ඇඩෙනවා.......
ලංකාවට අකුලන සරුංගල් ආපුම දවස්වල මට ඕකම හිතුනා. දැන් පොඩි උන් වෙසක් එකට අටපට්ටමක්වත් හදන්න දන්නේ නෑ. සරුංගලයක් බදින්න දන්නේ නෑ. කුරුම්බැට්ටි මැශින්, රබර් ඇට කරත්ත, පොල් කොල බබර, පැපොල් පිති නලා,පොල් කොල නලා, ගිරිතිල්ල ඇට දාන බට තුවක්කූ ගැන කියල දුක වැඩි කරගන්න ඕන නෑ. කොටින්ම මුන් කඩදහියක් නවල කපුටෙක් හදාගන්න දන්නේ නෑ. කොලයක් නවල කඩදහි බෝට්ටුවක් හදන්න දන්නෙ නෑ. අපි ඒ කාලෙ බෝට්ටු කොච්චර හැදුවද? එක එක ඩිසයින්, වහලත් තිබ්බ සමහර ඒවට. කියල වැඩක් නෑ ලමා පරපුරට වෙලා තියෙන දේනම්.
ඉතින් මේ වටිනා ලමා කාලය ලමයෙක් විදියට ගත නොකරපු කෙනෙක්ගෙන් පරිණත වැඩිහිටියෙක් බලාපොරොත්තු වෙන්න බෑ. අනිවාර්යයෙන්ම මනුස්සකමක් දන්නෙ නැති, මිනිස්සුත් එක්ක ඉන්න දන්නෙ නැති, ගුණධර්ම සාරධර්ම නොඅදුනන, වැඩිහිටියෙක්ට ගරු නොකරන, තමන් තරම් පොරක් නෑ කියන මානෙන් ඉදිමිච්ච හරකෙක් තමයි බිහි වෙන්නේ.
මම කියන්නෙ නෑ හැම එකාම අටපට්ටම් හදන්න ඕන, බෝට්ටු හදන්න ඕන කියල. අම්මලා,තාත්තලා, සහෝදරයො, නෑදෑයෝ එක්ක එකතුවෙලා එයාලත් එක්ක වෙසක් කූඩුවක් සරුංගලයක් හදනකොට, විහිලුවෙන් තහලුවෙන් ඒ දේවල් ඉගෙනගන්නකොට ඇතිවෙන බැදීම, ගෞරවය කියල නිම කරන්න බෑ. එයාලට වචනයක් කියන්න කලින් ඒ බැදීම් ඉස්මතු වෙනවා, පොඩි කාලෙ අපිත් එක්ක එයාල හිටපු හැටි මතක් වෙනවා. අන්න ඒව තමයි වැඩිදෙනා නොදකින, නමුත් ඉතාම වැදගත් බැදීම් වෙන්නේ සමාජයට. දරුවෙක් පරිසරයට හා සමාජයට හුරු වෙන්න ඕන හැගීම් දැනීම් එක්ක.
ඉතින් එහෙම නැති උනාම උන්ට අම්ම තාත්ත කියන්නෙ sponsor කෙනෙක් විතරයි. ඊට එහා ගිය බැදීමක් නෑ. සහෝදරත්වයක් නොහදුනන, අම්ම තාත්තා නොඅදුනනන උන් බිහි වෙනව. ඉතින් රටේ අපරාධ වැඩි වෙනවා, මහලු මඩම් වැඩි වෙනවා කියල වැඩක් නෑ. මේව වැඩිහිටියො තේරුම් ගන්න ඕන.
tire pedda 7 wasara wenakan 
