අහවල් එකෙක් ඇවිදින් කවි ....... බදින්නේ
මේකා මගේ ඇද කුදමයි ........ හොයන්නේ
දෙකකට තුනක් දැන් කෙල්ලන් ... සිටින්නේ
ඇයි බොට මගේ පුක විතරක් ...... පෙන්නේ
කොල්ලන් ගැනම සිහිනෙන් සිත සිත ... ඉන්න
කාටත් දැනෙනෙවා මූ හට ඇති ......... ගින්න
උබ කොලු කාරයෙක් යයි අනෙ අද ... ඔන්න
දැක්කේ පසුයි බළලා මල්ලෙන් ....... පැන්න
කිරියේ ලිව්වාට මම කවි ගල .......... පාලාකවදා හැදෙයිදෝ එක් දරු පියෙක් ලෙසේ
තහනම් ගෙඩිම හොයන්නේ මු ඇයිද ගසේ
රෙද්දක් ඇදන් යන්නේ මහ පාරේ කෙසේ
අම්මප ගිහින් නෑනේ මුගේ මදන විසේ
මම යන නිසයි බස් එකේ සඳ........................බැබලෙන්නේ
ලස්සන නිසයි කෙල්ලන් මට.......................හිනැහෙන්නේ
මව් පියෝ උනත් දුව දෙන්නට......................පොරකන්නේ
ඇති ඉරිසියාවට උබ ඔය..................................දගලන්නේ
පෙර කල සිටයි මූ සුපතල ජැක් .......... වලට
තුන හතරක් කරත් උබ නැහැ සැප....................................දෙන්නේ
එකයි උන් හවස අපේ ගෙදරට...........................................එන්නේ
දත් තිස් දෙක මටත් තලන්න හිත.....................................දෙන්නේ
කරුමෙට එක දතක් නෑ නොවැ බොගෙ............................ලෝම්බේ
බල්ලන් කොතෙක් උඩ පැන්නත් ...කෑගහලා
කවදා හැදෙයිදෝ එක් දරු පියෙක් ලෙසේ
තහනම් ගෙඩිම හොයන්නේ මු ඇයිද ගසේ
රෙද්දක් ඇදන් යන්නේ මහ පාරේ කෙසේ
අම්මප ගිහින් නෑනේ මුගේ මදන විසේ
දැන් දැන් උබේ කවියත් ඇත පොඩි..............වීලා
කවියේ දිගත් ශිෂ්නයටම සම.......................වීලා
වචන වල පනත් නැහැ වගේ කැඳ................බීලා
ලගදීම වලට යයි අපිටත් සමු .....................දීලා
මුන් හැම දෙනා අවොත් අද....... හැමිනෙන්න
