අම්මේ...................................

[sumudusp2005]

මහමෙව්නාවේ සමාධි රුව ලෙස
පාලු පැලේ හිද තනිකම තුරුලු කරන්.....
නොසැලෙන දෑසින් බවුන් වඩන නුඹෙ
මව් සෙනෙහස සිත හැඩෙන තරම්........

කිරට හැරී ගිය උණු ලේ දහරක,
දයාව පුතු මත හෙලූ පිනින්........
උරය පලා ගිය රුහිරු මිනිස් කම,
ඒ පුතු දෙරණට පිදුව සැනින්.......
අම්මේ නුඹෙ ණය ගෙවා දමන්නට,
පුතු නෑ ඇවිදින් පුරුදු ලෙසින්......
ලද සෙනෙහස ගැන ලොවට කියනු ඇත
නිහඬ මුවින් නොව, අවසන වියැලුනු කඳුලු බිදින්.....

දෙරණ හලාහල විස දිය කරගෙන,
මුනින් තලා වැද මා බිම සිප ගත්
ඒ දෙතොලඟ රැඳි මදහස කීවද
නුඹෙන් උරා බිවු එඩිතර තෙද බව
සෙනේහයේ සුව, ජාතියෙ කැක්කුම
අතින් දරා ණය ගෙවූ බවක්........
තදින් පියා ගත් දෙනෙත් කෙවෙනි අග
දුටුවද බියගුලු නිවට බවක්..........
සිoහ කොඩිය යට නිදා උන්නෙ අද
අම්මේ නුඹ හැදු වීර පුතෙක්...........

මා මුහුණදුන් සත්‍ය සිදුවීමක් වෙනුවෙන්
මුලු හදවතින්ම අකුරු කල සිත්තමකි.............

sumudusp2005

 

[Dewrangi]

උඩට

 

[Z e u s]

බම්ප්