කවි සංකල්පනා

[KOTA NIHAL]

කොට නිහාල් සහ එම මැතිනිය විසින් බම්ප් කරන ලදී

 

[Ithika mithika]

කොට නිහාල් සහ එම මැතිනිය විසින් බම්ප් කරන ලදී

 

[kotupala]

පොල් අතු පියස යට හිද

වේවැල් කැඩුණු පුටුවට බරව

අකුරු කරපන් මල්ලියේ ....


එයම වෙයි නුඹට ඇති එකම දෙය

කවදා හෝ මේ අදුරින් මිදෙන්නට ........

 

[kotupala]

[FONT=&quot]ස්ථිර උනායින් පසු ඈ තම රැකියාවේ [/FONT]
[FONT=&quot]සතියයි දෙකයි ගත උනෙ සුපුරුදු විලසේ [/FONT]
[FONT=&quot]නොකියා පලා බෙදුවා මට ඈ මෙලෙසේ [/FONT]
[FONT=&quot]ලොකුකම වැඩි උනා ඇගේ පිටිපස්ස වාගේ[/FONT][FONT=&quot][/FONT]

 

[kotupala]

[FONT=&quot]කල[/FONT] [FONT=&quot]පව්[/FONT] [FONT=&quot]පලදුන්න[/FONT] [FONT=&quot]මට[/FONT] [FONT=&quot]සසරේ[/FONT] [FONT=&quot]පුරුදූ[/FONT]
[FONT=&quot]කතකට[/FONT] [FONT=&quot]හසු[/FONT] [FONT=&quot]උනා[/FONT] [FONT=&quot]මග[/FONT] [FONT=&quot]නොමගට[/FONT] [FONT=&quot]පෑ[/FONT] [FONT=&quot]දු[/FONT]
[FONT=&quot]නොමගට[/FONT] [FONT=&quot]යොමු[/FONT] [FONT=&quot]උනා[/FONT] [FONT=&quot]මගේ[/FONT] [FONT=&quot]ලස්සන[/FONT] [FONT=&quot]පුරුදූ[/FONT]
[FONT=&quot]මුදලට[/FONT] [FONT=&quot]රස[/FONT] [FONT=&quot]බැලුව[/FONT] [FONT=&quot]තව[/FONT] [FONT=&quot]කතකගේ[/FONT] [FONT=&quot]පසිදු[/FONT][FONT=&quot][/FONT]

 

[chamathkara 295]

සාරියට නෝන වුන
කලිසමට මහත්තය වුන
මල් ගවුමට අහිංසක වුන
සරමට ගොඩය වුන
ශෝට් එකට බඩුව වුන
බාට දෙකට රස්තියාදු කාරය වුන
ඩෙනිමටයි කොන්ඩෙටයි ගංජ කාරය වුන
ඒක මහ අමුතු මිම්මක් මචන්
ලංකාවම අතරමං වුන

සංස්කෘතික රාමුවට එරෙහි කවිකාර විප්ලවයක් ...හැඩයි මචන්

 

[chamathkara 295]

අදනෙ බොලව් මේක දැක්කෙ

 

[chamathkara 295]

ඒ රහත් උතුමෝ සහ අපි


මඩ තැවරුණු ,ලේ තැවරුණු දුගඳ හමන
බර කද මලු හිස දරාන
තුන් සරණේ කවි කිය කිය
මහ ගිරි ඳඹ නගින්නෝ
සුදු තැවරුව ,විසිතුරු කළ ,සුවඳ හමන
බර කද මලු හිස දරාන
තුන් සරණේ කවිත් නොකිය
මහ ගිරි ඳඹ නගින්නෝ
කිලිටු මඩ ලේ දුඟද ද
නේක පිවිතුරු සුවඳ ද
උරුම ඒ කද මලු හැම
තබා ළිහිණි ට තනියට
කන්ද කරුණා කළ අය
වඳිති ඒ සිරි පා කමල් යුග
චතුරංග මනෝජ් ජයවර්ධන

 

[chamathkara 295]

ඔයයි මමයි

බෝම අගනා කියන
ඉස්තරම් පුස්තකේ
මුල්ම පිටු ටික අස්සෙ
අපි දෙන්න හමු වුණේ
මම පෙලක් ඉහළින්‍ ය
නුඹ පහළ පෝලිමේ
කියන්නම් මගේ තතු
පෙරළනා පිටු දිගේ

..............පටුන.......
පරිච්ඡේදය 1
පරිච්ඡේදය 2...........
.........පෙරළනා පිටු අතරෙ
මගේ වත හෙළි කලේ
නුඹව කියවා ගන්න
තව ටිකක් දුර තියේ
පටුනෙ අපි හිටියාට
දැවටි දැවටී බඳේ
කොච්චරක් නම් දුර ද
අපි පොතේ අග ටිකේ

 

[hichchiputha]

කොට නිහාල් සහ එම මැතිනිය විසින් බම්ප් කරන ලදී

අඩෝ උබ අපේ කොටාද වෙන එකෙක්ද ?

අවතාරේ මාරු වෙලා

 

[hichchiputha]

සාර සහෝ

ලස්සනය්

ආයෙත් උඩ ඇවිල්ල නේද

 

[Amal_Perera_Returns]

නාකින්ට ඇති ගාය
රෑවෙන්ට ගෙට යාය
ලිප් ගලට පය දාය
නෑහෙන්ට පොළු බාය

මේ කවියෙ තේරුම කියන්න. හොඳ තේරුමක් තියෙනවා.

 

[suranga_87]

 

[chamathkara 295]

ලස්සන පද ගැලපුමක් කවියක රහ හොඳට දැනෙනව හැඟීම් දනවන කවියක්

 

[KOTA NIHAL]

අඩෝ උබ අපේ කොටාද වෙන එකෙක්ද ?

අවතාරේ මාරු වෙලා

OW RANIL MHTTYATA UPHARAYAK VIDIYATA MARU UNA

 

[Lieutenant Dann]

Yearning. Passion. Search.
Who will feed the coals of joy in the stove of emotion?
My fingers ache to penetrate the hearth.
Love is the fishhook that hooks the fish.

-DANN

 

[chamathkara 295]

මුදුන් මුල සිඳ පොරවකින්
පතයි මල්..

 

[chamathkara 295]

ඇහැලමල් කිනිත්තී

පීත පෑ සලු පැළඳ
විසල් තුරු මැදුරතේ
හරිත පෑ කවුලුවෙන්
නුඹ කැලුම් පානවා
පෙති දෙතොල මෑත් කර
රේණු දසනන් නගා
කවි සිතේ අගුල් දොර හරිනවා

නුඹේ ඳඟ කම් බලා වැඩ වැරූ නෙත් පියන්
පලාගෙන හිරු කටුත් මගෙ ඇහේ ඇනෙණවා
දැන දැනත් නුඹ ඉතිං රඟනවා

සුළඟ රහසින් ඇවිත් නුඹේ බඳ දෑලතේ
අත් ගසා නුඹ වඩා ගන්නවා
ඉරිසියා මුරුගයන් හපනවා
දැන් ඉතිං මට හුඟක් රිදෙනවා

කෙලිදෙලෙන් නුඹ සමඟ
දැවටි දැවටී ඉන්න මගෙ හිතේ හීනයක් තියෙනවා
දිවාකර අවසරෙන් අඳුර පන්දම් අරන්
රත්තරන් මගෙ හීනෙ දවනවා
හිතේ අඩමානයට බොඳවි බොඳවී දෙනෙත
නුඹ දුරින් ඉන්නවා පේනවා
තත්පරෙන් තත්පරේ කල්පයක් මුලුල්ලේ
දොලොස්පැය රෑ පුරා ගෙවෙනවා

නින්ද බැණවදිනකොට අවනතව නෙත් පියලි
යන්තමට ඉසිඹුවක් විදිනවා
සියක් දන අතර නුඹ සොඳුරු දෙවඟන ලෙසින්
රඟමඩල කලුසුදුව පේනවා

මා බලන්නට එන්න කියා ඔබ ආදරෙන්
මගෙ සවන් කුටීරෙට එබෙනවා

කලු බිතුව බිඳ වැටී
තෙදැති එක්ටැම් මැදුර පෙර දවස වාගේම දිලෙනවා
ඒත් මහ හිස් කමක් දැනෙනවා
හරිත පෑ කවුලුවද බිම බලා දොම්නසින්
හූම් ගා සුසුම් රැලි පිඹිනවා
ඔබේ රූ මදු සොයා නෙත් බිඟුන් උමතුවෙන්
ගගනතේ ඉම සොයා සරනවා

අභිශේක කොට අඳුර එලිබිඳක් නොම පෙරුව
නිළඹ හිස් බැල්මෙන්ම ඉන්නවා
විසල් එක්ටැම් මැදුර
පාමුලේ ඉරිතැලුන දූ එලූ බුමුතුරුණ දිසෙනවා
ඒ මතේ නුඹ නිදා සිටිනවා රන් රුවක් වාගේම පෙනෙනවා

ඔබා දෙදනත පොළව බලා අදරින් නුඹ ව
සිලෝපත සේ සුරුව වඩා දෝතට ගන්නවා
අතැර නුඹ මිලින ගත පීත පෑ දුහුල් සලු
එකින් එක ලිහි ලිහී වැටෙනවා
දරදඩුව වක ගැසුන නුඹේ ජීවන හරය
මගෙ අතේ හරි බරට රැදෙනවා

 

[Voltage]

මතකද දවසක්
ඇහුවා මම
මගෙ වෙනවද කියලා
එදා නුඹගෙ හදේ සතුට
වින්දා මං ඇස් දෙකෙන්

වට්ස්අප් තිබුණු නිසා
දැනුනේම නෑ තනිකමක්
වසර ගණණක මිතුදමක
වදන් වැල් ලක්ෂ ගණනක
නිමක් නැති සොඳුරු බැඳීමක්

අද නුඹ වෙනතක ගිහින්
මං ඉන්නවා එතැනම
තිබුණත් වට්ස්අප්
හිතක් නෑ ලගින් ඉන්නට
නුඹ අන්සතු නිසා

 

[Sara531]

අරුම හැඟුම

නින්ද ඇස් අතහැර
ගොසින් බෝදුර ගමනක
ගිලී හුදෙකලාවක
හිත ගිහින් රෝන්දෙක...

තුරුපත් කිති කවාගෙන
කවුලුවෙන් ආ මදනල
ඇතුලුගෙයි ඔබ මොබ
කෙළවරක් නැති දඟයක....

සඳත් ඒ පසුපස
එවයි සිසිලස මුදු ලෙස
දැවටි දැවටී මා අස
කුමක්ද රහස කී බස....

බලා හද ගැඹුර
පිරික්සමි හැම ඉවුර
සඳ දියෙන් ඇස් ඇර
කුමුදු යායක් පිපී එකවර....

අරුම හැඟුමක පැහැය
අරන් ඉපැදුන කවිය
කොඳ මල් පියල්ලක
ලියන්නම් ලොව නිදි සුයාමෙක...