ඉටි රෙදි සෙවිලි කල දර ගේ අයිනකට වෙලා
අම්මා අපිව බිහි කෙරුවා සතුටු වෙලා
මහ වැහි වහින විට අම්මගෙ ලඟට වෙලා
උනුහුම වින්දෙ අපි ඔක්කොම එකට වෙලා
තුරුලට අරන් සීතලයක් නොදැනෙන්න
උනුහුම දුන්නෙ සැනසීමෙන් නිදියන්න
රස කිරි පෙව්වෙ පොඩි බඩවල් පිරවෙන්න
අපි දැඟලුවේ අම්මගෙ තුරුලෙම ඉන්න
ගෙනැවිත් දමා අද අපි පාලුම තැනක
කුණු ගොඩක්ද මන්දා පාරේ කොනක
වැහි පොද නිසා සීතල දැනෙනා විටෙක
අනේ අපේ අම්මා ගියෙ කොයි ලොවක
උහුලනු බැරිව දැනෙනා විට කුස ගින්න
අම්මා හෙව්වෙ විගහින් ගොස් කිරි බොන්න
දකිනා විටදි උරයක් ඇතුලේ ඉන්න
අම්මේ ඉතින් දැන්වත් නුඹ නැගිටින්න
කොච්චර කතා කෙරුවත් නෑ නැඟිටින්නේ
අත් පා සතර දරදඬු කරගෙන ඉන්නේ
කවුරුද අපිට ආදරයෙන් කිරි දෙන්නේ
ඇයි අද අම්මෙ නුඹ ඔය හැටි නිදියන්නේ
රුවලයි අපේ අම්මා ජීවන ඔරුවේ
මොනවද අනේ අපෙ අම්මට කෙරුවේ
පුර හඳ ඇයයි එලියක් නෑ තනි තරුවේ
කිම අපි නොමරා අම්මා විතරක් මැරුවේ
*මනෝජ් පුෂ්පකුමාර........
menna balanawa nam film eka
Last edited:
