පෙරේදා මළ ගෙයක් වෙලා කුලියාපිටියේ ගියා. මගේ කාර් එකේ නෙමෙයි. අයියා කෙනෙක්ගේ වාහනේ. ඌ නුවර ගිහින් බීලා බීලා ඇවිත් තිබුනේ. මමයි ඩ්රයිව් කරගෙන ගියේ. අම්මයි තාත්තයි ඩ්හෙන්නත් උන්න වාහනේ. කොළඹ ඉඳන් ගියා. කිසි අවුලක් උන්නෑ. ආයේ කොළඹට ආවා. රෑ 11.30ට විතර ඇති. වැල්ලවත්තට ගිහින් කොත්තුවකුත් කාලා කිරුළපන හන්දියෙන් ස්ටැෆර්ඩ් පාරට හැරෙව්වා, එතන ඉඳන් මීටර් 500ක් වත් නෑ ගේ ගාවට. හරවනකොටම මාමලා දෙන්නෙක් අත දැම්මා. ඔය වෙලාවට නවත්තන්නේ බීලද බලන්න නේ. මාත් පකීර් වගේ සිග්නල් එක දාලා ඌව පහු නොකර ඌගේ ඉස්සරහම නැවැත්තුවා. ඇතුලේ ලයිට් එකත් දැම්මා. මගේ ලයිසන් එක දුන්න. දීලා අයියාගෙන් ඉල්ලුවා ආදායම් බලපත්තරේයි ඉන්සුවරන්ස් එකයි දීපං කියලා. අරූ වෙරි මරගාතේ කැබී එක අදිනවා අදිනවා බඩු නෑ. කොහොම හරි විනාඩි 3ක් විතර පෙරලල පෙරලලා ඉන්සුවරන්ස් කාර්ඩ් එක දුන්නා. ආයේ ඇදලා ආදායම් බලපත්තරෙත් දුන්නා. මම දැන් ඉන්නවා ලොක්කා වගේ. බැහැලා එන්න මහත්තයෝ එලියට කීවා. මාත් බැහැලා ගියා. අරූගේ ආදායම් බලපත්තරේ කල් පැනලා කියාංකෝ. දඩේ ලියං ආවා. අද උදේ තාත්තට ගෙවන්න සල්ලි දීලා ආවේ..
අඩෝ මාමියෝ උබ ඒ කිට්ටුව ද
මාව නවත්ත ගනින්කෝ




, he may be still waiting for me.


