මේ ත්රෙඩ් එක දේශපාලන මතයක් හෝ කිසිඳු දේශපාලන පක්ෂයකට සහය දැක්වීමක් නොවන බව සලකන්න.
මම 2004 - 2010 දක්වා අධ්යාපනය වෙනුවෙන් විදේශ රටක වාසය කලෙමි. විදේශ අධ්යාපනය ලබන අතර කාලය තුල අනෙක විදි දුක් විඳිමින් අධ්යාපනය හදරුවෙමි. මගේ රක්ෂාව වුයේ අවන්හලක පිගන් සේදීමය. අවහන් හලේ ලැබෙන පඩිය තමන්ගේ පොකට් මනි සඳහා පමණක් සෑහේ. අනෙකුත් මුදල් සියල්ල ගෙදරින් ගෙන්නවා ගත්තෙමි.
එකල මා සුළු වැටුපක් ලැබුවත් දුක් නොවූයෙමි. මන්ද මා පැමිණ ඇත්තේ අධ්යාපනය වෙනුවෙන්ය. නමුත් සතුටට පත්වූ තවත් කාරණයක් විය. මා මෝටර් රථයක් මිලදී ගත්තෙමි. මා රටට පය තබා මුල් වසර ඇතුලත සෙකන්ඩ් හෑන්ඩ් Volkswagen Beetle Turbo වර්ගයේ මෝටර් රථයක් මිලට ගත්තෙමි. එය ඩොලර් 3000 පමණ විය. පසුව වට්ටමක් සමග එය ඩොලර් 2950 කට හිමි විය. එම මුදල සම්පුර්නයෙන්ම ගෙවා මා මෝටර් රථය පැදගෙන උජාරුවෙන් ගෙදර ගියෙමි. එරට පුර වැසියෙකුනම් ලංකාවේ රූපවාහිනියක් මිළයට ගන්නාක් මෙන් පොලිය රහිතව වසර දෙකකින් ගෙවා නිමකිරීමට එරට රජය විසින් මහජනතාවට අවස්තාව උදා කර දී ඇත. නමුත් එම වරප්රසාදය මට හිමි නොවුනි මන්ද මා විදේශිකයෙකු වන බැවිනි.
නමුත් ඩොලර් 2950 කට භාවිතා කල නවීන මෝටර් රථයක්. ? අදහා ගත නොහැකිය. අත උඩින් ලාබය. එක්කෝ මේ වාහනේ අවුලක් වත් ද , නැතිනම් ලංකාවේ කියන ආකාරයෙන් පොත වත් නැති වෙච්ච වහනයක් ද. එක්කෝ උස්සපු වහනයක් ද ? නැත නැත. එම රටවල වාහන මිල ඉතා අඩුය. විශේෂයෙන් භාවිතා කරන ලද වාහන මිල පවතින්නේ විශාල අඩු අගයකි. බොහෝ දියුණු රටවල මෝටර් රථයක මිල ජනතාවට දරා ගත හැකි අයුරින් පහල අගයක ඇත. අලුතින් ගිය අපිට මෙය මැජික් එකක් විය.
මා එකල මිලට ගත් මෝටර් රථයේ සාම්පල් චයරුපයක්.
දැන් තමයි මගේ කතා වස්තු බිජයට පැමිණෙන්නේ. ලංකාවට පැමිණි පසු මා මෝටර් රථයක් මිලට නොගත් අතර 2012 වසර වෙනකන් ත්රිවිල් සහ පොදු ප්රවාහන සේවය භාවිතා කලෙමි. මට සැබවින්ම වාහනයක අවශ්යතාවය නොදැනුනි. කාර්යාලයේ වැඩට යාම සඳහා ඔෆිස් වැන් රථයක් භාවිතා කලෙමි. මාසෙකටම වැන් රථයේ රියදුරා අපෙන් අය කලේ රුපියල් 4300 ක මුදලකි. නමුදු කාර්යාලයේ සියලුම දෙනා හට මෝටර් රථ අති බැවින් සහ මාගේ තත්වය ආරක්ෂා කරගනු වස් පසුගිය 2013 වර්ෂයේ ඇක්වා වර්ගයේ හයිබ්රිඩ් මෝටර් රථයක් මිලට ගත්තෙමි. එය එකල මුදලින් ලක්ෂ 33 ගෙවා ගත්තෙමි. ( ජපානයෙන් ආනයනය කරගත්තෙමි. )
LOLC සමාගමෙන් වසර හතක කාලයක් සඳහා වාහන ණය පදනම මත මිලට ගත්තෙමි. එකල මට ඔවුන් zero down payment ආකාරයෙන් මෝටර් රථය මිලට ගැනීමට අවශ්ය මුල්ය පහසුකම ලබාදුන්නේය.
මාසික වාරිකය රුපියල් 62500 පමණ වේ. මේ වාරික මුදල් හැම මසකම වෙලාවට ගෙවුවත් පසුගිය මාස කිහිපයක ඇරියස් විය. මා වෙනත් ව්යාපාරයකට මුදල් යොදවන්නට සිදුවූ බැවින් මෙය වෙලාවට පියවා ගත නොහැකි විය. අද වන විට මගේ සම්පුර්න ඇරියස් මුදල රුපියල් දෙලක්ෂ තිස් දෙදාහක මුදලකි.
අද දින මට පඩිය සහ ව්යාපාරයෙන් යම් මුදලක් ලැබෙන අතර එම හිඟ මුදලෙන් ලක්ෂ දෙකක පමණ මුදලක් පියවීමට සිදු වේ. එය අද දින දහවල් 2 - 3 වෙනකොට පියවිය යුතුය. අතට ලැබෙන මුදල අද දින මාගේ මුල්ය සමගම වෙනුවෙන් පුද දීමට සිදුවීම කොතරම් අභාගයක් දැයි මා විසින් සිත සිතා වැලපෙමි.
ලංකාවට මේ වහනය ආනයනය කිරීමේදී ලංකාවේ මුදලින් රුපියල් ලක්ෂ හතක හෝ දහයක් අතර මිලක් විය.
රජය සහ මුල්ය සමාගම් ලංකාවේ මිනිසුන්ව හුරා කන්නේ පහත සඳහන් අයුරින්ය. ගොඩක් මිනිසුන්ට මෙය නොතේරේ . මන්ද ඔවුන්ට විදේශ රටවල වාහන මිල ගණන් පිළිබඳව අවබෝධයක් නොමැති බැවිනි.
1 රජය විසින් 400 % පමණ බදු පනවා වාරයේදීම අහිංසක මිනිසුන්ව හුරා කයි. මේ බදු ප්රතිශතය වැරදි නම් නිවැරදි කරන්න.
2 මුල්ය සමාගම් විසින් රජයට නොදෙවිනි ලෙස මිනිසුන්ගේ රිරිමංශය උරා බෝයි.
3. රක්ෂණ සමාගම් විසින් හුරා කයි.
ජපානයෙන් ආනයනය කල හයිබ්රිඩ් වහනය වෙනුවෙන් මා රුපියල් ලක්ෂ 25 ක පමණ බදු මුදලක් ගෙවා ඇත.
මුල්ය සමාගමට ලක්ෂ 20 සහ ප්රමාද ගාස්තු ( ඇරියස් පොලිය ) වශයෙන් ගෙවා ඇත. ශ්රී ලංකාවේ 90 % කටත් වඩා මුල්ය සමාගම් දිනකට එකතු කරන ප්රමාද ගාස්තුව අති විශාලය. දල වශයෙන් රුපියල් ලක්ෂ විසි 26 වත් අවසානයේ එකතු වනු ඇත.
රක්ෂණ සමාගම් ද යම් ප්රමාණයක් සුරා කන නමුදු මේ හා සා මුදල් ප්රමාණයක් රජය සහ මුල්ය සමාගම් විසින් සුරා කනු දැකීම තුලින් මෙය
නොසැලකිය හැකිය.
මාගෙන් රජය සහ මුල්ය සමාගම්විසින් සුරා කන මුළු මුදලේ වටිනාකම රුපියල් ලක්ෂ 56 කට ආසන්නය
ඉතින් මේ ගසා කෑම් නවතින්නේ කවදාද . රජය විසින් 50 % අවම මුලික ගෙවීමක් යටතේ ලිසින් පහසුකම් ලබාදීමට නියෝග කර තිබීමද එක්තරා මට්ටමක යහපත් ක්රියාවකි. එමගින් ජනතාව මුල්ය සමාගම් විසින් සුරා කෑම මද පමණකට හෝ අඩු වුනු ඇත.
මම 2004 - 2010 දක්වා අධ්යාපනය වෙනුවෙන් විදේශ රටක වාසය කලෙමි. විදේශ අධ්යාපනය ලබන අතර කාලය තුල අනෙක විදි දුක් විඳිමින් අධ්යාපනය හදරුවෙමි. මගේ රක්ෂාව වුයේ අවන්හලක පිගන් සේදීමය. අවහන් හලේ ලැබෙන පඩිය තමන්ගේ පොකට් මනි සඳහා පමණක් සෑහේ. අනෙකුත් මුදල් සියල්ල ගෙදරින් ගෙන්නවා ගත්තෙමි.
එකල මා සුළු වැටුපක් ලැබුවත් දුක් නොවූයෙමි. මන්ද මා පැමිණ ඇත්තේ අධ්යාපනය වෙනුවෙන්ය. නමුත් සතුටට පත්වූ තවත් කාරණයක් විය. මා මෝටර් රථයක් මිලදී ගත්තෙමි. මා රටට පය තබා මුල් වසර ඇතුලත සෙකන්ඩ් හෑන්ඩ් Volkswagen Beetle Turbo වර්ගයේ මෝටර් රථයක් මිලට ගත්තෙමි. එය ඩොලර් 3000 පමණ විය. පසුව වට්ටමක් සමග එය ඩොලර් 2950 කට හිමි විය. එම මුදල සම්පුර්නයෙන්ම ගෙවා මා මෝටර් රථය පැදගෙන උජාරුවෙන් ගෙදර ගියෙමි. එරට පුර වැසියෙකුනම් ලංකාවේ රූපවාහිනියක් මිළයට ගන්නාක් මෙන් පොලිය රහිතව වසර දෙකකින් ගෙවා නිමකිරීමට එරට රජය විසින් මහජනතාවට අවස්තාව උදා කර දී ඇත. නමුත් එම වරප්රසාදය මට හිමි නොවුනි මන්ද මා විදේශිකයෙකු වන බැවිනි.
නමුත් ඩොලර් 2950 කට භාවිතා කල නවීන මෝටර් රථයක්. ? අදහා ගත නොහැකිය. අත උඩින් ලාබය. එක්කෝ මේ වාහනේ අවුලක් වත් ද , නැතිනම් ලංකාවේ කියන ආකාරයෙන් පොත වත් නැති වෙච්ච වහනයක් ද. එක්කෝ උස්සපු වහනයක් ද ? නැත නැත. එම රටවල වාහන මිල ඉතා අඩුය. විශේෂයෙන් භාවිතා කරන ලද වාහන මිල පවතින්නේ විශාල අඩු අගයකි. බොහෝ දියුණු රටවල මෝටර් රථයක මිල ජනතාවට දරා ගත හැකි අයුරින් පහල අගයක ඇත. අලුතින් ගිය අපිට මෙය මැජික් එකක් විය.
මා එකල මිලට ගත් මෝටර් රථයේ සාම්පල් චයරුපයක්.
දැන් තමයි මගේ කතා වස්තු බිජයට පැමිණෙන්නේ. ලංකාවට පැමිණි පසු මා මෝටර් රථයක් මිලට නොගත් අතර 2012 වසර වෙනකන් ත්රිවිල් සහ පොදු ප්රවාහන සේවය භාවිතා කලෙමි. මට සැබවින්ම වාහනයක අවශ්යතාවය නොදැනුනි. කාර්යාලයේ වැඩට යාම සඳහා ඔෆිස් වැන් රථයක් භාවිතා කලෙමි. මාසෙකටම වැන් රථයේ රියදුරා අපෙන් අය කලේ රුපියල් 4300 ක මුදලකි. නමුදු කාර්යාලයේ සියලුම දෙනා හට මෝටර් රථ අති බැවින් සහ මාගේ තත්වය ආරක්ෂා කරගනු වස් පසුගිය 2013 වර්ෂයේ ඇක්වා වර්ගයේ හයිබ්රිඩ් මෝටර් රථයක් මිලට ගත්තෙමි. එය එකල මුදලින් ලක්ෂ 33 ගෙවා ගත්තෙමි. ( ජපානයෙන් ආනයනය කරගත්තෙමි. )
LOLC සමාගමෙන් වසර හතක කාලයක් සඳහා වාහන ණය පදනම මත මිලට ගත්තෙමි. එකල මට ඔවුන් zero down payment ආකාරයෙන් මෝටර් රථය මිලට ගැනීමට අවශ්ය මුල්ය පහසුකම ලබාදුන්නේය.
මාසික වාරිකය රුපියල් 62500 පමණ වේ. මේ වාරික මුදල් හැම මසකම වෙලාවට ගෙවුවත් පසුගිය මාස කිහිපයක ඇරියස් විය. මා වෙනත් ව්යාපාරයකට මුදල් යොදවන්නට සිදුවූ බැවින් මෙය වෙලාවට පියවා ගත නොහැකි විය. අද වන විට මගේ සම්පුර්න ඇරියස් මුදල රුපියල් දෙලක්ෂ තිස් දෙදාහක මුදලකි.
අද දින මට පඩිය සහ ව්යාපාරයෙන් යම් මුදලක් ලැබෙන අතර එම හිඟ මුදලෙන් ලක්ෂ දෙකක පමණ මුදලක් පියවීමට සිදු වේ. එය අද දින දහවල් 2 - 3 වෙනකොට පියවිය යුතුය. අතට ලැබෙන මුදල අද දින මාගේ මුල්ය සමගම වෙනුවෙන් පුද දීමට සිදුවීම කොතරම් අභාගයක් දැයි මා විසින් සිත සිතා වැලපෙමි.
ලංකාවට මේ වහනය ආනයනය කිරීමේදී ලංකාවේ මුදලින් රුපියල් ලක්ෂ හතක හෝ දහයක් අතර මිලක් විය.
රජය සහ මුල්ය සමාගම් ලංකාවේ මිනිසුන්ව හුරා කන්නේ පහත සඳහන් අයුරින්ය. ගොඩක් මිනිසුන්ට මෙය නොතේරේ . මන්ද ඔවුන්ට විදේශ රටවල වාහන මිල ගණන් පිළිබඳව අවබෝධයක් නොමැති බැවිනි.
1 රජය විසින් 400 % පමණ බදු පනවා වාරයේදීම අහිංසක මිනිසුන්ව හුරා කයි. මේ බදු ප්රතිශතය වැරදි නම් නිවැරදි කරන්න.
2 මුල්ය සමාගම් විසින් රජයට නොදෙවිනි ලෙස මිනිසුන්ගේ රිරිමංශය උරා බෝයි.
3. රක්ෂණ සමාගම් විසින් හුරා කයි.
ජපානයෙන් ආනයනය කල හයිබ්රිඩ් වහනය වෙනුවෙන් මා රුපියල් ලක්ෂ 25 ක පමණ බදු මුදලක් ගෙවා ඇත.
මුල්ය සමාගමට ලක්ෂ 20 සහ ප්රමාද ගාස්තු ( ඇරියස් පොලිය ) වශයෙන් ගෙවා ඇත. ශ්රී ලංකාවේ 90 % කටත් වඩා මුල්ය සමාගම් දිනකට එකතු කරන ප්රමාද ගාස්තුව අති විශාලය. දල වශයෙන් රුපියල් ලක්ෂ විසි 26 වත් අවසානයේ එකතු වනු ඇත.
රක්ෂණ සමාගම් ද යම් ප්රමාණයක් සුරා කන නමුදු මේ හා සා මුදල් ප්රමාණයක් රජය සහ මුල්ය සමාගම් විසින් සුරා කනු දැකීම තුලින් මෙය
නොසැලකිය හැකිය.
මාගෙන් රජය සහ මුල්ය සමාගම්විසින් සුරා කන මුළු මුදලේ වටිනාකම රුපියල් ලක්ෂ 56 කට ආසන්නය
ඉතින් මේ ගසා කෑම් නවතින්නේ කවදාද . රජය විසින් 50 % අවම මුලික ගෙවීමක් යටතේ ලිසින් පහසුකම් ලබාදීමට නියෝග කර තිබීමද එක්තරා මට්ටමක යහපත් ක්රියාවකි. එමගින් ජනතාව මුල්ය සමාගම් විසින් සුරා කෑම මද පමණකට හෝ අඩු වුනු ඇත.
Last edited:
