කුසෙහි නොව හද ගැඹුරු තැන්හි ම
- හොවා නොම අඩු කොට අගේ...
දසක් මස් නොව සසර කල්හි ම
- පෙරුම් පුරමින් හුන් රඟේ...
හිසෙහි සිට දෙපතුලට සම් මස්
- මිදුලු දා සුසුමන් දිගේ...
කැවූ සෙනෙහස ඔබේ රුහිරය
- කිරට හැරවූවා වගේ..
කොතත් නුඹ පින් කඳක් වී නිති
- සෙනෙහෙ මව් කිරි කොට පෙවූ...
කෙතත් නුඹ බත් උයා රසකොට
- ආදරේ මුහු කොට කැවූ...
හිතත් නුඹ මහ මෙරක් උහුලා
- නැගෙන ගිම් දහසක් නිවූ...
කතත් නුඹ අන් කතක් නැත මට
- සසර පින් පුරමින් සෙවූ...
කලින් දවසක බුදුන් නුඹ හට
- නියත විවරණ දෙන්නැති...
උපන් දා මා රහල් කුමරු ව
- ගිහි බැඳුම් තද වෙන්නැති...
සදා දුක සැප බැලුව දෑතට
- පෙරුම් දම් ගිලිහෙන්නැති...
මගේ ළඟ කල් ගෙවී බුදු බව
- ගන්ට අමතක වෙන්නැති...
අම්මා...