අඹුදරුවන් ගෙයි කුසගින්නෙ හඬද්දි
තම කුස පොත්ත තෙක් ඇලිලා තියෙද්දි
සිය මනාපය මතින් ගිය උන් රඟද්දි
කරගැටි වැඩුණ දෑතින් අත්පුඩි තලද්දි
මිරිවැඩි නොමැති දෙපයින් අව්වේ යවද්දි
තම සන්තකේ සූරා උන්හට ගෙවද්දි
ඒ මුදලින් ම මත්පැන් පොවද්දි
ලේ රහ මුවින් හඬගා කියද්දි
උන්ගේ වරුණ තව වැඩි කරද්දි
ඇත නුඹට එක් දිනක්...