නැගෙන බිදෙන හැම සමුදුරු රැලි මත
නුඹෙ මුවග හිනැහෙනු මා දුටුවා
නොදැනිම වාගේ ඒ රුව බොඳ කර
කඳුලක් නෙත තනියට නැඟුනා..
මතකද හැම රෑ පහන් වන තුරා
පැතු පැතුම් කෙළි සිනාහ වදන්
දින ගෙවනා හැටි අප දැන හිටියා
අද නුඹ කොහිදැයි සිත ඇසුවත්..///
ඉරණම ලියැවී අප වෙන් කරදා
දෙගුරුන් හමුවේ සිත නිහඩයි
නුඹ මියැදෙන බව...