මහගෙවල් වල ඉන්න ගියාම ඔහොමයි. පස්සෙ තමන්ගේ තැනක් අරන් ඉඳලා හිටලා බලන්න ගියාම ඔය මොනවත් නෑ.උදේ පාන්දරම තාත්ත ගේ පිටිපස්සෙ අයිනක තියෙන තඩි ගලක් උස්සන්ඩ පටන් අරන්. ඕක ඔතන තිබ්බ කියල අවහිරයකුත් නෑ.
ඕකට උදව්වට ගියෙ නැත්තන් ආයෙ කෑගහනව
මං උදව්වට ගියාම හෙන සද්දෙ දදා මට බනිනව ඕක මෙතනින් අරක ඔතනින් කියල. මම කීව ඕන්නැති වැඩක්නෙ කරන්නෙ ඕක ඔතන තිබුන කියල ප්රෂ්නයක් නෑනෙ කියල.
මට බැනල එලෝගත්ත බං පලයන් කටවහගෙන කම්මැලිය කියල. මං ආව.
එයාට වැඩක් කරන්න ගියාම උදව්වට නෙවෙයි කෙනෙක් ඕන බනින්න.
අද වෙන තැනකට දැම්මට ඊලග සතියෙ ඕක උස්සල වෙන තැනකින් තියයි.
කට හොදයිනම් ඉතින් මං වැඩකට නැති දේකට උනත් මං උදව් කරනව. ඒත් මටත් මල පනිනව බං ඕන නැති විදියට කෑගහද්දි.
උබලෑ වැඩිහිටියොත් මෙහෙමද?
ඕක පරම්පරාවෙන් ආපු දෙයක් වෙන්න ඇතිමටත් මල පනිනව