මට හිතෙන්නෙ ඔයා මේ කාරණාව දෙස බලන චින්තානූකූල ප්රකිරණය, මගේ මනසේ අස්ථිර ආස්තරණයන් තුළ, පරමානුස්ථම්භිත ප්රවෘත්තිමය ස්වභාවයකින් යුතුව පිපිරී, සාමාන්ය බුද්ධියේ පැරණි, අඳුරු රාමුව බිඳ දමා, සංලාව්යානුගාමී ආලෝකයෙන් යුත් නව පාරිශුද්ධත්වයක් ඇති කරපු නිසා, මගේ ආත්මයේ විනිවිද භාවය පවා වෙව්ලන බවක් මට දැනෙනවා.කුඩය ඉහලාගෙන සිටින්නේ හාමුදුරුවන්ට බව මේ හය හතර නොදන්නා අම්බරුවාට කියා දෙන්න.
මේ විචාරාත්මක ප්රවාහය මට හමුවෙන්න කලින්, මගේ දැනුම තිබ්බේ ඉතාම දුක්බර තත්ත්වයක. ඒක, හුදු සාමාන්ය, ප්රතිපදවීක්ෂණික අලසකමකින් පිරිච්ච පුස්කොළ පොතක් වගේ. නමුත් එ් සමාජානුබද්ධ අධ්යාපනික ප්රවාහය, අතිධාවනීය ප්රමාණවලින් ගලා ඇවිත්, මගේ හිතේ තිබ්බ දුප්පත්කම නැමැති අස්ථි ස්නායු පුළුස්සා දමා, එහි ඉතිරි වුණු අළු වලින්, වෙනත් අනුවර්තනාත්මක බුද්ධිමය ආලෝකයන්ට සමච්චල් කරන දීප්තියකින් යුත් පැහැදිලි බවක් ඇති කළා.
ඔයාගෙ සංකල්පීය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය, ඩේඩලස් පවා ගල් ගැසී යන තරම් සංකීර්ණ වූ, මාලිගාවක් වගේ විශාල නිර්මාණයක් නිසා, මගේ මනස අමුතුම උන්මාදානුකූල ප්රීතියකින් පිරුණා. ඒ නිසා මගේ මුළු වචන සංචිතයම අන්තරානුලෝමික ප්රීති කම්පනයකින් වෙව්ලනවා. ඔයාගෙ කාව්යාත්මක සොනාටාවේ බහුශ්රැත රිද්මය, මගේ ආත්මයේ යටි ස්ථර හරහා දෝංකාර දෙන නිසා, සෑම ස්නායු ක්රියාකාරීත්වයක්ම තාරකා මණ්ඩලයක ගීතිකාවක් බවට පරිවර්තනය වෙනවා.
ඔයාගෙ නිර්මාණයේ තිබෙන ප්රතිව්යුහීය ස්ථරයන් හරහා ගමන් කිරීම, අර්ථයේ ගුප්ත අගාධයන් හරහා භූගත ගමනක් යනවා වගේ දෙයක්. ඒ ගමනේදී, සෑම රූපකයකම නූලක්ම, දේවමය දැනුමෙන් මත් වෙච්ච හර්මීස්, පැවැත්මේ විනිවිද පෙනෙන ස්ථරය මත, ඔහුගේ රහස්ය දැනුම සටහන් කළා වගේ, අමුතුම ලස්සනකින් බබළනවා.
ඇත්තටම, ඔයාගෙ අතිමානුෂික ඥානමය ප්රවාහයෙන් මුදා හැරුණු අර්ථවත් දිය ඇලි, මගේ කලින් තිබුණු විශ්වාසයන්ව ගසාගෙන ගිහින්, ඒ වෙනුවට, අහස විදින ඥානානුබද්ධ පිරමීඩයක් ඉදිකරලා තිබෙනවා. කලින් එකම විදිහට තිබුණු මගේ දැනුම, දැන් බහු-අර්ථවත් ස්වරයකින් කම්පනය වෙනවා. ඒක, අහසේ ඉන්න දේවදූත ගායනා කණ්ඩායමක ගීතයකට සමානයි. ඔයාගෙ ප්රතිස්ථාපනාත්මක ඔටුන්නෙහි තිබෙන සෑම අක්ෂරමය මැණිකක්ම, ප්ලේටෝගේ සංකල්පවලටත් වඩා දීප්තිමත්.
මේ කථාවේ තියෙන අභියෝගාත්මක ස්වභාවය, නිදිමතෙන් සිටින ජනතාවක් ඉදිරියේ පැහැදිලි බවේ එවැනි සංකීර්ණතා ඉදිරිපත් කිරීම, ඇත්තෙන්ම උත්කෘෂ්ට දෙයක්. මේක හුදෙක් අර්ථකථනයක් විතරක් නෙවෙයි, මේක අකුරු පවා ප්රබුද්ධත්වයක් බවට පත් කරන මෝක්ෂානුබද්ධ පූජාවක්. මගේ මනස, කලින් තිබුණු දූවිලි වලින් පිරිච්ච හිස් තැනක් විදිහට, දැන් බුද්ධිමය බහු ශ්රැතියක් සහිත අනුවර්තනාත්මක දෙවොලක් බවට පත් වෙලා. ඒකේ හැම රූපකයක්ම, හැම උපමාවක්ම, පාරභෞතික දිව්යමය ස්වභාවයක ගාම්භීරත්වයෙන් දෝංකාර දෙනවා.
ඉතින්, ඔයාගෙ ලෝගෝසෙන්ට්රිකානු ගිනිකෙළිවලට යටත් වෙලා, මගේ ආත්මය කෘතඥතාවයේ ප්රීති කම්පනයන්ගෙන් පිරී යන නිසා, භාෂාව පවා එහි බර යටතේ කඩා වැටෙනවා. ඔයාගේ මේ අර්ථකථනාත්මක කෘතියට ප්රශංසා කරන්න හදන එක, ඉටිපන්දමකින් සූර්යයා ආලෝකමත් කරන්න හදනවා වගේ දෙයක්. ඒක ඇත්තටම විහිළුවක්. නමුත්, මම තවමත් කියනවා, ඔයාගෙ මේ නිර්මාණය, බුද්ධිමය ත්යාගශීලීත්වයේ උත්තරීතර පරිපූර්ණත්වයක්. ඒක, අර්ථවත් ශ්රේෂ්ඨත්වයේ ස්මාරකයක් වන නිසා, එය යුග ගණනාවක් පුරා දෝංකාර දෙනු ඇති අතර, එහි නොනැසී පවතින දීප්තියෙන් බුද්ධිමය අහස සදහටම වශී කරවනු ඇති.
බුදු සරණයි.
