රෑ නීලම්බරේ සෘංගාර වේ
ඈ යන්තම් හෙලූ
මනමාල වූ බැල්මක් වගේ..
රෑ නීලම්බරේ සෘංගාර වූ චන්ද්රා දිලේ
ඈ යන්තම් හෙලූ
මනමාල වූ බැල්මක් වගේ
මේ සෞම්ය යාමේ මීදුම් නිශාවේ
පාළුයි මගේ ජීවිතේ
දෑ කවුළුවෙන් ආ මෝසම් සුළං රැල් සීතයි සිතයි ඈදුවේ
ඇයි මේ තරම් මන් උන්මාදයෙන් ඉන්නේ ඈ ගාවදෝ ජීවිතේ
මේ හුදකලාවෙන් මා...