අනවසර සංක්රමණිකයෝ බුරුතු පිටින් ඇවිත්.. Ś
පාකිස්ථාන, ඇෆ්ගනිස්ථාන සම්භවයක් සහිතයැයි දක්නට ලබෙන විදේශිකයන් පිරිසක් ලංකාවේ නගරයක සැරිසරන අයුරු දැක්වෙන ඡායාරූප කිහිපයක් සමාජ ජාලා ඔස්සේ හුවමාරු වෙමින් පවතී.
මෙවැනි පුද්ගලයන් නැගෙනහිර පළාතේ මුස්ලිම් බහුල පෙදෙස්වල තරමක් සුලබ දර්ශනයක් වූවත්, දැන් දැන් දිවයිනේ සෙසු ප්රදේශවලද මොවුන් සැරිසරනු දක්නට ලැබෙන බවටත්, ඔවුන් රට පුරා පිහිටි මුස්ලිම් පල්ලි වලට නිතර යෑම් ඒම් සිදුකරනු දක්නට ලැබෙන බවත් විවිධ ප්රදේශවලින් වාර්තා වෙනවා.
ආගමන විගමන බලධාරීන් බුදි !!
ජාත්යන්තර සම්මතයට අනුව නීත්යනුකූල ක්රමයකට රටකට පැමිණීමට හෝ පිටවීමට ඇති අයිතියට අප කවරකු වුවද ගරු කළ යුතුය. එහෙත් “සංචාරක” නමට මුවා වී පැමිණෙන කම්බා හොරු සහ අන්තවාදීන් රටේ ආර්ථිකයටත්, ආරක්ෂාවටත් බරක් කරගත යුතු නැත.
ලෝකයේ සියලුම රටවල්වල ආගමන විගමන අංශවල නිලධාරීන්ට ලැබී ඇත්තේ පූර්ණ නීතිමය බලයකි. ඒ රටේ ආරක්ෂාවත්, පැවැත්මත් සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් වෙත පැවරී ඇති බරපතළ වගකීම හේතුවෙනි. ඔවුනට එරෙහිව දේශපාලන බලපෑම් හෝ උසාවි මගින් හෝ නීතිමය ලෙස කෙරෙන අභියෝගයන්ද තහනම්ය.
ශ්රී ලංකාවේ නීතියද ඊට වෙනස් නොවේ. 1948 අංක 20 දරන ආගමන විගමන පනත යටතේ වගන්ති 57 ක් මගින් ආගමන විගමන නිලධාරියා වෙත පැවරෙන බලතල වෙනත් කිසිදු නිලයකට සාපේක්ෂ වන්නේ නැත. ආගමන විගමන නිලධාරියකු විසින් ගන්නා වූ ලබන තීරණ කිසිවෙකුටත් වෙනස් කළ නොහැක. ඒ අතර විදේශිකයකුට වීසා අවසර පත්ර නිකුත් කිරීම ප්රතික්ෂේප කිරීම, දින ගණන් සීමා කිරීම, රටින් බැහැර වීමට නියෝග කිරීම වැනි තීරණ වේ.
මෙතරම් නීතිමය වගකීමක් ඔහුට පැවරෙන්නේද රට වෙනුවෙන් නිර්බාධක ලෙස කටයුතු කිරීම උදෙසාය. මේ සුවිසල් වගකීම් සහිත කාර්යභාරය සංචාරක වීසා මගින් පැමිණ අන්තවාදී අදහස් පතුරුවන ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වන රටේ ආර්ථීකයට බරක් වන ගණන් ඇතුව කියන “සංචාරක කල්ලතෝනින්” සඳහා වලංගු නොවූයේ ඇයිදැයි යන්න විමසා බැලිය යුත්තකි. අපට පෙනෙන හැටියට ප්රශ්නය වී තිබෙන්නේ සුදුහම ඇති ඕනෑම නසරානියෙකුට, ගෝත්රයකට, ජාවාරම්කරුවෙකුට ටුවරිස්ට් වීසා රැගෙන පැමිණ ඕනෑම පිස්සුවක් නටා නැවත යැමට හැකි පරිදි “ක්රමය” සැකසී තිබීමය. රටට ඇතුළු වී ඕනෑම පාදඩ වැඩක් කර ආගමන විගමන නිලධාරීන්ගේ අතටම අසුවූ පසු රටින් පිටුවහල් කරන විට රටට වෙන්නට ඕනෑ හරිය සිදුවී අවසන්ව තිබිය හැක. ඊට පෙර “සංචාරකයන්” කවරෙක්ද යන්න ආගමන විගමන බලතල භාවිතා කර විධිමත්ව සොයා බැලීමේ ක්රමවේදයක් සැකසීම වුවමනාය.
පාකිස්ථාන, ඇෆ්ගනිස්ථාන සම්භවයක් සහිතයැයි දක්නට ලබෙන විදේශිකයන් පිරිසක් ලංකාවේ නගරයක සැරිසරන අයුරු දැක්වෙන ඡායාරූප කිහිපයක් සමාජ ජාලා ඔස්සේ හුවමාරු වෙමින් පවතී.
මෙවැනි පුද්ගලයන් නැගෙනහිර පළාතේ මුස්ලිම් බහුල පෙදෙස්වල තරමක් සුලබ දර්ශනයක් වූවත්, දැන් දැන් දිවයිනේ සෙසු ප්රදේශවලද මොවුන් සැරිසරනු දක්නට ලැබෙන බවටත්, ඔවුන් රට පුරා පිහිටි මුස්ලිම් පල්ලි වලට නිතර යෑම් ඒම් සිදුකරනු දක්නට ලැබෙන බවත් විවිධ ප්රදේශවලින් වාර්තා වෙනවා.
ආගමන විගමන බලධාරීන් බුදි !!
ජාත්යන්තර සම්මතයට අනුව නීත්යනුකූල ක්රමයකට රටකට පැමිණීමට හෝ පිටවීමට ඇති අයිතියට අප කවරකු වුවද ගරු කළ යුතුය. එහෙත් “සංචාරක” නමට මුවා වී පැමිණෙන කම්බා හොරු සහ අන්තවාදීන් රටේ ආර්ථිකයටත්, ආරක්ෂාවටත් බරක් කරගත යුතු නැත.
ලෝකයේ සියලුම රටවල්වල ආගමන විගමන අංශවල නිලධාරීන්ට ලැබී ඇත්තේ පූර්ණ නීතිමය බලයකි. ඒ රටේ ආරක්ෂාවත්, පැවැත්මත් සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් වෙත පැවරී ඇති බරපතළ වගකීම හේතුවෙනි. ඔවුනට එරෙහිව දේශපාලන බලපෑම් හෝ උසාවි මගින් හෝ නීතිමය ලෙස කෙරෙන අභියෝගයන්ද තහනම්ය.
ශ්රී ලංකාවේ නීතියද ඊට වෙනස් නොවේ. 1948 අංක 20 දරන ආගමන විගමන පනත යටතේ වගන්ති 57 ක් මගින් ආගමන විගමන නිලධාරියා වෙත පැවරෙන බලතල වෙනත් කිසිදු නිලයකට සාපේක්ෂ වන්නේ නැත. ආගමන විගමන නිලධාරියකු විසින් ගන්නා වූ ලබන තීරණ කිසිවෙකුටත් වෙනස් කළ නොහැක. ඒ අතර විදේශිකයකුට වීසා අවසර පත්ර නිකුත් කිරීම ප්රතික්ෂේප කිරීම, දින ගණන් සීමා කිරීම, රටින් බැහැර වීමට නියෝග කිරීම වැනි තීරණ වේ.
මෙතරම් නීතිමය වගකීමක් ඔහුට පැවරෙන්නේද රට වෙනුවෙන් නිර්බාධක ලෙස කටයුතු කිරීම උදෙසාය. මේ සුවිසල් වගකීම් සහිත කාර්යභාරය සංචාරක වීසා මගින් පැමිණ අන්තවාදී අදහස් පතුරුවන ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වන රටේ ආර්ථීකයට බරක් වන ගණන් ඇතුව කියන “සංචාරක කල්ලතෝනින්” සඳහා වලංගු නොවූයේ ඇයිදැයි යන්න විමසා බැලිය යුත්තකි. අපට පෙනෙන හැටියට ප්රශ්නය වී තිබෙන්නේ සුදුහම ඇති ඕනෑම නසරානියෙකුට, ගෝත්රයකට, ජාවාරම්කරුවෙකුට ටුවරිස්ට් වීසා රැගෙන පැමිණ ඕනෑම පිස්සුවක් නටා නැවත යැමට හැකි පරිදි “ක්රමය” සැකසී තිබීමය. රටට ඇතුළු වී ඕනෑම පාදඩ වැඩක් කර ආගමන විගමන නිලධාරීන්ගේ අතටම අසුවූ පසු රටින් පිටුවහල් කරන විට රටට වෙන්නට ඕනෑ හරිය සිදුවී අවසන්ව තිබිය හැක. ඊට පෙර “සංචාරකයන්” කවරෙක්ද යන්න ආගමන විගමන බලතල භාවිතා කර විධිමත්ව සොයා බැලීමේ ක්රමවේදයක් සැකසීම වුවමනාය.
