ඇහැලමල් කිනිත්තී
පීත පෑ සලු පැළඳ
විසල් තුරු මැදුරතේ
හරිත පෑ කවුලුවෙන්
නුඹ කැලුම් පානවා
පෙති දෙතොල මෑත් කර
රේණු දසනන් නගා
කවි සිතේ අගුල් දොර හරිනවා
නුඹේ ඳඟ කම් බලා වැඩ වැරූ නෙත් පියන්
පලාගෙන හිරු කටුත් මගෙ ඇහේ ඇනෙණවා
දැන දැනත් නුඹ ඉතිං රඟනවා
සුළඟ රහසින් ඇවිත් නුඹේ බඳ දෑලතේ
අත් ගසා නුඹ...