මේක මම ජීවිතේට වැඩියෙන්ම බය වෙච්චි සීන් එක.
අපේ ගමේ ඉස්සර ගෙදර සල්ලි දීල ගත්ත පරණ වලව්වක්. 1994 දී අලුත් ගේ හදනකම් අපි උන්නෙ ඒකෙ. ඒ ගෙදර එච්චර පලදුන්න ගෙදරක් නොවෙයි. හැමදාම මොනව හරි කරදර තිබ්බ.
ගෙදර හිටිය ඉස්සර හිටිය අප්පො යන්තර මන්තර ගුරුකම් කල, බලගතු උපතක් ලබපු මනුස්සයෙක්. කොච්චර බලගතුද කියනව නම් බදින මැනිකෙල අවුරුද්දකින් පස්සෙ මැරිල තියෙනව. පලවෙනි මැණිකෙ ලමයි නොලබාම මැරිල තියෙනව. දෙවෙනි මැණිකෙ දුව ලැබුනට පස්සෙ මැරිල. ඒ දුවගෙන් තමා අපේ තාත්තා ගෙදර අරගත්තෙ. අප්පො අලින්ට වෙදකම් කරල තියෙනව. අලිවෙදපොත්, අප්පොගෙ පලවෙනි මගුලෙ මගුල් පොටෝ එක, නැකත් පත්තරේ එහෙම දුව ගෙදරින් යත්දි දාලයි ගිහින් තිබුනෙ. අපේ තාත්තා ඒව එක්කාසු කරල අරන් තිබ්බ ෆයිල් එකක දාල. දැනට ඒ ෆයිල් එක මා ගාවයි තියෙන්නෙ. මේ ගමේ පුරාවුර්තයක් තිබ්බ අප්පො කකුලෙ බලගත් සුරයක් දාල තිබ්බ (කකුල පලල දාලයි කියල කියන්නෙ ) ඒ නිසා ආදාහනේදි කකුල පිච්චුනේ නෑ කියල. අපි ඕවගෙ ඇත්ත නැත්ත දැනන් උන්නෙ නෑ. නමුත් අපි අප්පො ආදාහනෙ කරපු තැන දැනන් හිටිය. එතන වෙන කෙනෙක් වලලන්න යත්දි දර සෑයෙ අගුරු හමු උනා පස්සෙ කාලෙක.
අප්පො දැව්වම පස්සෙ අළු මුටිටියක දාල වත්තෙ තිබ්බ සියඹලා ගහ යට වැලළුවයි කියලයි කියන්නෙ.
ඔය කියන සියඹලා ගහ පස්සෙ කාලෙක (1997 විතර ) මැරුණ. මැරුනයින් පස්සෙ ඔය හරියේ තේ හිටවන්න කියල අපේ තාත්ත සියඹලා ගහෙ මුල අයින් කෙරෙව්ව.
සියඹලා ගහේ මුල් අයින් කරල වල සුද්ද කරද්දි මොනවද හම්බ උනේ? මිනී අලු කලයක්. අප්පොගෙ අළු. කලේ බිදිල තිබ්බට අලුගොඩ එහෙම්ම තිබ. පොඩ්ඩක් තෙමිල අකු හේදිල ඇටකටු වගයක් තිබ්බ. එතන තිබු ඇට වලින් ගොඩක් මිනිස් කකුල අස්ථි. මම ඒ ලෙවෙල් කරන් කාලෙනෙ. ඉතින් ඔව්වා අඩුන ගන්න පුලුවන්.
අපේ තාත්තා මිනී අළු ටිකට කල දේ මම දන්නෙ නෑ අද වෙනකම්. අම්ම කිව්වෙ නම් ඒ වලටම දාල යට කල කියල.
ඊට පස්සෙ තමයි පටන් ගත්තෙ සන්තෑසිය. දවසක් මම මිදුලෙ ඉදන් පත්තරයක් කියව කියව ඉද්දි අපේ ලිද පාරෙ (වත්තෙ පිරිසිදු ලිදක් තිබ්බ. ගමේ මිනිස්සු ඒ කාලෙ වත්ර ගන්න එනව ) කවුදෝ උස මහත මනුස්සයෙක් එනව පේනව. මම වැඩිය ගනන් ගත්තෙ නෑ. ටිකකින් පේනව මේ මනුස්සය අතේ වතුර භාජනයක් නෑ. මිනිහ මාව දැක්කම මූණේ හිනවක් වත් නෑ. මට හොදට දැකල පුරුදුයි වගේ. සාමන්යයෙන් වත්ර ගන්න එන මිනිස්සු ඔක්කොම අපිව දන්නව. අඩු ගානෙ වචනයක් වත්නොකිය යන්නෙ නෑ. මට නිකන් සැකයක් ඇති උන. ඉතින් මම තාත්තට කතා කලා. ඒ දවස් වල පොඩි අරියාදුවක් තිබ්බ අපේ තරහ කාරයෙක් ඉඩම උඩින් පාරක් ඉල්ලල. ඒ කවුරු හරි වෙන්නත් පුලුවන් නිසයි තාත්තට කතා කලේ. තාත්ත ඇවිත් පාරට බහිද්දි මිනිහ නෑ. ඒ ඩින්ගට නොපෙනී යන්න බෑ. මීටර් 200ක් විතර පේනව පාර. මම ටිකක් කල්පනා කලා මනුස්සය කවුද කියල. මතක් උනේම නෑ. එදා රෑ නිදා ගන්න ගිහින් රෑ අවදි වෙලා පොඩි පම්ප් එකක් දාන්න මම එලියට බැස්ස. ඒක සාමාන්යයි. ගෙදර බාත් රූම්, කරන්ට් මුකුත් නෑ. චිමිනි ලාම්පුව අතින් අරන් තමයි එලියට යන්නෙ.
දොර අරිද්දි මෙන්න දොර ඉස්සරහ ඉන්නව මන්ස්සයෙක්! අර දවල් දැක්ක මිනිහමයි. මම බයවෙච්ච පාරට "බුදු අම්මේ" කියල කෑ ගැහුව.ලාම්පුව බිම. කුඩේ කුඩු. ඒ ක්ශනයකින් මතක් උනා ඒ මූණ. මැරිච්ච අප්පො! ගෙදර ෆයිල් එකේ තිබ්බ පින්තූරෙ. ඒ මූණමයි.
එදා කොච්චර බය උනත් මට කතා කර ගන්න පුළුවන් උනා. අපි එලිවෙනකම් ඇහැරිල. තාත්තගෙ හොද යාලුවෙක් උන්නා ඒ දවස් වල රන්නෙ. ගුරුකම් වලට ගොඩක් ප්රසිද්දයි. ඒ දවස් වල රටේම දන්න නමක්. දැන් ජීවතුන් අතර නෑ. තාත්තා ගියා ඒ අන්කල්ව හම්බ වෙන්න. එදා රෑ 10.00 ට වගේ ඒ අන්කල් ආවා තාත්තට් එක්කම කාර් එකේ. ගෝලයො දෙන්නෙකුත් දාගෙන. (එදා එතුමා ඒ කල ක්රියාව අදපවා මා ඉමහත් අගය කරමි. එතරම් ප්රසිද්ද කෙනෙක් තමන්ගේ මෝටර් රතයෙන් සියලු වැඩ අමතක කර පැමිණීම මට එදා අදහාගත් නොහැකි විය ) අන්කලුයි ගෝලයොයි අපිට නිදියන්න කියල එලිවෙනකම් වත්ත පුරා මැතිරුව. අන්කල් නම් කිව්වේ අප්පොගෙ අළු කලේ ගොඩ ගත්ත එකයි හේතුව කියල. ඉතින් අපේ ගෙදර තොවිලයකුයි, තුන් වේල් පිරිතකුයි සන්විදානය උනා. ඒ මුලු කාලේම තාත්තගේ යාළුව අපිත් එක්ක උන්න.
ඒ අන්කල් කිව්ව අප්පොගෙ ආත්මෙ එලවන්න එයාට හැකියාවක් නෑ කියල. කරදර කරන එක නවත්වන්න පුලුවන් කියල කිව්ව. ඒ ආත්මේ ඉන්නෙ ගේ ඉස්සරහ තියෙන දැවැන්ත කොස් ගහේ කියලත් කිව්ව. අප්පොගේ ෆොටෝ එක ඒ අන්කල් පිරිත් පැන් ඉහල පිච්චුව. ඉතුරු ටික ගෙදරින් පිට කරන්න කිව්ව. ඒ ටික මම ගන්නකම් තිබ්බෙ පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවො ලග. කොහොම හරි එදායින් පස්සෙ මුකුත් උනේ නෑ. හැබැයි තාත්ත ලෙඩින් වැටුන.
තාත්තා මැරිල දැන් අවුරුදු 6ක් වෙනව. ඔය කියන කොස් ගහ ලගදි මුල් දිරල කඩන් වැටුන. අපේ අම්ම සාස්තර අහන තැනක් තියෙන රක්වානෙ. මගේ අපලයකට පේනයක් අහන්න ගිය වෙලාවක කියල තිබුන ඒ ආත්මෙ තවමත් වත්තෙ ඉන්නව කියල. අපේ තාත්තා රුක් දෙවියෙක් වෙලා ඉන්නවය, තාත්තට අපිට උදවු කරන්න දෙන්නෙ නැත්තෙ ඒ ආත්මෙ කියල කියල තිබුන. එදා අලුකලේ ගොඩ ගත්ත වෙලාවෙ පිරිත් ටිකක් කියල වලදැම්මනම් මේව මුකුත් වෙන්නේ නෑ කියලත් කියල තිබ්බ. මේ සාස්තර කියන කෙනාට අපි මුල් සිද්ධි මුකුත් කියල නෑ.
ප:ලි: අම්මා තවමත් ඒ ගෙදර වෙසෙයි. අපි කෙතරම් කිව්වත් තාත්තා සැදූ ගේ දොර සහ තාත්තාගේ සොහොන් පිහිටි ඉඩම විකිණීමට ඇය කැමති නැත.