උඹේ කතාව සම්පුර්නයෙන් කියෙව්වේ අද. උඹේ ඉවසිඉමේ ගුණයට ආචාර කරන්න වටිනවා. මට එහෙම ඔහොම උනා නම් මෙලහකට උනුත් නෑ මමත් නෑ. අමුවෙන් කාල තියෙයි උන්ව.
පුළුවන් නම් පොඩි එකාව උඹේ ලඟට ගනිං. ඒක පොඩි එකාටත්, උඹටත් සමාජෙටත් කරන සේවයක්. එහෙම බැරි වුනොත් උඹ වෙන රටක පදින්චියට පලයන්. කාටවත් කියනන් එපා උබ යන්නේ...