කතා නම් ගොඩක් තියෙනවා.මට මතකයි මම මුලින්ම මේකට එන්ටර් වෙච්ච දවස.එතකොට මම දහය වසරේ.ඉස්කෝලෙම අමතර පන්ති තිබුන නිසා, මම ගෙදර යන්නේ කොහොමත් හතරට විතර.මේ කියන දවසේ බස් ස්ට්රයික් එකක් හරි මොකක් හරි තිබ්බ.ලංගම විතරයි වැඩ කලේ.මමත් බස් හෝල්ට් එකට වෙලා ඉන්නවා ඉන්නවා, බස් නෑ.ලංගම බස් ආවත් ඒවයේ යන්න බෑ කට කපලා සෙනග.හවස් වෙලා උනත් ටිකක් අවුවත් තිබ්බ.හිටගෙනම හිටපු නිසයි, දවල්ට කාලත් නැති නිසයි, පොඩි කලන්තයක් වගේ ආවා.එතන තිබුනා රට කජු විකුනන කරත්තයක්.පස්සේ ඒකෙන් රට කජු ටිකක් අරන් කාලා, ඒ අන්කල්ගෙන්ම වතුර ටිකකුත් ඉල්ලන් බිව්වා.ඊට පස්සේ නම් කොල්ලා ෆිට්.ටික වෙලාවකින් ආපු ලංගමේ එල්ලුනා.ඒකේ නම් එච්චරටම සෙනග හිටියේ නෑ, ටිකක් ඇතුලට යන්න පුලුවන් උනා.මම පොඩ්ඩක් වට පිට ඇහැ දාලා බැලුවා, කවුරු හරි බහින්න එහෙම ඉන්නවද කියලා.එහෙම බලද්දි මම දැක්කා, ඇන්ටි කෙනෙක් නෝනා වාට්ටුව හරියෙන් නැගිටින්න හදනවා.මමත් එතෙන්ට කිට්ටු උනා, ඒත් කරුමෙට, පොඩි එකෙක් ඒ සීට් එකේ වාඩි උනා.මම එහෙම්ම නැවතිලා අයිනකට උනා.පැත්තෙන් හිටියේ අක්කා කෙනෙක්.වැඩිය ලස්සනකුත් නෑ, නොර්මල් සායකුයි හැට්ටේකුයි ඇඳන් හිටියේ.ඒ වෙලාවේ තමයි මට ඉස්සෙල්ලම ජැකක් ගැන අදහසක් ආවේ.මම ඒ අක්කගේ පිටිපස්සට හේත්තුව දැම්මා.පලවෙනි වතාව නිසා ඕවා පුරුදුත් නෑනේ.පපුවත් ගැහෙනවා අම්බානට.මට නැගලා තිබුනෙත් නෑ.ඒත් ටික වෙලාවක් තියන් ඉද්දි පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ මල්ලි නැගිටලා ආවා.ටික ටික පොල්ල ඒ අක්කගේ තට්ටම් වලට තද වෙද්දි, අමුතුම ෆීලින්ග් එකක් ආවේ.අනන්ත ජැක් ගැහුවත්, තාම ඒ ඇත් දැකීම මතකයි මට.ඒත් ඒ අක්කා වැඩිය ගනන් ගත්තේ නෑ.එක්කෝ ඉස්කෝලේ යන පොඩි එකෙක්නෙ කියලා නිකන් ඉන්න ඇති.නැත්නම් මම එච්චර දැනෙන්න දෙයක් කරන්න නැතුව ඇති.ෆ්රස්ට් ටයිම්නේ.ටික වෙලාවකින් ඒ අක්කා බැහැලා ගියා.
එතන හෝල්ට් එකෙන් ඉතින් අම්බානෙට කට්ටිය පිරුනා.සෑහෙන වෙලාවකින් ආපු බස් එකනෙ.මමත් ටිකක් ඉස්සරහට ගියා.ගිය නෙමෙයි, සෙනගත් එක්ක යැවුනා.ඔන්න එතන ඉඳලා තමයි මගේ පළවෙනි ජැකක් ගැහුවා කියලා කියන්න පුලුවන් ජැක් එක සෙට් උනේ.මම ටිකකට කලින් පුරුදු වෙන්න ජැක් එක ගහපු නිසා මේ වෙලාවේ මගේ හිතේ තිබ්බ බය ගිහින් තිබුනේ.ඉස්සරහ හිටියේ සුදු, ලස්සන අක්කා කෙනෙක්.එයා අර බෑන්ක්වල කට්ටිය අඳිනවා වගේ ටයිඩ් ස්කර්ට් එකයි, බ්ලවුස් එකයි ඇඳලා හිටියේ.චුට්ටක් මහතයි.නියමෙට පුකත් තිබුනා.හැබැයි ඒ දවස් වල නම් ඒක එච්චර තේරුමක් නෑ.මම හිත හිත හිටියේ නෑ.කෙලින්ම පුකේ මැදටම මගේ පොල්ල තද කලා.කලින් වෙච්ච වැඩේ නිසා, පොල්ලත් ඒකටම හුරු වෙලාද කොහෙද,මේ පාර නම් යකඩේ වගේ නැගලා තිබ්බේ. මමත් අක්කගේ පුකට ලෙසටම තද කලා.ඒක එයාට දැනුනා කියන්න තියෙන හොදම සාක්ශිය තමයි, ඒ අක්කා එක පාරටම පිටිපස්ස බැලුවා.මාව රත් වෙලා ගියා.ටක් ගාලා, අමාරුවෙන් හරි පොඩ්ඩක් පස්සට උනා.(ඒ වෙලාවේ බස් එකේ හිටපු සෙනග නිසා ඇත්තටම පස්සට වෙන්නත් බැරිව මම හිටියේ).හිතුනෙම ගුටි කන්න වෙයි කියලා.ඒත් එයා ආපහු ඉස්සරහ බලාගත්ත.මම බයටම එහෙමම හිටියා.ඒත් සෙනග තෙරෙපෙන නිසා, ඉබේම මාව තද උනා.පොල්ලත් බාගෙට බැහැලා.ඒත් අක්ක නිකමටවත් පස්ස බැලුවේ නෑ.මට ආයෙත් ආතල් එක ආවා.ටික ටික පොල්ලත් ලොකු වෙලා එයාගේ පුකට උපරිමේටම තද උනා.ඒත් අක්කාගේ රියැක්ශන් එකක් නෑ.මමත් ඉස්සර වැඩිය දෙයක් දන්නැති නිසා, එහෙමම තද කරගෙන හිටපු එක තමයි කලේ.අපේ ගෙවල් පැත්තට ආවම බස් එකේ සෙනග ටිකක් අඩු උනා.එවෙලේ කෙල්ලෙක් පිටිපස්සේ ඉන්න තරම් හේතුවක් තිබුනෙත් නෑ.මිනිස්සුන්ටත් පේනවා.ඒත් මට මේක අතාරින්න ලෝබයි.මම සෙනගත් නැති වෙලාවේ, අක්කගේ පිටිපස්සෙන් තද කරන් ඉන්නවා.කැත වැඩේ කියන්නේ අක්ක පිටිපස්ස බල බල හිනා වෙනවා බොලේ.එහා පැත්තේ සීට් එකේ හිටපු අන්කල්ලා වගයකුත් මගේ ජැක් සීන් එක බල බල හිනා වෙනවා.හරිනම් උන් මගේ වැඩේට මට බනින්න හරි එපැයි.එක්කෝ අක්ක හරි මුකුත් කියන්න තිබුනා.ඒ වැඩෙන් මගේ බයත් ගියා.උන්ට මම වගේ පොඩි එකෙක් ජැක් ගහන එක ජොලියක් උනාද මන්දා.මම බහින හෝල්ට් එකට එනකම්ම ඒ අක්ක හිටියා.මමත් සුපිරියටම ජැක් පාර දුන්නා මදි නොකියන්න.ඒ මොනවා උනත්, මගේ මේ නොනවතින ජැක් කෙරුවාව පටන් ගන්න මූලික උනේ උන්ගේ ඒ වැඩේ කියලා මට දැන් හිතෙනවා.
මම තලවතුගොඩ 
මගේ කෙල්ල නම් ඔය උඹල ඉන්න අවටම තමයි 
, මාත් ඒ විදිහටම පස්ස හැරිලා බැලුවා පස්සෙන් තල්ලු කරන්නේ කවුද කියලා 
