එතකොට කැපුනනෙ
”මේ බලනවකො. අයිසෙ, මගෙ දැලි පිහියෙ මුවාත ඊයෙ හොඳට තිබුණා, දැන් මේක මොට්ට වෙලානෙ.”
රැකියාවට යාම සඳහා රැවුල බාමින් සිටි මනෝජ් තම බිරිඳ දෙස බලා කීවේ කෝපයෙනි.
”මොනවා! වෙන්ඩ බෑ. ඊයෙ රෑ මම මැල්ලුම් ලියද්දි යස අගේට කැපුනෙ.”
මැටිල්ඩා කීවේ පුදුම වෙමිනි.
-------------------------------
ඇල්ලූ ප්රමාණය
බිලී බෑමෙන් තම ජීවිකාව කරගත් ධර්මදාස දිනක් තම පුතුන් තිදෙනා මාළු බාමින් සිටිනවා දැක ඔවුන්ගේ හපන්කම් විමසා බැලීමට සිතීය.
”හොඳයි කියනවලා බලන්ඩ, දැන් තමුන් කොයිතරම් මාළු අල්ලලා තියෙනවද කියලා.”
පුතුන් තිදෙනා ඇමතූ ඔහු කීවේය.
”තව එකෙක් ඇල්ලුවාම විස්සයි.” ලොකු පුතා ආඩම්බරයෙන් පිළිතුරු දුන්නේය.
”තව එකෙක් ඇල්ලුවාම දහයයි.” දෙවැන්නා කීවේද අභිමානයකිනි.
”තව එකෙක් ඇල්ලුවාම එකයි.” බාල පුතා හීන් සීරුවේ පිළිතුරු දුන්නේය.
-------------------------------
ගෙනාවේ කවුද?
”හොඳයි කියනවලා බලන්ඩ, දැන් තමුන් කොයිතරම් මාළු අල්ලලා තියෙනවද කියලා.”
පුතුන් තිදෙනා ඇමතූ ඔහු කීවේය.
”තව එකෙක් ඇල්ලුවාම විස්සයි.” ලොකු පුතා ආඩම්බරයෙන් පිළිතුරු දුන්නේය.
”තව එකෙක් ඇල්ලුවාම දහයයි.” දෙවැන්නා කීවේද අභිමානයකිනි.
”තව එකෙක් ඇල්ලුවාම එකයි.” බාල පුතා හීන් සීරුවේ පිළිතුරු දුන්නේය.
-------------------------------
ගෙනාවේ කවුද?
”ඊයේ වේල් තුනටම අපි කෑවේ කුකුල් මස් මෙයා.”
ශි්රයානි උදේ තේ බොන අතරතුරදි අනුලාට කීවේ තරමක උජාරුවකිනි.
”කවුද කුකුළා ගෙනාවේ? ඔයාගෙ මහත්තයද?”
අනුලා ඇසුවේ ඉරිසියාවෙන් කට ඇද කරමිනි.
”නෑ අනේ, මේ අපේ බල්ලා..” ශි්රයානි කීවාය.
-------------------------------
ඕනෑ දේ
ශි්රයානි උදේ තේ බොන අතරතුරදි අනුලාට කීවේ තරමක උජාරුවකිනි.
”කවුද කුකුළා ගෙනාවේ? ඔයාගෙ මහත්තයද?”
අනුලා ඇසුවේ ඉරිසියාවෙන් කට ඇද කරමිනි.
”නෑ අනේ, මේ අපේ බල්ලා..” ශි්රයානි කීවාය.
-------------------------------
ඕනෑ දේ
එය රොෂාන්ගේ ප්රථම විදේශ සංචාරය විය. ගමන අවසානයේ ආපසු සියරට පැමිණි ඔහුගෙන් ඔහුගේ මිතුරු චමිල මෙසේ ඇසීය.
”කොහොමද රොෂාන් පිටරට ට්රිප් එක ජොලිද?”
”මොන ජොලියක් ද බං, ප්ලේන් එකේ යන එක මට එක ගමනින්ම එපා වුණා.”
රොෂාන් කීවේ කනස්සලු පෙනුමක් මවා ගනිමිනි.
”ඒ මොකද?” චමිල ඇසුවේ විමතියෙනි.
”හරි ලස්සන ගුවන් සේවිකාවක් මා ළඟට ආවා. මම එයා දිහා බලා හිටියේ හරිම ආසාවෙන්. එයා මාව පටියකින් සීට් එකට තියලා බැඳලා ඉවරවෙලා මගෙන් අහනවා, ‘ඔයාට මොනවා හරි ඕනෙද’ කියල.” රොෂාන් කීවේ අපේක්ෂා භංගත්වයකිනි.
-------------------------------
පේ්රම මන්දිරය
”තමාරි, රත්තරනේ, මට ඔයාගෙ හදවතේ ප්රේම මන්දිරයක් හදන්න ඉඩ දෙනවා නේද?”
පිටරට සිට ආ කුමුදු තම පෙම්වතිය සමඟ තනිවූ මොහොතක කීවේ උතුරා යන ප්රේමයක් ඇය වෙත පළ කරිමිනි.
”ඔයාට පිස්සුද බබෝ! ඒ වගෙ ගෙයක් හදන්න මගෙ හදවතේ ඉඩ තියෙනවයැ. ඇයි අර ඔයා අලුතින් ගත්ත ඉඩමේ ඒක හදා ගමුකො අනේ.”
තමාරි තොදොල් බසින් පිළිතුරු දුන්නාය.
-------------------------------
කොච්චර කල් ඕනෙද?
අංගොඩ මානසික රෝහලේ ප්රතිකාර ලබමින් සිටි එක් මානසික රෝගියකු එම වාට්ටුවේම සිටි තවත් රෝගියෙකුට බැණ වදිමින් සිටියේය. ඔහු කී දෑ දෑස් දල්වා අසා සිටි අනිකා අන්තිමේදී මෙසේ කීය.
”තමුසෙ දැන් ඔය කිව්ව කැත කතාව ඉල්ලා අස්කර ගන්ඩ මම තමුසෙට විනාඩි 5 ක් කල් දෙනවා.”
පසු බැස්සේ පළමුවැන්නා නොවේ. හේ මෙසේ කීය.
”හොඳයි විනාඩි 5 කින් මම ඒ කතාව ඉල්ලා අස්කර නොගත්තොත්...”
”එහෙනං තමුසෙට ඒකට තව කොච්චර කල් ඕනෙද?” අනෙකා වහා ඇසීය.
-------------------------------
