Latest ads

Electronics
Vehicles
Property
Search
ashmi

ashmi

Member
Messages
19,209
Reaction score
742
Points
0
Joined
Last seen

Profile posts Latest activity Postings About

  • Sri_Sampath
    https://www.flickr.com/photos/26823066@N05/

    http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1627342

    යාළුවා
    අශ්මි කෑම කන අතරෙ වඳුරා එහෙ මෙහෙ දුවනවාලු,ඒව මේව අදිනවලු එකම එක විකාරයලු, පස්සෙ මූ එතන තිබ්බ පූල් ටේබල් එකෙන් බෝලයක් අරගෙන ගිල්ලලු, රෙස්ටූරන්ට් එකේ එකාට මල පැන්නලු , පොර අර අශ්මි ගාවට ගිහින් කිවලු බලනව තමුසෙගෙ වඳුරා මගෙ පූල් බෝලයක් ගිල්ල කියල, අශ්මි කීවලු සමාවෙන්න, මම ඒකේ අලාබේ ගෙවන්නම් කියල, ඊට පස්සෙ අශ්මි කෑම කාපු එකටයි, අර බෝලෙ අලාබෙයි දෙකම ගෙවල එතනින් ගියාලු.
    යාළුවා
    දවසක් අශ්මි වඳුරෙකුත් එක්ක රෙස්ටූරන්ට් එකකට ආවලු,


    aggregate
    මගේ ජීවිතය.. හරියට හුළගට ගසාගෙන යන කොළ කෑල්ලක් වගේ...
    ඒ කොළ කෑල්ල හිස්.. අරමුණක් නැතුව ඔහේ හුළගට
    තෙරක් නොපෙනෙන ඈතක් හොයාගෙන ඔහේ..
    පාවී පාවී.. ඈතට.. ඈතින් ඈතට ගියේ.. ඉබාගාතේ...
    මගේ ජීවිතයත් අරමුණක් නැතුව ඔහේ අවුරුදු 21 ක් ගෙවිලා ගියේ කිසිම අරමුණක් නැතුව..
    ඒ ජීවිතය හරිම සැහැල්ලුයි.. බැදීම් තිබ්බෙම නැති තරම්..
    ඒත් දෛවය... මගේ මේ ජීවිතට කණපිට හැරෙව්වේ මටත් හිතාගන්න බැරි පුදුම විදිහකට...
    දන්නවද... මේ ඉබාගාතේ පාවුන කොළ කෑල්ල.. පෙම් හසුනක් බවට පත්කළේ ඔයා...
    ඔයාගේ ඔය අවිහිංසක සිනහව...

    එදා ඉරිදාවක්.. ලස්සන දවසක් කියල එදා උදේ පාන්දරම මට හිතුන.......
    වෙනදට ඉර අවුව වැටෙනකන් නිදාගන්න මම එදා පාන්දරම නැගිටලා
    ඉර පායන විදිහ බලන් හිටය.. ඒ ඇයි කියල මමවත් දැනගෙන හිටියේ නෑ..
    ඒත් කන්ද කපාගෙන රිදිපාට කිරණ විහිදාගෙන ඉර පායන ලස්සන
    මම හදවතින්ම විදගෙන උන්නේ...
    හිත පිරිලා උතුරනවා වගේ හැගීමක මට එදා දැනුන...

    එදා උදෙන්ම මම එලියට බැස්සේ කිසිම වැඩක තියන හින්ද නෙවයි..
    මොනවා කරන්නද කියල හිතාගන්නවත් බැරි හින්ද..
    aggregate
    අම්ම හදල් දුන්නු තේ එකත් බිල මම ඔහේ ටවුම පැත්තට රස්තියාදුවේ ගියා...
    මග දිගට යාලුවෝ කීපදෙනෙක හම්බුනා..
    ටිකක් වෙලා වල්පල් දොඩවල අයෙත් ඇවිදින්න ගත්තා..
    හිතට කියන්න බැරි බරක් වගේ දැනෙන්න ගත්තට මට ඒ ඇයි කියල තේරුම් ගන්න බැරි උනා...
    වෙලාව... 1. 00 විතර ඇති..
    හිටිහැටියේ අහස කළු කරගෙන ඒ දෛවෝපගත වරුසාව වැස්ස පොලවට කඩා හැලුනා..
    බලාපොරොතු නැති වැස්සට මම දුවගෙන ගිහින් බස් හෝල්ට් එකක් අස්සට රිංගුවා..
    ඒ වෙනකොටත් මම බාගෙට තෙමිලයි උන්නේ...

    ජිවිතයේ සමහර සිද්දි මතක කරන්නත් ආසයි..
    මට දැනුත් එදා වැස්සට තෙමුණු මාව මැවිලා පේනවා වගේ..
    එදා තමයි මගේ ජීවිතයේ වටිනාම කියන වස්තුව ලැබුණු දවස..
    මගේ ඉරණම්කාරී දැක්ක මුල්ම දවස.. ඒ දවස කොහොම නම් අමතක කරන්නද.....
    දෛවය විසින් ඒ හමුවීමේ අපුර්වතම චිත්‍රය.. මගේ ජිවිතය උඩ සිත්තම් කළා...
    වැස්ස කීයට පායිද කියල වටේ හිටපු අය කියව කියව උන්න..
    ඒත් මට ඒ කිසිමදෙයක් දැනුනේ නෑ.. මම ඔහේ පාරේ ඈත බලාගෙන හිටියා..
    පාරේ වාහනත් එච්චර තිබ්බේ නෑ... මහා පාලු බවක් මට පෙනුන..
  • Loading…
  • Loading…
  • Loading…
Top Bottom