අද තත්වේ සහා අපේ හෙට.
මෙක උනේ දැන් පැය ගානකට කලින්. මම අද ලෙඩෙක් බලන්න කියලා නුවර ඉස්පිරිතාලෙට ගියා. කාර් පාර්ක් එක ෆුල්. වාහනේ ගහන්න නගර් සබාවේ කාර් පාර්ක් එකේ ඉඩ නැ. කිව්වට විශවාස කරපන්. සින්හල උන් 4යි අනික් ඔක්කොම මුස්ලිම් උන්. එතනත් මම හාන්සියි. වාහනේ කීලස් එක ලග දාලා පයින්ම ගියා ඉස්පිරිතාලෙට. යනකොට ලෙඩ්ඩු බලන්න පොලිම. කන්ද නැගලා හැති හින්දා ඉදගන්න පොට් එකක් බැලුවා. පුටු ඔක්කොම ෆුල් එතන සින්හල ගැනු එකයි මුස්ලිම් ගැනු 9යි උන්ගේ ලමයි 7යි ඉදගෙන. මමයි තව මිනිස්සු දෙන්නෙකුයි වයසක සින්හල ආච්චිලා දෙන්නෙකුයි හිටගෙන හිටියා 4.45 ඉදලා 5 වෙනකන්. ටෞකන්න එතනත් සින්හලයා හාන්සියි. 5 වෙනකොට සිකියුරිටියා යන්න කිව්වා ලෙඩ්ඩු බලන්න. මම ගියා ලිෆ්ට් එකට, කොහේ යන්නද ඒකේ අර හැත්ත බුරුත්තම රින්ගගත්තා ඒකට. ඒක ෆුල්. මොනා කරන්නද? නැග්ගා සින්හල මමයි අනික් දෙන්නෙකුයි තට්ටු 4ක් උඩට. ඒතනත් සින්හල මම හාන්සියි. වාට්ටුවේ සූ ගාලා සෙනග. ඔක්කොම ඔලු වහගෙන කොටු සරම් ඇදගෙන. ඒ ලෙඩ්ඩු. මම අපේ එකා හෙව්වා. මිනිහා පුටුවක් උඩ ඉදගෙන ඉන්නවා ඇදන් නැලු.. එතන අපේ සින්හල එකා හාන්සියි. මට මම ගැනම පුදුමෙට කල කිරුනා මචන්. වෙනදා කවදාවත් මට මේ විදියට ජාතිවදි අදහසක් එන්නේ නැ. ඒත් අද නම් පට්ටෙටම කලකිරුනා. මට කලකිරුනේ මුස්ලිම් උන් එක්ක නෙමෙයි. අපේ සින්හල උන් එක්ක. සීමිත පහසුකම් යටතේ අපි දරුවො එකා දෙන්න බොහොම අමාරුවෙන් හදාගන්නවා. ඒ පහසුකම් එක්කම මුස්ලිම් උන් හත් අට දෙනා හදාගෙන අපේ අයිතිය උන් බදු ගන්නවා. එක්කො, සදාරනව ඔක්කොටම තියෙන්න ඔනා. නැත්තම් වාර්ගිය ජන පාලනයක් තියෙන්න ඔනා. දුප්පත් සින්හල මිනිහා හොදටම හාන්සියි.
මෙක උනේ දැන් පැය ගානකට කලින්. මම අද ලෙඩෙක් බලන්න කියලා නුවර ඉස්පිරිතාලෙට ගියා. කාර් පාර්ක් එක ෆුල්. වාහනේ ගහන්න නගර් සබාවේ කාර් පාර්ක් එකේ ඉඩ නැ. කිව්වට විශවාස කරපන්. සින්හල උන් 4යි අනික් ඔක්කොම මුස්ලිම් උන්. එතනත් මම හාන්සියි. වාහනේ කීලස් එක ලග දාලා පයින්ම ගියා ඉස්පිරිතාලෙට. යනකොට ලෙඩ්ඩු බලන්න පොලිම. කන්ද නැගලා හැති හින්දා ඉදගන්න පොට් එකක් බැලුවා. පුටු ඔක්කොම ෆුල් එතන සින්හල ගැනු එකයි මුස්ලිම් ගැනු 9යි උන්ගේ ලමයි 7යි ඉදගෙන. මමයි තව මිනිස්සු දෙන්නෙකුයි වයසක සින්හල ආච්චිලා දෙන්නෙකුයි හිටගෙන හිටියා 4.45 ඉදලා 5 වෙනකන්. ටෞකන්න එතනත් සින්හලයා හාන්සියි. 5 වෙනකොට සිකියුරිටියා යන්න කිව්වා ලෙඩ්ඩු බලන්න. මම ගියා ලිෆ්ට් එකට, කොහේ යන්නද ඒකේ අර හැත්ත බුරුත්තම රින්ගගත්තා ඒකට. ඒක ෆුල්. මොනා කරන්නද? නැග්ගා සින්හල මමයි අනික් දෙන්නෙකුයි තට්ටු 4ක් උඩට. ඒතනත් සින්හල මම හාන්සියි. වාට්ටුවේ සූ ගාලා සෙනග. ඔක්කොම ඔලු වහගෙන කොටු සරම් ඇදගෙන. ඒ ලෙඩ්ඩු. මම අපේ එකා හෙව්වා. මිනිහා පුටුවක් උඩ ඉදගෙන ඉන්නවා ඇදන් නැලු.. එතන අපේ සින්හල එකා හාන්සියි. මට මම ගැනම පුදුමෙට කල කිරුනා මචන්. වෙනදා කවදාවත් මට මේ විදියට ජාතිවදි අදහසක් එන්නේ නැ. ඒත් අද නම් පට්ටෙටම කලකිරුනා. මට කලකිරුනේ මුස්ලිම් උන් එක්ක නෙමෙයි. අපේ සින්හල උන් එක්ක. සීමිත පහසුකම් යටතේ අපි දරුවො එකා දෙන්න බොහොම අමාරුවෙන් හදාගන්නවා. ඒ පහසුකම් එක්කම මුස්ලිම් උන් හත් අට දෙනා හදාගෙන අපේ අයිතිය උන් බදු ගන්නවා. එක්කො, සදාරනව ඔක්කොටම තියෙන්න ඔනා. නැත්තම් වාර්ගිය ජන පාලනයක් තියෙන්න ඔනා. දුප්පත් සින්හල මිනිහා හොදටම හාන්සියි.
