තුරුලු කරන් ඉන්නට පෙර පුරුද්දට
පුරපු නෙතට බර නැහැ දුක් කඳුළු කැට
යශෝදරා මං අවසර වෙන් වන්න
ආයෙ දකින් නෑ අපි අපෙ ඇස්වලට
කිඳුරිය වෙලා මතකයි මං පෙර භවක
හඬා වැටුණු හැටි මගෙ හිමි ඔබ අසල
කවදත් හඬන්නට මට තිබු ඒ කඳුළ
නෙතු අග නිවෙන හැටි කිවුවෙත් ඔබ නොවෙ ද
ඇත් රජු ඔබයි මගෙ රුව දැක බැඳ පෙමිනා
කල් ගිය තරම්...