ලෝ දනෝ කියති
මා කිළුටක්ළු,
මා උගුලක්ළු,
ඉවසුවෙමි සියල්ලම
නුඹෙන් පිළසරණ ගෙන
සැනහෙන්න...
දෑස් ඉදිරියට නාවට
නොදැනුනිද
මගේ සිදුහත්ට
මා නුඹ හිත පුරා තැනු
මාළිගාවෙහි හිදිනවග
බිදී ගියේද එය
නළගනකගේ
විසූප දස්සන දැක?
මොහොතකට නුඹ
සසළ වුවාද
නෑ නුඹ නෙවෙයි නුඹේ හිත
කියන්න මට මගේ සිදුහත්
තරම් වුවාද...