ගමේ කෝපි කඩේ දෙන්නා දෙපැත්තේ දාං අදින්නේ
ගැටව් කතා බහට කඩ එලිපත්තේ රංචු ගැහෙන්නේ
අපේ කාලේ අස්වැද්දු කුඹුරු ලියදි පාළු වෙලා
තල කුරහන් අල දෙල් කොස් හේන් පිටින් පාළු වෙලා
අම්මා අප්පා මොක මොකවත් කන්න දුන්න පලියට ලැජ්ජා නැද්ද
කාලේ කන්න ගැටවරයිනි කඩපිල් යට....
අතපය හත්තිය තියෙද්දි කම්මැලිකම් මොකද බොලව්
මගේ පපුවත් පත්තු වෙනවා අර ඉපනැලි යාය බලව්
වයස ගියත් මගේ අතපය බලාපල්ලා යකඩ වගේ
අපි වවලයි අපි කෑවේ
උත්තම රජ ගොල්ලෝ වගේ...
බොහොම ස්තුතියි සුරංග මේ ගීතයත්

මං ගොඩක් කැමති ගීතයක්!






