කරදිය ගැඹරේ තුන්යම ගෙවුණේ
නුඹගේ දෑතට දිරිය වඩන්නයි
සුහුඹුල් අත්පා යදඬු කරන්නයි
කිරිකැටි පුතුනේ...
අව්වට වැගිරෙන දාඩිය වැස්සේ
කළුගල් තලලා මහ මං තැනුවේ
නිවහල් ලොවකට නුඹට වඩින්නයි
කිරිකැටි පුතුනේ...
කරදිය ගැඹරේ...
දුම් රොටු අතරේ කම්හල් ඇතුළේ
දැතිරෝදෙට ගත ජීවය දුන්නේ...
නව මිනිසකු නව ලොවට පුදන්නයි
කිරිකැටි පුතුනේ...
කරදිය ගැඹරේ...
පද : ප්රේමකුමාර ජයවර්ධන
සංගිතය : රෝහණ විරසිංහ


