අනියම් ඇසුරක විපාක
මේ කතාව දන්ඕවිට පැත්තේ සිද්ධවුන සත්ය සිදුවීමක් ඇසුරෙන් ලියවිලා තියෙන්නේ. කාට කාටත් හොඳ පාඩමකට ගන්න වටින කතාවක් නිසා ඔන්න ඒ කතාව copy-paste කරලා දානවා...
කරුණාරත්න ගේ ගෙදර හිටියේ උන්දැ යි හාමිනෙයි හිරිමල් වයසේ කොලුගැටයෙක් වෙච්ච විමල් නමැති පුතාත් තුන්දෙනා විතරයි. ඔවුන් ජීවත්වූ නිවසේ කාමර තුනක් සහිතව යහමින් ඉඩ පහසුකම් තිබිණ.
හාමිනේගේ නම ලිලියන්. ලිලියන්ගේ නංගි ජීවත්වුණේ වරකාපොල. ඇගේ නම ඇනට්. ඇනට් ගේ සැමියා හදිසි අනතුරකට ලක්ව අකල්හි මියයන විට ඔවුනට සිටියේ එකම දියණියක් පමණයි. දියණියගේ නම නිලක්ෂි. ඔවුන් කතෝලික බැතිමතුන්. නිලක්ෂිගේ වයස අවුරුදු විසිතුනක් පමණ වනවිටත් රැකියාවක් නොකලාය. අම්මා වගේම ආච්චි සීයා (පියාගේ දෙමාපියන්) ඇයට බෙහෙවින් ආදරය කලනිසාම නිලක්ෂි තරමක දඟකාර යුවතියක් වූවාය. ප්රදේශයේ විවිධ තරුණයන් සමඟ බොහෝවිට කුළුපගකම් පාන්නට වූ නිසා එක් අතකින් නිලක්ෂි සිය මව මෙන්ම ආච්චිලාවත් අපහසුතාවට පත්කළ වාර බොහෝයි.
"මේකිගෙන් හරිම කරදරයක්නේ අපිට. දැන් පොඩි ළමයෙක් නෙමෙයිනේ. මෙහෙම ගියොත් ලොකු අමාරුවක වැටෙනවා සිකුරුයි"
සීයා නිතරම පාහේ අනතුරු ඇඟවිය.
"අපි මෙයාව ටික දවසකට අපේ අක්කලාගේ ගෙදර නවත්තමු. ටික කාලයක් ගමෙන් පිටවෙලා ඉන්නකොට ඕවා ඉබේම ඇරිලා යාවි"
ඇනට්ගේ තීරණය ක්රියාත්මක වීමට වැඩි දවසක් ගතනොවීය. නිලක්ෂි අකමැත්තෙන් වුවද ලොකු අම්මලාගේ නිවසේ නතරකරවන ලද්දේය.
"කෙල්ලට ඕන කාලයක් මෙහෙ ඉන්න පුළුවන්. ඕන නම් රස්සාවක් වුනත් හොයදෙන්න බැරියෑ. මල්ලිටත් හොඳයිනේ තනි නොතනියට අක්කා ඉන්න එක"
කරුණාරත්න සිනාසෙමින් පැවසීය.
"එහෙනම් අක්කේ කෙල්ලව බලාගන්න ටික දවසකින් මම ඇවිත් එක්ක යන්නම්"
ඇනට් නිලක්ෂිව සිය අක්කන්ඩියට බාරදී පිටව ගියාය.
...
නිලක්ෂි බොහෝ කඩිසරව උනන්දුවෙන් ලොකු අම්මාට වගේම මහප්පාගේ වැඩ කටයුතු වලට ද උදව් කාලය. මෙසේ ඉතා කෙටි කලකින්ම ඇය මේ අලුත් පවුලේ නිත්ය සාමාජිකාවක් සේම කුළුපග විය. විමල් බොහෝවිට නිලක්ෂිට ඍජුව මුහුණ දුන්නේ නැත. ඇය දකින විට ඔහු යම් අපහසුතාවකට පත්වූවා වැනිය. කතාවට ආ විටෙක යන්තම් සිනාසී නිලක්ෂිව මගහැර යාම විමල්ගේ පුරුද්ද යි.
"එයයි මහා ලැජ්ජා කාරයා" ලිලියන් නිලක්ෂි සමග විමල් ගැන කියා සිනාසුනාය.
නිලක්ෂි මනා රූ සපුවකින් හෙබි බොහෝ පැහැපත් යුවතියකි. ඇගේ නමටම ඔබින නිල්වන් දෙනෙත් යුගල කතාකරන්නාක් මෙන් දිගැටිය. මුදු ගැසුණු දිළිසෙන වරළස කාගේ වුවද සිත් වසඟ කරවයි. මේ රූ සපුවයි විමල්ව අපහසුතාවට ලක් කලේ. ඔහුගේ යටි සිතේ නිලක්ෂි කෙරෙහි දැඩි ආශාවක් කැකෑරෙන්නට පටන්ගත්තේය. ඔහු මේ රාගික හැඟුම් සිතේ මැඩගත්තේ දැඩි ආයාසයකිනි.
විමල් අන්යන්ට නොදැනී නිලක්ෂිගේ රූසපුව විඳියි. ඇතැම් දිනයන්හි රාත්රී නිදි නොලබා ඇයගේ රුව මවමින් වින්දනය කරයි. ඇගේ නිල්වන් දෙනෙත, තොල් පෙති සඟල, වටකුරු පැහැපත් මුහුණ, දෑත් පුරා මෙන්ම සිරුර පුරා වැඩි ඇති කෙටි රෝමකූප රටාව ඔහුගේ දෙනෙතට රසඳුන් විය. එහෙත් තවමත් දකනැති පිරුණු ලයමඬල, ඇගේ පිපුණු රහසඟ ඔහු සිතින් මවයි. එසේ රූ මවමින් ස්වයංව ලබන වින්දනය ඔහුට දිව සැපතකි. එහෙත් ඒ ඉතා කෙටි කලකට පමණක් විය. දැන් දැන් ඔහුට ඇයගේ මෙතෙක් නොදුටු නිරුවත් සිරුර දැකගැනීමට ඇත්තේ මහත් නොඉවසිල්ලකි. නිලක්ෂි තෙත බරිත දියරෙද්ද හැඳ ළිඳෙන් දිය නාන අයුරු විමල් හොරෙන් බලයි. නිලක්ෂිට මෙය ඉවෙන් මෙන් වැටහින. ඇය ඒ පිළිබඳ සොම්නස් වුවාය. විමල් සැඟවී බලා සිටිනු දන්නා නිලක්ෂි තම සිරුර බෙහෙවින් නිරාවරණය වන්නට ඉඩ හැරියේ කිසිත් නොදන්නා තැනැත්තියක් පරිද්දෙනි.
විමල් ඉන් සෑහීමට පත්වූ වගක් නොවීය. රාත්රී සයනයේ තනිව සැතපෙන නිලක්ෂිව ඔහු ඇයට ද හොරා නැරඹීය. නිලක්ෂිට වෙන්කොට දී තිබු කාමරයට දොරක් තිබුනේ නැත. උළුවස්ස හරහා රෙදි තිරකඩකින් පමණකි කාමරය ආවරණය වී තිබුනේ. විමල් නිදන නිලක්ෂි දෙස තිරකඩ මෑත් කොට බලමින් අඩ අඳුරෙහි සිට වින්දනයේ යෙදෙයි. වරක් ඔහුට කෙඳිරි ගෑවිණි. ඒ ඇසුණු නිලක්ෂි වහා කාරණය වටහාගත්තාය. ඇය දෑස් නොහැර ම විමල් දෙස රහසින් බැලුවාය. ඔහුගේ පුරුෂ ලිඟුව දැඩිසේ ප්රාණවත්ව තිබෙනු දුටු ඈ නැග ආ හැඟුම් මැඩගත්තේ අන් කළහැකි යමක් නොවූ බැවිනි.
පසුදින රාත්රී ආහාරය කලින්ම අවසන්කළ නිලක්ෂි සිය කාමරයට ගොස් ඇඳෙහි දිගැදී නොඉවසිල්ලෙන් ඒ මේ අත පෙරළෙන්නට වුවාය. නින්දක වගක් වත් අහලක හෝ නොවීය. සිහින් අතැඟිලි තුඩු ඇගේ රහසඟ මත දඟකන්නට විය. දැන් නිවසේ සියල්ලෝම නින්දට ගොසිනි. තවත් නිමේෂයකින් විමල් සිය කාමරයට එබෙනු ඇත. නිලක්ෂි විදුලි පහන් දැල්වීම තිබෙන්නට හැරියාය. දිගු පොරෝණය සිරුරෙන් ඉවත්විය. දුහුල් රාත්රී ඇඳුම කලවා වලටත් උඩින් වැටී ගියේය. ඇගේ රත් පැහැති නග්න සිරුර ගිනිගනිමින් සිසිල් සුලඟක පහස ලබමින් තිබිණ.
අඩි ශබ්ධයක්!
නිලක්ෂි හොර නින්දක වැටුනාය.
රාත්රී අඩ අඳුරේම විමල් නිලක්ෂිගේ කාමරයට සුපුරුදු පරිදි හොරෙන් එබී බැලීය. හේ දුටු දෙයින් වික්ෂිප්ත වී ගියේය. විදුලියක් කෙටුවා වැනිය. ඔහුගේ ශිෂ්ණය වැරෙන් ඉහළ එසවී ගියේය. නිලක්ෂි අඩ නිරුවතින් සයනය මත උඩුබැල්ලෙන් නිදන්නීය. ඇගේ රහස් තලය වෙඬරු මෙන් තෙත්වී තිබෙයි. පිරිපුන් කලවා විදුලි පහන් එළියේ බැබලුනේය. විමල් නොසිතාම නිලක්ෂි වෙත සමීප විය. ඔහුටත් නොදැනීම සුරත ඇගේ කලවා මත පතිත විය. එහෙත් පුදුමයකි. නිලක්ෂි අවදි නොවුවාය. විමල්ගේ වෙව්ලන අතැඟිලි නිලක්ෂිගේ ශ්රෝණි තලය පුරා දිවයයි. ඔහුගේ ඇඟිලි තුඩු ඇගේ රසෝගය ස්පර්ශ කරද්දී ඇය කෙඳිරි ගෑවාය. විමල් ඇඳ මත හිඳ ගනිමින් මුහුණ පහත් කර දිවගින් ඇගේ නග්න සිරුර තෙත් කරන්නට පටන්ගත්තේ මහත් කෑදර බවකිනි. නිදිගත් නිලක්ෂිගේ සුරතට විමල්ගේ ප්රාණවත් ගිනියම් ශිෂ්ණය හසුවීමට මොහොතකුදු ගතනොවීය.
...
එවැනි රාත්රීන් බොහෝමයක් ඉතා ඉක්මනින් ගෙවී ගියේය. සියල්ල සියල්ලන්ටම රහසක්ම විය. දිනක් ලිලියන්ගේ නිවසට පැමිණි ඇනට් සිය දියණිය නැවත කැටුව ගියාය.
විමල් තනිවිය. පාළුව කාන්සිය දරන්නට බැරිය. රාග ගින්න ඔහුව ගිනිබත්කරවයි.
දිනෙන් දින විමල් කෘෂ වන්නට පටන්ගත්තේය. ලිංගාශ්රිත පෙදෙස් වනවී තුවාල ඇතිවිය. යටිබඩ කැක්කුම් දෙයි. දුර්ගන්ධයෙන් යුත් ශ්රාව ඔහුගේ යට ඇඳුම් තෙමාදමයි. මුළු සිරුරම කසන්නට වෙයි. එහෙත් ඒ කිසිවක් කිසිවකුට කියාගන්නට මඟක් ඔහුට නොවීය. පුංචිඅම්මාගේ දියණිය තමාගේ සහෝදරියක් වන බව ඔහු දනියි. එවන් තැනැත්තියක් සමඟ ඇතිකරගත් අනියම් ඇසුරක ඵල විපාක ගැන කාට කෙසේ නම් පවසන්නද? විමල්ට කළහැකිව තිබු අන් යමක් නොවූයේය.
දිනක් හිමිදිරිරියේ ලිලියන්ගේ විලාපයෙන් මුළු ගමම සලිතව ගියේය.
"අනේ දෙවියනේ මගේ පුතා!!!"
එහෙත් විමල්ගේ නිසල සිරුර ඔහු පෙරදා රාත්රියේ නිදාගත් ඇඳ මත ශීතලව වැතිර තිබුනේය. හිස්ව ගිය දුඹුරු පැහැති වස බෝතලයක් පසෙක විය. මෙතෙක් ඇවිලුණු ගින්න මෙසේ සදහට නිවීගොස් තිබුණි.
මේ කතාව දන්ඕවිට පැත්තේ සිද්ධවුන සත්ය සිදුවීමක් ඇසුරෙන් ලියවිලා තියෙන්නේ. කාට කාටත් හොඳ පාඩමකට ගන්න වටින කතාවක් නිසා ඔන්න ඒ කතාව copy-paste කරලා දානවා...
කරුණාරත්න ගේ ගෙදර හිටියේ උන්දැ යි හාමිනෙයි හිරිමල් වයසේ කොලුගැටයෙක් වෙච්ච විමල් නමැති පුතාත් තුන්දෙනා විතරයි. ඔවුන් ජීවත්වූ නිවසේ කාමර තුනක් සහිතව යහමින් ඉඩ පහසුකම් තිබිණ.
හාමිනේගේ නම ලිලියන්. ලිලියන්ගේ නංගි ජීවත්වුණේ වරකාපොල. ඇගේ නම ඇනට්. ඇනට් ගේ සැමියා හදිසි අනතුරකට ලක්ව අකල්හි මියයන විට ඔවුනට සිටියේ එකම දියණියක් පමණයි. දියණියගේ නම නිලක්ෂි. ඔවුන් කතෝලික බැතිමතුන්. නිලක්ෂිගේ වයස අවුරුදු විසිතුනක් පමණ වනවිටත් රැකියාවක් නොකලාය. අම්මා වගේම ආච්චි සීයා (පියාගේ දෙමාපියන්) ඇයට බෙහෙවින් ආදරය කලනිසාම නිලක්ෂි තරමක දඟකාර යුවතියක් වූවාය. ප්රදේශයේ විවිධ තරුණයන් සමඟ බොහෝවිට කුළුපගකම් පාන්නට වූ නිසා එක් අතකින් නිලක්ෂි සිය මව මෙන්ම ආච්චිලාවත් අපහසුතාවට පත්කළ වාර බොහෝයි.
"මේකිගෙන් හරිම කරදරයක්නේ අපිට. දැන් පොඩි ළමයෙක් නෙමෙයිනේ. මෙහෙම ගියොත් ලොකු අමාරුවක වැටෙනවා සිකුරුයි"
සීයා නිතරම පාහේ අනතුරු ඇඟවිය.
"අපි මෙයාව ටික දවසකට අපේ අක්කලාගේ ගෙදර නවත්තමු. ටික කාලයක් ගමෙන් පිටවෙලා ඉන්නකොට ඕවා ඉබේම ඇරිලා යාවි"
ඇනට්ගේ තීරණය ක්රියාත්මක වීමට වැඩි දවසක් ගතනොවීය. නිලක්ෂි අකමැත්තෙන් වුවද ලොකු අම්මලාගේ නිවසේ නතරකරවන ලද්දේය.
"කෙල්ලට ඕන කාලයක් මෙහෙ ඉන්න පුළුවන්. ඕන නම් රස්සාවක් වුනත් හොයදෙන්න බැරියෑ. මල්ලිටත් හොඳයිනේ තනි නොතනියට අක්කා ඉන්න එක"
කරුණාරත්න සිනාසෙමින් පැවසීය.
"එහෙනම් අක්කේ කෙල්ලව බලාගන්න ටික දවසකින් මම ඇවිත් එක්ක යන්නම්"
ඇනට් නිලක්ෂිව සිය අක්කන්ඩියට බාරදී පිටව ගියාය.
...
නිලක්ෂි බොහෝ කඩිසරව උනන්දුවෙන් ලොකු අම්මාට වගේම මහප්පාගේ වැඩ කටයුතු වලට ද උදව් කාලය. මෙසේ ඉතා කෙටි කලකින්ම ඇය මේ අලුත් පවුලේ නිත්ය සාමාජිකාවක් සේම කුළුපග විය. විමල් බොහෝවිට නිලක්ෂිට ඍජුව මුහුණ දුන්නේ නැත. ඇය දකින විට ඔහු යම් අපහසුතාවකට පත්වූවා වැනිය. කතාවට ආ විටෙක යන්තම් සිනාසී නිලක්ෂිව මගහැර යාම විමල්ගේ පුරුද්ද යි.
"එයයි මහා ලැජ්ජා කාරයා" ලිලියන් නිලක්ෂි සමග විමල් ගැන කියා සිනාසුනාය.
නිලක්ෂි මනා රූ සපුවකින් හෙබි බොහෝ පැහැපත් යුවතියකි. ඇගේ නමටම ඔබින නිල්වන් දෙනෙත් යුගල කතාකරන්නාක් මෙන් දිගැටිය. මුදු ගැසුණු දිළිසෙන වරළස කාගේ වුවද සිත් වසඟ කරවයි. මේ රූ සපුවයි විමල්ව අපහසුතාවට ලක් කලේ. ඔහුගේ යටි සිතේ නිලක්ෂි කෙරෙහි දැඩි ආශාවක් කැකෑරෙන්නට පටන්ගත්තේය. ඔහු මේ රාගික හැඟුම් සිතේ මැඩගත්තේ දැඩි ආයාසයකිනි.
විමල් අන්යන්ට නොදැනී නිලක්ෂිගේ රූසපුව විඳියි. ඇතැම් දිනයන්හි රාත්රී නිදි නොලබා ඇයගේ රුව මවමින් වින්දනය කරයි. ඇගේ නිල්වන් දෙනෙත, තොල් පෙති සඟල, වටකුරු පැහැපත් මුහුණ, දෑත් පුරා මෙන්ම සිරුර පුරා වැඩි ඇති කෙටි රෝමකූප රටාව ඔහුගේ දෙනෙතට රසඳුන් විය. එහෙත් තවමත් දකනැති පිරුණු ලයමඬල, ඇගේ පිපුණු රහසඟ ඔහු සිතින් මවයි. එසේ රූ මවමින් ස්වයංව ලබන වින්දනය ඔහුට දිව සැපතකි. එහෙත් ඒ ඉතා කෙටි කලකට පමණක් විය. දැන් දැන් ඔහුට ඇයගේ මෙතෙක් නොදුටු නිරුවත් සිරුර දැකගැනීමට ඇත්තේ මහත් නොඉවසිල්ලකි. නිලක්ෂි තෙත බරිත දියරෙද්ද හැඳ ළිඳෙන් දිය නාන අයුරු විමල් හොරෙන් බලයි. නිලක්ෂිට මෙය ඉවෙන් මෙන් වැටහින. ඇය ඒ පිළිබඳ සොම්නස් වුවාය. විමල් සැඟවී බලා සිටිනු දන්නා නිලක්ෂි තම සිරුර බෙහෙවින් නිරාවරණය වන්නට ඉඩ හැරියේ කිසිත් නොදන්නා තැනැත්තියක් පරිද්දෙනි.
විමල් ඉන් සෑහීමට පත්වූ වගක් නොවීය. රාත්රී සයනයේ තනිව සැතපෙන නිලක්ෂිව ඔහු ඇයට ද හොරා නැරඹීය. නිලක්ෂිට වෙන්කොට දී තිබු කාමරයට දොරක් තිබුනේ නැත. උළුවස්ස හරහා රෙදි තිරකඩකින් පමණකි කාමරය ආවරණය වී තිබුනේ. විමල් නිදන නිලක්ෂි දෙස තිරකඩ මෑත් කොට බලමින් අඩ අඳුරෙහි සිට වින්දනයේ යෙදෙයි. වරක් ඔහුට කෙඳිරි ගෑවිණි. ඒ ඇසුණු නිලක්ෂි වහා කාරණය වටහාගත්තාය. ඇය දෑස් නොහැර ම විමල් දෙස රහසින් බැලුවාය. ඔහුගේ පුරුෂ ලිඟුව දැඩිසේ ප්රාණවත්ව තිබෙනු දුටු ඈ නැග ආ හැඟුම් මැඩගත්තේ අන් කළහැකි යමක් නොවූ බැවිනි.
පසුදින රාත්රී ආහාරය කලින්ම අවසන්කළ නිලක්ෂි සිය කාමරයට ගොස් ඇඳෙහි දිගැදී නොඉවසිල්ලෙන් ඒ මේ අත පෙරළෙන්නට වුවාය. නින්දක වගක් වත් අහලක හෝ නොවීය. සිහින් අතැඟිලි තුඩු ඇගේ රහසඟ මත දඟකන්නට විය. දැන් නිවසේ සියල්ලෝම නින්දට ගොසිනි. තවත් නිමේෂයකින් විමල් සිය කාමරයට එබෙනු ඇත. නිලක්ෂි විදුලි පහන් දැල්වීම තිබෙන්නට හැරියාය. දිගු පොරෝණය සිරුරෙන් ඉවත්විය. දුහුල් රාත්රී ඇඳුම කලවා වලටත් උඩින් වැටී ගියේය. ඇගේ රත් පැහැති නග්න සිරුර ගිනිගනිමින් සිසිල් සුලඟක පහස ලබමින් තිබිණ.
අඩි ශබ්ධයක්!
නිලක්ෂි හොර නින්දක වැටුනාය.
රාත්රී අඩ අඳුරේම විමල් නිලක්ෂිගේ කාමරයට සුපුරුදු පරිදි හොරෙන් එබී බැලීය. හේ දුටු දෙයින් වික්ෂිප්ත වී ගියේය. විදුලියක් කෙටුවා වැනිය. ඔහුගේ ශිෂ්ණය වැරෙන් ඉහළ එසවී ගියේය. නිලක්ෂි අඩ නිරුවතින් සයනය මත උඩුබැල්ලෙන් නිදන්නීය. ඇගේ රහස් තලය වෙඬරු මෙන් තෙත්වී තිබෙයි. පිරිපුන් කලවා විදුලි පහන් එළියේ බැබලුනේය. විමල් නොසිතාම නිලක්ෂි වෙත සමීප විය. ඔහුටත් නොදැනීම සුරත ඇගේ කලවා මත පතිත විය. එහෙත් පුදුමයකි. නිලක්ෂි අවදි නොවුවාය. විමල්ගේ වෙව්ලන අතැඟිලි නිලක්ෂිගේ ශ්රෝණි තලය පුරා දිවයයි. ඔහුගේ ඇඟිලි තුඩු ඇගේ රසෝගය ස්පර්ශ කරද්දී ඇය කෙඳිරි ගෑවාය. විමල් ඇඳ මත හිඳ ගනිමින් මුහුණ පහත් කර දිවගින් ඇගේ නග්න සිරුර තෙත් කරන්නට පටන්ගත්තේ මහත් කෑදර බවකිනි. නිදිගත් නිලක්ෂිගේ සුරතට විමල්ගේ ප්රාණවත් ගිනියම් ශිෂ්ණය හසුවීමට මොහොතකුදු ගතනොවීය.
...
එවැනි රාත්රීන් බොහෝමයක් ඉතා ඉක්මනින් ගෙවී ගියේය. සියල්ල සියල්ලන්ටම රහසක්ම විය. දිනක් ලිලියන්ගේ නිවසට පැමිණි ඇනට් සිය දියණිය නැවත කැටුව ගියාය.
විමල් තනිවිය. පාළුව කාන්සිය දරන්නට බැරිය. රාග ගින්න ඔහුව ගිනිබත්කරවයි.
දිනෙන් දින විමල් කෘෂ වන්නට පටන්ගත්තේය. ලිංගාශ්රිත පෙදෙස් වනවී තුවාල ඇතිවිය. යටිබඩ කැක්කුම් දෙයි. දුර්ගන්ධයෙන් යුත් ශ්රාව ඔහුගේ යට ඇඳුම් තෙමාදමයි. මුළු සිරුරම කසන්නට වෙයි. එහෙත් ඒ කිසිවක් කිසිවකුට කියාගන්නට මඟක් ඔහුට නොවීය. පුංචිඅම්මාගේ දියණිය තමාගේ සහෝදරියක් වන බව ඔහු දනියි. එවන් තැනැත්තියක් සමඟ ඇතිකරගත් අනියම් ඇසුරක ඵල විපාක ගැන කාට කෙසේ නම් පවසන්නද? විමල්ට කළහැකිව තිබු අන් යමක් නොවූයේය.
දිනක් හිමිදිරිරියේ ලිලියන්ගේ විලාපයෙන් මුළු ගමම සලිතව ගියේය.
"අනේ දෙවියනේ මගේ පුතා!!!"
එහෙත් විමල්ගේ නිසල සිරුර ඔහු පෙරදා රාත්රියේ නිදාගත් ඇඳ මත ශීතලව වැතිර තිබුනේය. හිස්ව ගිය දුඹුරු පැහැති වස බෝතලයක් පසෙක විය. මෙතෙක් ඇවිලුණු ගින්න මෙසේ සදහට නිවීගොස් තිබුණි.
Last edited:
