුපුෂ්පිත වෙයි
සිනු හඩකින් මහද අමතයි
මුදා හැරදා...කවුලු සිරියහනේ
ගැහැනියක ගේ සිරුරින් හමන වත්සුනු සුවද සමහර පිරිමින් ගේ රාගාන්විත හැගිම් උද්දිපනය කරන්නකි. එම වත්සුනු සුවදම ඔහු ගේ සිහිනය අවදි කරයි. ඒ සිහිනය නම් ඇය හා යහන්ගත විමය. එම වත්සුනු සුවද ම ඔහුට සිනු හඩකින් අමතයි.ඒ ආමන්ත්රනය අතිශය ප්රේමාන්විත, රාගික එකකි. ඒ හඩ ඔහුට අමතන්නේ ඔහු පතන දේ සමගය, ඇගේ සිරි යහනේ කවුලු හැරපියමිනි.
භාෂාව කෙතරම් මටසිලිටි ලෙස රාගාන්විත ප්රේමයක මහිමය සේම, ලිංගික එක්විමක ඇති අලහාදය පෙන්විමට යොදා ගත හැකිද යන්නට හොදම උදාහරණයක් ලෙස මේ ගිතය හුවා දක්වනු රිසියෙමි. දැන් රචකයෝ මෙතරම් බුහුටි ලෙස බස හැසිරනොවීම, අහෝ අපේ සවන් කල කවර කර්මයක් පඩිසන් දීමක් දැයි වරක පශ්චත්තාපයක් ද මෙම ගිතය අසන ම සිත තුල ජනිත වේ. ආචාරිය ප්රේමසිරි කේමදාසයන් මේ ගිතයට යොදන සංගීතය සහ ආචාර්ය සුනිලා අබේසේකර ගේ උච්ච හඩ මේ ගීයට ගෙන එන ආලෝකය මෙය හෙල ගීත සාහිත්ය තුළ සදා දිලෙන එකක් බවට පත්කරයි
දන්නවා ඇති නේ මේකේ මියුසික් කරලා තියෙන්නේ ප්රේමසිරි කේමදාස ශූරින් 
