සිතුල් පව්ව වෙහෙර ලගට සඳක් පායලා
සිතුල් පව්ව වෙහෙර ලගට සඳක් පායලා
කුසල් වලින් හුගක් අරන් යන්න පේවිලා
විසල් පුරේ විශාඛාව ලෙසින් නෙතු සලා
අවසර නැහ ඇස් දෙක ලග ඉන්න නැවතිලා ...
අසල් වැසි ලදක් වගෙයි තෝරන බහ නම්
සුදු මුහුණයි හුරතලයයි හරි අවදානම්
හිත ඇතුලෙන් දුරක් ගිහින් මගෙම වෙලා දැන්
මම අමතක...