සුමුදු සහ ප්රතාප වෙත ලියමි.
අකලට වැටෙන පොල් ගෙඩියක් වගේ එක
ආවට ගියාවට වැටෙනව එකෙන් එක
සරුවට තිබ්බ නූලට මේ වෙච්ච එක
කෑවට බඩට අල්ලන් නෑ කාපු එක
අයියෝ ඇඩෙනවා මට දැන් තනි ඇහැට
හිටියා මඩුවේ කවියෝ කිවිදියෝ ලෙසට
කවියනි කිවිදුයනි කිම වූයේ නුබට
කෝ දැන් උබලා ගෙතු කවි පද වැල් රහට