ආණ්ඩුවේ හැසිරීමට ලකුණු බිංදුවයි
ලබන සතියේ ජීනිවා මානව හිමිකම් කොමිසම රැස්වෙන්නට තිබෙන අතරේ මේ සතියේදී ආණ්ඩුව ජාත්යන්තරව මාර පරාජයන් දෙකක්ම ලැබුවේය.
ආණ්ඩුව විසින් පසුගිය දවස් වල මහත් සේ උඩ දමමින් අගය කල ශවේන්ද්ර සිල්වාට ලැබුනු එක්සත් ජාතින්ගේ සාම සාධක හමුදා කටයුතු පිලිබඳ උපදේශක කොමිටියේ සාමාජිකත්වය එහි ආරම්භක රැස්වීමේදීම අහෝසි කර දැමීම ඉන් පලමු වැන්නයි.
මෙයින් අන්ද මන්දව සිටින ආණ්ඩුවේ හොරැනෑ මේ ගැන ජනතාවට කියන්නෙ මොනවාදැයි තවමත් කල්පනා කරමින් සිටින බවක් පෙනේ.
ඒත් සමග සිදු වූ අනිත් පරාජය නම් ආණ්ඩුව විසින් වසර දෙකක් තිස්සේ සිර කරගෙන සිටින ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා දේශපාලන සිරකරුවෙකු බවට පිලි ගැනීමට ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය තීරණය කිරීමයි.
මෙම තත්වය තුල පෙනී යන්නේ 27 දා ආරම්භ වෙන මානව හිමිකම් කොමිසම් සභා වාරය ශ්රී ලංකාවට ගුණදායක නොවන බවයි.
රොබර්ටෝ බ්ලේක් පසු ගියදා ශ්රී ලංකාවටම පැමිණ ප්රසිද්ධීයේ ම කියා සිටියේ එයයි.
දැන් ශ්රී ලංකාවේ අභ්යන්තර ප්රශ්න ජාත්යන්තරයට ගෙන යමින් ෆොන්සේකා ප්රමුඛ ද්රෝහීන් කල දේශද්රෝහි ක්රියාවට බැට දීම සඳහා වීරවංශලා හෙට අනිද්දා වේදිකා මත තප්පුලද්දි ගුනදාස අමරසේකරලාට බටහිර කුමන්ත්රණ ගැන කියමින් නැවත වතාවක් පත්තර පිටු ගනන් ලිවිය හැක.
ඉන්ධන මිල ඉහල දැමීමත් ඒ සමග ජීවන වියදම අහස උසට නැගීමත් නිසා ශීඝ්රයෙන් පිරිහෙන තම ජනප්රියතාව මෙම සිදු වීම් උපයෝගි කරගෙන රඳවා ගන්නට එම කුලී කරුවන් යොදා ගෙන ආණ්ඩුව උත්සාහ කරනු ඇත.
මේ ආණ්ඩුව සෑම විටම කලේ එයයි. ජාත්යන්තර වශයෙන් එන බලපෑම් රාජ්යතන්ත්රික මට්ටමින් විසඳා ගන්නවා වෙනුවට එම සිදු වීම් රට තුල බාල ජනප්රියතාව ඇති කර ගැනීම සඳහා භාවිතා කිරීමයි.
මේ තාක් කල් එය යම් පමණකට හෝ සාර්ථක වූයේ යුද ජයග්රහණයේ රස්නයත් ඒ නිසාම ආර්ථික අමාරු කම් කෙසේ හෝ පිරි මහගැනීමට ජනයා කැප වීමත් නිසාය.
එහෙත් දැන් තත්වය වෙනස් වෙමින් තිබේ.
වීරවංශලා කොතරම් මොර දුන්නත් යුද ජයග්රහණ වේගයෙන් අතීතයට ඇදී යමින් පවතී. එසේම දීනෙන් දින වැඩි වන ජීවන බර දැනටම දරා ගත නොහැකි මට්ටම පැන ඇත. ඒ අතර තත්වය තවත් අමාරු කරමින් නෙලුම් කූලුනු වලට ප්රමුඛත්වය ලැබෙන්නේ ගම්බද පාසැල් සිය ගනනින් වැසී යද්දීය.රටේ මුලු මහත් ජනතාවම දේශප්රේමි ඇස් බැන්දුම් වලින් රැවටිය හැකි මෝඩයන් නොවන බව ලඟ ලඟ දෙවතාවක්ම මේ රටේ ජනයා පෙන්වා තිබේ. ඒ විශ්රාම වැටුප් පනත් අරගලයේදී හා හලාවත ධීවර සටනේදීය.
ජීවන වියදම වෙනුවෙන් ඉදිරියේදී සටන් අනිවාර්ය වෙනු ඇති අතර විශ්ව විද්යාල සේවකයෝ ඊයේ සිටම සටනේය.
ඒ අනුව ඉදිරි කාලයේ ආණ්ඩුවට බාහිර හා අභ්යන්තර වශයෙන් පෙරමුණු දෙකක සටන් කිරීමට සිදු වනු ඇත.
ජාත්යන්තර තලයේදී ආණ්ඩුවේ හැසිරීම නරක් වුවහොත් සම්බාදක පැනවීමක් දක්වා ඔවුන් යා හැකි අතර එවිට රට ඇතුලත සටනද වේගවත් වනු ඇත.
අනිත් අතින් අභ්යන්තර සටන් මත මර්ධනය දියත් කලහොත් , එවිට නැවත වතාවක් ජාත්යන්තරය තුල ආණ්ඩුව හුදකලා වනු ඇත.
ආණ්ඩුවේ හා රාජපක්ෂලාගේ පාලනය රඳා පවතිනු ඇත්තේ මෙම පෙරමුණු දෙක තුලම ඔවුන් කොතරම් රාජ්ය තාන්ත්රික ලෙස හැසිරෙනවාද යන්න මතය.
දැනට පෙනෙන්නට තිබෙන ආකාරයට නම් ඔවුන්ගේ හැසිරීමට දිය හැක්කේ ලකුණු බිංදුවකි.
ලබන සතියේ ජීනිවා මානව හිමිකම් කොමිසම රැස්වෙන්නට තිබෙන අතරේ මේ සතියේදී ආණ්ඩුව ජාත්යන්තරව මාර පරාජයන් දෙකක්ම ලැබුවේය.
ආණ්ඩුව විසින් පසුගිය දවස් වල මහත් සේ උඩ දමමින් අගය කල ශවේන්ද්ර සිල්වාට ලැබුනු එක්සත් ජාතින්ගේ සාම සාධක හමුදා කටයුතු පිලිබඳ උපදේශක කොමිටියේ සාමාජිකත්වය එහි ආරම්භක රැස්වීමේදීම අහෝසි කර දැමීම ඉන් පලමු වැන්නයි.
මෙයින් අන්ද මන්දව සිටින ආණ්ඩුවේ හොරැනෑ මේ ගැන ජනතාවට කියන්නෙ මොනවාදැයි තවමත් කල්පනා කරමින් සිටින බවක් පෙනේ.
ඒත් සමග සිදු වූ අනිත් පරාජය නම් ආණ්ඩුව විසින් වසර දෙකක් තිස්සේ සිර කරගෙන සිටින ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා දේශපාලන සිරකරුවෙකු බවට පිලි ගැනීමට ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය තීරණය කිරීමයි.
මෙම තත්වය තුල පෙනී යන්නේ 27 දා ආරම්භ වෙන මානව හිමිකම් කොමිසම් සභා වාරය ශ්රී ලංකාවට ගුණදායක නොවන බවයි.
රොබර්ටෝ බ්ලේක් පසු ගියදා ශ්රී ලංකාවටම පැමිණ ප්රසිද්ධීයේ ම කියා සිටියේ එයයි.
දැන් ශ්රී ලංකාවේ අභ්යන්තර ප්රශ්න ජාත්යන්තරයට ගෙන යමින් ෆොන්සේකා ප්රමුඛ ද්රෝහීන් කල දේශද්රෝහි ක්රියාවට බැට දීම සඳහා වීරවංශලා හෙට අනිද්දා වේදිකා මත තප්පුලද්දි ගුනදාස අමරසේකරලාට බටහිර කුමන්ත්රණ ගැන කියමින් නැවත වතාවක් පත්තර පිටු ගනන් ලිවිය හැක.
ඉන්ධන මිල ඉහල දැමීමත් ඒ සමග ජීවන වියදම අහස උසට නැගීමත් නිසා ශීඝ්රයෙන් පිරිහෙන තම ජනප්රියතාව මෙම සිදු වීම් උපයෝගි කරගෙන රඳවා ගන්නට එම කුලී කරුවන් යොදා ගෙන ආණ්ඩුව උත්සාහ කරනු ඇත.
මේ ආණ්ඩුව සෑම විටම කලේ එයයි. ජාත්යන්තර වශයෙන් එන බලපෑම් රාජ්යතන්ත්රික මට්ටමින් විසඳා ගන්නවා වෙනුවට එම සිදු වීම් රට තුල බාල ජනප්රියතාව ඇති කර ගැනීම සඳහා භාවිතා කිරීමයි.
මේ තාක් කල් එය යම් පමණකට හෝ සාර්ථක වූයේ යුද ජයග්රහණයේ රස්නයත් ඒ නිසාම ආර්ථික අමාරු කම් කෙසේ හෝ පිරි මහගැනීමට ජනයා කැප වීමත් නිසාය.
එහෙත් දැන් තත්වය වෙනස් වෙමින් තිබේ.
වීරවංශලා කොතරම් මොර දුන්නත් යුද ජයග්රහණ වේගයෙන් අතීතයට ඇදී යමින් පවතී. එසේම දීනෙන් දින වැඩි වන ජීවන බර දැනටම දරා ගත නොහැකි මට්ටම පැන ඇත. ඒ අතර තත්වය තවත් අමාරු කරමින් නෙලුම් කූලුනු වලට ප්රමුඛත්වය ලැබෙන්නේ ගම්බද පාසැල් සිය ගනනින් වැසී යද්දීය.රටේ මුලු මහත් ජනතාවම දේශප්රේමි ඇස් බැන්දුම් වලින් රැවටිය හැකි මෝඩයන් නොවන බව ලඟ ලඟ දෙවතාවක්ම මේ රටේ ජනයා පෙන්වා තිබේ. ඒ විශ්රාම වැටුප් පනත් අරගලයේදී හා හලාවත ධීවර සටනේදීය.
ජීවන වියදම වෙනුවෙන් ඉදිරියේදී සටන් අනිවාර්ය වෙනු ඇති අතර විශ්ව විද්යාල සේවකයෝ ඊයේ සිටම සටනේය.
ඒ අනුව ඉදිරි කාලයේ ආණ්ඩුවට බාහිර හා අභ්යන්තර වශයෙන් පෙරමුණු දෙකක සටන් කිරීමට සිදු වනු ඇත.
ජාත්යන්තර තලයේදී ආණ්ඩුවේ හැසිරීම නරක් වුවහොත් සම්බාදක පැනවීමක් දක්වා ඔවුන් යා හැකි අතර එවිට රට ඇතුලත සටනද වේගවත් වනු ඇත.
අනිත් අතින් අභ්යන්තර සටන් මත මර්ධනය දියත් කලහොත් , එවිට නැවත වතාවක් ජාත්යන්තරය තුල ආණ්ඩුව හුදකලා වනු ඇත.
ආණ්ඩුවේ හා රාජපක්ෂලාගේ පාලනය රඳා පවතිනු ඇත්තේ මෙම පෙරමුණු දෙක තුලම ඔවුන් කොතරම් රාජ්ය තාන්ත්රික ලෙස හැසිරෙනවාද යන්න මතය.
දැනට පෙනෙන්නට තිබෙන ආකාරයට නම් ඔවුන්ගේ හැසිරීමට දිය හැක්කේ ලකුණු බිංදුවකි.
හැම මගුලම දේශපාලනිකව බලන්ඩ එපා, ශවේන්ද්ර සිල්වාවගේ ඒතනතුරට සුදුස්සෙක් ලොවෙත් නැ,ඒක තේරැමි ගන්ඩ බැරිනමි ඉතින් කියන්ඩ දෙයක් නැ.
ප්රභාට වුන දේ නිසා දුක ඇති
